Showing posts with label general. Show all posts
Showing posts with label general. Show all posts

Για Να Περνάει Η Ώρα....

  Ξέρω, albums έχουν βγει πολλά μα η όρεξη μου για review με έχει εγκαταλείψει. Επίσης, τα general posts μου φαίνονται πιο εύκολα για κάποιον ανεξήγητο λόγο καθώς αυτόν το καιρό θα έχω κι εξετάσεις οπότε μάλλον δεν θα postαρω και τόσο συχνά. :(
  Επειδή με έχει πιάσει μια όρεξη ν' ακούω πολύ Girls Aloud, νοσταλγώντας τις παλιές καλές εποχές που αυτές ήταν ένα group που μας έδινε αξέχαστα pop τραγούδια όπως τα Biology, Can't Speak French, Something Kinda Ooh, Watch Me Go, No Good Advice κτλ, προτού η Cheryl κι η Nadine βγάλουν ανάλατα solo albums και singles και σκεπτόμενη ένα post του λατρευτού μου Neverlandean, αποφάσισα να κάνω κι εγώ μια φανταστική tracklist για μελλοντικό album των Girls Aloud αν και χλωμό το βλέπω. Ναι, έχουν κάποιες ομοιότητες η δικιά μου με του Neverlandean, αλλά who cares?
                                   Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:
                                  1) Sophie Ellis-Bextor- Me And My Imagination
                                                                      2) Play-Girls
                              3) Annie - I Know Your Girlfriend Hates Me
                                     4) Monrose - Strike The Match
                                    5) Mini Viva - I Wish
                                    6) Margaret Berger - Samantha
                                         7) Can't Get Over - September
                                          8) Florrie - Left Too Late
                                         9) Rachel Stevens - Every Little Thing
                                         10) Roisin Murphy - Cry Baby
                                          

                                        11) Saint Ettiene - Stars Above Us

                                       Oh, it's so good to be true, yeah?

Worse Than Rebecca Black

          Μόλις πριν άκουσα το Friday της Rebecca Black που το έχει θάψει κόσμος και κοσμάκης. Έχει φάει του κόσμου το κράξιμο. Πράγματι είναι απαίσιο γιατί η Kesha θα κοκκίνιζε από ζήλια λόγω της πολλής χρήσης autotune, το video μάλλον το τράβηξε κανένα πεντάχρονο και μάλλον αυτό το πεντάχρονο θα έγραψε και τους στίχους κι η φωνή της Rebecca είναι από τις πιο βαρετές που έχω ακούσει. Αλλά ρε παιδιά, υπάρχουν και χειρότερα!
      Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο μέσος Αμερικάνος που ακούει Kesha και The Black Eyed Peas κράζει μια 13χρονη που στο κάτω κάτω δεν έχει εμπειρία από τραγούδι ενώ εκείνος την βρίσκει ακούγοντας κάποιους που θεωρούνται επαγγελματίες και κάνουν καριέρα δίχως να το αξίζουν. Ας αφήσουν το κορίτσι ήσυχο γιατί ακούνε τα ίδια και χειρότερα. Και στο κάτω κάτω, η Rebecca δεν μπορεί να συγκριθεί με τούτα εδώ τα αριστουργήματα της σύγχρονης μουσικής!
                                              1) Chacarron Macarron - El Mundo
                                             2) Neeve Nanna (Only You Were Mine) -Vijaya Anand
3) Tranny In The House - La Chiquitta
                                                Κι ένα ελληνικό για να μην ξεχνάμε και τις ελληνικές μας ρίζες!
                                               4) Το Πλοκάμι Του Καρχαρία - Ο Ήλιος
                                                 

     Να τα ακούσετε και τα 4 και να ψηφίσετε το χειρότερο. Please! Και συγκρίνετε τα με το Friday. Θέλω πολλά σχόλια εδώ γι' αυτό κανονίστε την πορεία σας!
                                          
                   Θα έβαζα κανένα σκυλοτράγουδο τύπου "Τσικουλάτα Τσίκιτα" μα νομίζω πως τέσσερα είναι αρκετά.          

1 Χρόνος Bitch!

   Στις 10 Απριλίου ήμουν εκτός Αθήνας οπότε δεν μπορούσα να γράψω κανένα γενέθλιο post. Σήμερα, όμως, είναι η επέτειος του 2ου ποστ και καλύτερα να το γιορτάσουμε προτού είναι αργά. Σαμπάνιες σας βρίσκονται;
      Λοιπόν, και τι δεν έγινε αυτόν τον χρόνο που άνοιξα blog. Έκανα παρέες, ερωτεύτηκα ένα άτομο που δεν περίμενα ποτέ, απογοητεύτικα, ανακάλυψα πόσο μαλάκες μπορεί να είναι κάποιοι, δηλαδή τι άλλο; Καλά, είναι κι άλλα, εξίσου βλακείες, αλλά ποιός νοιάζεται; Σημασία έχει που σας έχω αφήσει ζωντανούς ακόμα. Αποδείξατε πόσο ανθεκτικοί είστε, πόσο πολύ μπορείτε ν' αντέξετε τρελές σαν κι εμένα! Συγχαρητήρια! Μόνο που πιθανόν σας περιμένει ένας χρόνος ακόμα! Διαθήκες κανείς;
                                 Λοιπόν, έχουμε είδη γενεθλίων.
                                             1) Τα συναισθηματικά γενέθλια
     Όταν μας πιάνουν οι νοσταλγίες κι οι συγκινήσεις... Μακριά από μας γιατί είμαστε πολύ μικροί για δακρύβρεχτες καταστάσεις!
                                                                 και
                                        2) Τα γενέθλια - ξεφάντωμα
                    Γιατί έτσι πρέπει! Πάρτυ μέχρι τελικής πτώσεως ρε γαμώτο!
                                       Χρόνια μου πολλά ρε γαμώτο!

Maybe It's Better To Lie

 Ψέμα.. είναι γεγονός, το έχουμε βάλει στις ζωές μας για τα καλά. Ας μην το αρνούμαστε, όλοι έχουμε ένα ψέμα, μικρό ή μεγάλο. Είναι άσχημο, αλλά το έχουμε συνηθήσει, μερικοί τόσο πολύ που λένε συνέχεια ψέματα και δεν έχουν τύψεις μέχρι που το υιοθετούν ως συνήθεια. Δεν υπολογίζουν το γεγονός ότι κάνουν κακό και στον εαυτό τους και στους γύρω τους. Έτσι λένε "σ' αγαπώ" χωρίς να το εννοούν σε μια κοπέλα που την έχουν μόνο για φάσωμα, "το ξέρω" ενώ δεν ξέρουν τι τους γίνεται, "θα διαβάσω" ενώ τα βιβλία έχουν πιάσει αράχνες στα ράφια της βιβλιοθήκης... "λεφτά υπάρχουν" την στιγμή που το κράτος δεν έχει μια. Είναι παντού, λοιπόν, οι ψεύτες.
     Και λέω εγώ: μήπως καλύτερα να πούμε την αλήθεια γιατί εδώ χάνονται ψυχές; Να πουν αντί για ένα άδειο "σ' αγαπώ" την αλήθεια, ότι το μόνο που θέλουν είναι μερικά γλώσσοφυλα, όχι πραγματική αγάπη που πιστεύουν ότι δεν την αξίζουν, αντί να δηλώσουν πως ξέρουν κάτι, να πουν "όχι, εδώ δεν ξέρω που πάνε τα τέσσερα, θα ξέρω αυτό;" αντί να υπόσχονται πως θα μελετήσουν να πουν "όχι, δεν ανοίγω βιβλίο ακόμα και με σφαίρα στο κρόταφο". Να πει αυτός ο πολιτικός "Όχι, δεν υπάρχει μια γιατί τα έχουμε επενδύσει όλα στο τελευταίο μοντέλο της Ferrari εμείς, οι βουλευτές"
  Αλλά όλοι φοβούνται την αλήθεια. Είναι πραγματικά κότες, γι' αυτό κι οι μεγαλύτερες ψεύτες είναι άντρες συνήθως. Είναι χαζοί , πραγματικά χαζοί.
PS: Όχι, δεν έχω τίποτα με νεύρα με κανέναν ψεύτη, μια χαρά είμαι, απλά με έπιασαν οι φιλοσοφίες μου... Ο τίτλος του τραγουδιού παρακάτω, νομίζω, τα λέει όλα.....
        
         

Leave Good For Great

  Τα πράγματα δεν καταλήγουν πάντοτε εκεί που θέλουμε. Να, για παράδειγμα. πες πως αγάπησες κάποιον μα ανακάλυψες πως έχει κοπέλα ή ότι στις σχέσεις του δεν ξέρει τι θέλει, αλλά είναι κατά βάθος καλό παιδί. Και γιατί να μην γίνετε φίλοι; Τι σας εμποδίζει; Ή δεν σου κάνει το φόρεμα που τόσο πολύ ήθελες; Ε, θα βρεις ένα άλλο, καλύτερο! Ποιός αποκλείει την πιθανότητα για κάτι καλύτερο;
     Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όλα για κάποιον λόγο συμβαίνουν. Δεν είναι οι πλανήτες, τα ζώδια ή το Κάρμα ο λόγος. Είναι απλά αυτή η συγκυρία. Κι οι κακές φάσεις για κάποιον λόγο γίνονται.  Τυχαίο; Δεν νομίζω!
Υ.Γ. : Τώρα που το σκέφτομαι, το post είναι στο κλίμα της ημέρας γιατί κι η Επανάσταση του 1821 έγινε κι αυτή για κάποιον λόγο γιατί παρόλο που χύθηκε αίμα και χάθηκαν πολλές ψυχές, μας έδωσε την ελευθερία μας κι ας την θεωρούμε σήμερα δεδομένη.
        Soundtrack για την περίσταση: (Ακούω και τέτοια, αμέ!)

And The Trashiest Show In Greek Television Is....

              Άντε, την Patty την βλέπεις και σκας στα γέλια από την αθλιότητα της, το ίδιο και τις σαπουνόπερες του Star, αλλά η trashίλα του συγκεκριμένου κάνει το "The Hills" να μοιάζει με "Το Νησί".Αυτό ξεπερνάει και Τατιάνες και Δρούζες κι όλα!
    Τι ακριβώς έχει θέμα; Τις αληθινές ιστορίες διαφόρων οικογενειών που τις κάνουν κάτι σαν σήριαλ με ηθοποιούς που δεν έχουν ξαναπαίξει στην τηλεόραση. Δηλαδή καταλαβαίνετε τι μελόδραμα, τι υστερία, τι σεισμοί, τι λυγμοί και τι καταποντισμοί πέφτουν! Είναι κι οι ηθοποιοί ατάλαντοι και τα stories μουφιές του κερατά. 
       Μερικά stories στα γρήγορα:
 1) Η κόρη γίνεται τσουλί, οι γονείς είναι σκέτες Κατίνες κι ανακατεύονται σε ότι κάνει αυτή.
  Αφού έγινε που έγινε πουτάνα η κοπελιά, γιατί δεν ανοίγουν ένα μπουρδελάκι για να χεστούν στο τάλιρο;
2) Αθώα κόρη γκαστρώνεται από τον καθηγητή των Αγγλικών της, αλλά αυτός την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια.
 Και μετά λένε ότι δεν πρέπει να μπλέκεις τα επαγγελματικά με τα προσωπικά σου. Αν μιλάει το πουλάκι...
3) Μάνα και γιος είναι φτωχαδάκια, ο γιός κλέβει, η μάνα του κάνει την ζωή κόλαση και τον κάνει να χωρίσει με την κοπέλα του.
Και να μαντέψω ότι η συγκεκριμένη μάνα στέφθηκε Κατίνα Της Χρονιάς από τον Σύλλογο Κατίνων Αθηνών Και Πάσης Ελλάδος....
4) Ζηλιάρης σύζυγος χαλάει τον κόσμο επειδή νομίζει ότι η γυναίκα του τα φοράει
Πάρε τηλέφωνο τον κερατά, καλύτερα τώρα παρά μετά...
5) Κόρη κάνει παρέα με "κακά παιδιά" και μάνα κλαίει κι οδύρεται...
Και που να γνώριζε τον Chuck Bass....
       Μα, έλεος, που τους ψώνισαν όλους αυτούς; Και μετά σου λένε αληθινές ιστορίες... Και το κακό είναι πως βγαίνουν στην τηλεόραση όλα αυτά. Τι κάνει ο άνθρωπος για να γίνει διάσημος..... Και κάπου εδώ αρχίζω και νοσταλγώ το Big Brother.....
   


 


    
    

Και Σ' Όποιον Αρέσει!

   Σκεφτόμουν το σχόλιο που έκανε ο Neverlandean στο blog του πριν κάτι μέρες. Και το post δεν είναι απάντηση σ' αυτό. Απλά ήθελα να διευκρινήσω κάποια πράγματα. Ναι, κολλάω σε χαζοκαταστάσεις! Ναι, κολλάω με το παρελθόν! Ναι, το παραδέχομαι! Θέλω να σπάσω τον καθρέφτη όταν βλέπω έστω κι ένα σπυράκι στο πρόσωπο μου, θυμώνω όταν βλέπω πως δεν έχω σχόλια στο blog μου, όταν θυμάμαι κακές στιγμές, όταν άκυροι ασχολούνται με εμένα, όταν μου λένε πως αυτός μου αρέσει ακόμα ενώ ξέρω πως είναι πλέον καλός για μια τυπική συζήτηση. Yes, I'm that hysteric!
   Αλλά σε όποιον αρέσω. Γιατί όταν επιλέγεις έναν άνθρωπο, πρέπει να υποστείς τα ελλατώματα του κι αν δεν σου αρέσουν, να κάνεις μεταβολή και δρόμο. Γι' αυτό είναι τα blogs. Ο άλλος σου παρουσιάζει όλες τις πλευρές του και μετά διαλέγεις και παίρνεις. Kι ότι παίρνει κανείς καλό είναι...
              

You're A Cheater From Far Behind

  Θυμάστε την ιστορία με τον cheater, που τόσο πολύ αγαπούσε την κοπέλα του σε βαθμό να μου την πέφτει; Εγώ πολύ καλά. Ε, λοιπόν, απέκτησε και συνέχεια! Ο τυπάς πριν λίγες μέρες χώρισε με την καλή του....συγνώμη...το παιχνιδάκι του ήθελα να πω και για μαντέψτε σε ποιόν πήγε να κλαφτεί! Yeah motherfuckers! Σ' εμένα. Και φυσικά να τα τραγούδια στον Τοίχο του από τον κολλητό του για συμπαράσταση, να τα υπονοούμενα, να το ξαφνικό ενδιαφέρον! Έκανα πως ενδιαφέρομαι για τον "πόνο" του, ήμουν διακριτική φυσικά για να μην παρεξηγηθούμε και μάλλον το δωράκι ήταν κι ένα δεύτερο chat και τρίτωσε το καλό. Στο τρίτο μου είπε πως τα ξαναβρήκαν, του έδωσα τα συγχαρητήρια μου, του ευχήθηκα να μην ξαναγίνει κάτι τέτοιο και μετά ήρθε η βόμβα! "Σιγά μην την παντρευτώ" μου λέει ή το άλλο το κορυφαίο "Για ένα μήνα θα κρατήσει ακόμα". Αχ, ξύλο που θέλει!
" Καλά, ok, το καταλάβαμε, τα φοράει στο κορίτσι" θα πείτε εσείς. Υπάρχουν φυσικά δυο πάστες cheaters.Ας τις δούμε.
  1) Ο cheater "δεν ξέρω τι θέλω": Μια κατηγορία που μάλλον ανήκει ο "πολυαγαπημένος" μας. Ο κόσμος είναι γεμάτος όμορφα κορίτσια, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας. Γι' αυτό ο cheater αυτού του είδους σκέφτηκε μια ενδιάμεση λύση: "γιατί δεν τα φτιάχνω με μια από αυτές, να φλερτάρω και μια άλλη κιόλας και να φασωθώ και με μια τρίτη;" Μόνο που μένει ολομόναχος στο τέλος.
                                    και
2) Ο cheater "οφθαλμών αντί οφθαλμού": Σε αντίθεση με την πρώτη κατηγορία, αυτοί έχουν λόγο που τα κάνουν αυτά. Νομίζουν πως όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες κι αποφασίζουν να γίνουν χειρότεροι, μόνο που δεν ξέρουν ότι δεν είναι πάντα έτσι και πως πολλές από εμάς έχουμε αισθήματα.Κοινώς: τρελή παρεξήγηση έχει γίνει!
  Φυσικά δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει, αν μας αγαπάει πραγματικά ο άλλος. Μα δεν είναι όλοι cheaters. Θα βρεθεί ένας καλός ανάμεσα στους κακούς. Γι' αυτό συνεχίστε να πιστεύετε στην αγάπη! 

So Do I Say Sorry First? Yes!

    Το ξέρω ότι εδώ και δυο μήνες έχω αραιώσει τα posts μου μα νομίζω πως αρχίζω να χάνω την έμπνευση μου. Τι να κάνω, όλο και κάτι προκύπτει. Πολλές φορές σκέφτομαι (aka καίω εγκεφαλικά κύτταρα) να αφιερωθώ μόνο στα general posts ή και να το κλείσω εντελώς ή να ανακοινώσω ένα hiatus μέχρι να στανιάρω. Τελικά αρκέστηκα σε μια προειδοποίηση ασφαλείας. Όταν έρθει η ώρα, θα δούμε... Ελπίζω να είναι σύντομα. Επιτέλους, θέλω να ξέρω τι να κάνω με το blog!

Cause I'm Gonna Have A Real Good Time

   Η αλήθεια είναι πως η νέα χρονιά άργησε να έρθει για εμένα. Αυτό το λέω γιατί άρχισε από εκεί που με άφησε το 2010, ερωτευμένη μ' ένα λάθος άτομο, μην ξέροντας ότι είναι ένας καθαρόαιμος cheater καθώς και με άλλα τόσα προβλήματα. Κι ενώ νόμιζα πως το τέλος του 2011 θα με βρει μ' αυτόν αγκαλιά να κάνουμε καμένες συζητήσεις και να μην με νοιάζει τίποτα, μάλλον θα τον βρει μόνο κι έρημο κι εμένα να τον έχω ξεχάσει, ν' ακούω τ' όνομα του και να λέω "who?". Ν' ακούω πολλών τα ονόματα και να τους έχω σβήσει κι ας είναι εκεί, μπάστακες, με σάρκα κι οστά.
     Ξέρω ότι μπορεί να με πετύχει στο Facebook και να μου πει ότι θέλει, αλλά είμαι προετοιμασμένη. Ξέρω ότι πολλοί άλλοι μπορούν να με πετύχουν όπου θέλουν και να μου πουν ότι θέλουν, αλλά θα τους βάλω στην θέση τους. Γιατί έχω καλύτερα πράγματα ν' ασχοληθώ. Να μάθω να βάζω αυτό το γαμιμένo το μολύβι στα μάτια για να φαίνονται μεγαλύτερα που δεν το κατάφερα ποτέ. Να χάσω και κανένα κιλό. Να πω τις ατάκες που θέλω ν' αφήσουν εποχή. Να περάσω καλά. Να reviewάρω κανένα album γιατί έχω ξεχάσει και πως γίνεται (Γενάρης ρε γαμώτο, Γενάρης). Και να σταματήσω να είμαι drama queen.
              DJ, c'mon! Ένα personal favourite από ένα μέτριο συγκρότημα που καμιά φορά βγάζει κάποιο τραγούδι της προκοπής.

Ανοιχτές Επιστολές

  Sorry, αλλά κάποια παλιά χρέη πρέπει να ξεπληρωθούν.
                               "Αγαπητέ - θα ήθελες να θεωρείς τον εαυτό σου - cheater,
τι γίνεσαι; Καλά τα πας με την κοπέλα σου; Ελπίζω ναι γιατί είναι καλό κορίτσι, αλλά αναρωτιέμαι το για πόσο ακόμα. Μην με πάρεις για ζηλιάρα, τώρα έμαθα τι κουμάσι είσαι, όμως, είναι αυτή η γαμιμένη η περιέργεια. Το δύσμοιρο το κορίτσι θα γίνει η νέα Cheryl Cole πριν το διαζύγιο!
   Κάποιος πρέπει να σου μάθει ότι όταν κάποιος είναι σε σχέση, δεν την πέφτει σε άλλες. Γι' αυτό μην γυρίσεις να μου πεις "Θα την χωρίσω γιατί σ' αγαπώ" γιατί θα το πεις και στην επόμενη και στην μεθεπόμενη και πάει λέγοντας. Θέλω να την προσέχεις μα δεν νομίζω να ξέρεις πως γίνεται αυτό (όχι πως ξέρεις γενικά την τύφλα σου, αλλά λέμε τώρα...).
  Πες με κακιά, αλλά θέλω να το δω όταν θα σε χωρίσει. Θα είναι, άραγε, ένας απλός χωρισμός ή ένας γερός καβγάς; Ελπίζω το πρώτο γιατί, δεν μπορεί, με τον καβγά θα βγουν περισσότερα στην φόρα και τότε έχετε γειά βρυσούλες, θα καταστραφείς εντελώς! Και μετά απ' αυτό θα δεις τα χάλια σου όταν οι φίλοι σου θα σου το κοπανούν συχνά - πυκνά με την συνοδεία πολλών ωραίων φασκέλων.
   Κι όχι, δεν ζηλεύω, παρ'το απόφαση! Δεν νομίζω ότι κανείς σε ζηλεύει δηλαδή. Κι αν μου άρεσες ποτέ, δεν θα σου το πω γιατί τα μυαλά σου θα πάρουν αέρα όποια κι αν είναι η απάντηση επειδή θα την παραποιήσεις.
     Αυτά τα λίγα. Δεν έχω σκοπό ν' απολογηθώ για τίποτα. Εσύ θα έπρεπε να απολογηθείς και σ' εμένα και σ' εκείνη. I hope you'll be happy alone!
PS: Your posessions will posses you sucker!"
                           Επιστολή 2:
                       "Αγαπητοί haters,
ξέρετε πόσο μαλάκες σας θεωρώ; Πολύ! Δηλαδή να πούμε δεν πάει πιο πολύ! Και ξέρω και τους σκοπούς σας! Oh yeah! Θέλετε να μου σπάσετε τα νεύρα! Τι πρωτότυπο! Η πρωτοτυπία σας γαμάει και δέρνει!
  1) Μην μου το παίζετε πχιότητα και κουλτούρα γιατί είστε pretenders όσο δεν πάει!
  2) Για την αγαμία σας δεν ευθύνομαι εγώ!
  3) Ούτε κι εγώ σας γουστάρω!
  4) Δεν είμαι τόσο χαζή όσο νομίζετε. Γνωρίζω τι λέτε πίσω από την πλάτη μου.
   5) Πολύ Patty βλέπετε! 
     Είστε τόσο μπαζόσκυλα που βαριέμαι να σας γράφω επιστολές. Είδατε που με καταντήσατε;"
              

                           

I'm In The Corner, Watching You Kiss Her

  Προσοχή: Τα έχω πάρει άγρια, απίστευτα άγρια!
   Ok, σου την πέφτει κι εσένα σου αρέσει αυτό, αλλά βγαίνει μια ημέρα στο Facebook και σου λέει "Σε σχέση". Και κατά τ' άλλα σου το παίζει ερωτευμένος και σε ρωτάει όλες τις ερωτήσεις που πρέπει να κάνει ένας του είδους του, κοκκινίζει όταν σε χαιρετάει, χαμογελάει όταν σε κοιτάζει, δηλαδή τι άλλο θες;
 Και κάποια ωραία ημέρα σου λέει στο chat ότι τα έχει με άλλη. Κι εσύ του δίνεις τα συγχαρητήρια σου επειδή την ξέρεις την κοπέλα κι όταν σε ρωτάει την γνώμη του για εκείνη, του λες όλα τα καλά λόγια, ότι είναι όμορφη και καλή κοπέλα κι εκείνος σου λέει "Κόψε κάτι". Τι του λέμε τώρα;
    Τώρα ποιόν να λυπηθώ; Την κοπέλα του που νομίζει πως ο αγαπητικός της της είναι πιστός ή αυτόν που είναι ανισσόροπος; Μάλλον και τους δυο. Γιατί είναι ζευγαράκι από χέρι καμμένο. Μάλλον την κοπέλα, τους τρελούς καλύτερα να μην τους λυπάμαι.
  Pretenders, παιδί μου, pretenders, μην τους δίνεις σημασία. Έτσι κι αλλιώς έχεις μαθήματα, φίλες, ένα βιβλίο που γράφεις να τελειώσεις, ένα Vampire Academy να τελειώσεις, σήμερα είναι κι η γιορτή σου.ε, stay cool and go on!
  Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας my darling suckers! Για να σας ευχαριστήσω, πάρτε μερικούς τόνους pop delight για να στανιάρετε!

I'm Interviewing Me!

                              New blog game in the air!
                       1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι; 
Να ξέρω  ότι όλα θα είναι καλά και θα έρθουν καλύτερα, χωρίς μπελάδες.
                2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
           Ότι θα πάω στο σχολείο και θα τον δω και με την πρώτη ευκαιρία θα του μιλήσω!
             3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
 Με ένα γαμάτο αστείο που κάναμε στην τάξη μου.
        4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
         Σκύλα κι αρνητικούρα.
      5) Το βασικό ελάττωμά σας;
  Είμαι ψιλοκολλημένη με το παρελθόν.
      6) Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Όσοι αντέχουν τα εμπόδια και τα ξεπερνάνε και βλέπουν την θετική πλευρά της ζωής.
       7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
     Εχμ... καλή ερώτηση. Χίτλερ ή Στάλιν;:p
         9) Το αγαπημένο σας ταξίδι;
   Πέρσι το καλοκαίρι στην Ζάκυνθο.
  11) Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα;
      Nα είναι ειλικρινής. Τι πιο απλό;
      12) Και σε έναν άντρα; 
 Να ξέρει πως να φερθεί, να σέβεται τους άλλους και να ξέρει πότε το παρακάνει.
    13) Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
 Martin Millar - Lonely Werewolf Girl και Πίκρα - Νικ Χόρνμπυ. Όταν διάβασα το ένα και το άλλο είπα: Ok, έτσι θέλω να γράψω.
       16) Η ταινία που σας σημάδεψε… 
 Avatar
         17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
    Δεν έχω καμιά συγκεκριμένη προτίμηση. 
       18) Το αγαπημένο σας χρώμα;
         Μαύρο κι άραχλο! 
      19) Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
 Το 18 και 3 που έβγαλα στην Γ Γυμνασίου.
       20) Το αγαπημένο σας ποτό; 
 Μπύρα μπύρα Fix!
        21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; 
 Για τις κακές παρέες που έκανα.
      22) Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;
          Την προδοσία 
       23) Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
     Music, συγγραφή, χαβαλές και να τον σκέφτομαι! 
           24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
         Τα πισώπλατα μαχαιρώματα.
         25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
        I'm not a liar, sorry. 
       26) Ποιο είναι το μότο σας;            Δεν έχω.
      27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε; 
          Ευτυχισμένη.
       28) Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει; 
         Να εξαφανήσει τους μαλάκες! 
      29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
     Ερωτοχτυπημένη, λίγο αγχωμένη και κάπως εκνευρισμένη με κάποια άτομα.

Little J: Τελικά Ζει Ανάμεσα Μας

Όχι, δεν ήρθε η Taylor Momsen στην Ελλάδα, ούτε μένει εδώ, αλλά υπάρχουν τόσα και τόσα άτομα που μοιάζουν να την μιμούνται. Για όσους δεν ξέρουν ποιά είναι η Little J, πράγμα που το βρίσκω απίθανο, μπορώ να σας δώσω μερικές πληροφορίες να μορφωθήτε.
           Η Little J, κατά κόσμον Jenny Humphrey, είναι μια από τους χαρακτήρες της σειράς Gossip Girl, μάλλον μια από τους πιο μαζοχιστές. Στις 2 πρώτες season η κοπελιά θέλει απεγνωσμένα να γίνει δημοφιλής κι όταν, στην 3η season, τα καταφέρνει και γίνεται Prom Queen (πάντα μου την έδιναν αυτή οι τίτλοι), είναι "της δίνανε τον γάιδαρο κι αυτή τον κοίταζε στα δόντια", δηλαδή προσπαθούσε να πάει πιο ψηλά και κατέληξε να διαλύσει όλα τα ζευγάρια και να κερδίσει τελικά το μίσος τους με αποτέλεσμα να αλλάξει σχολείο. Τώρα, στην 4η season, πάλι μαλακίες κάνει.
   Κι όμως, αν όλο αυτό σας φαίνεται πολύ αμερικανιά, σήμερα κατάλαβα ότι κάτι τέτοια άτομα υπάρχουν και μάλιστα πρόκειται για μια κοπέλα που ξεπέρασε τα όρια για να αποδείξει στους άλλους, στην "αφρόκρεμα" του σχολείου, τους και καλά πιο δημοφιλείς και πιο κλασσάτους, ότι ήρθε για να μείνει, ανοίγοντας τα ποδαράκια της καλά - καλά για ν' αποπλανήσει όλα τα δύσμοιρα αρσενικά και δημιουργώντας μπελάδες στους άλλους και σε καθηγητές και σε μαθητές. Καλή της αυτοκαταστροφή, κανείς δεν θα την λυπηθεί. Ότι δίνεις παίρνεις έτσι κι αλλιώς.
  Γι' αυτό μην γίνετε ποτέ Jenny Humphrey. Μην προσπαθήτε να ενταχθήτε σ' αυτούς που θεωρείτε εσείς δημοφιλείς, γαμάτους και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Δεν υπάρχουν δημοφιλείς και μη δημοφιλείς, μόνο στις αμερικάνικες teen movies.Ok, κάποιος έχει περισσότερους φίλους στο Facebook, κάποιος άλλος είναι στο δεκαπενταμελές, αλλά τι σημαίνει αυτό; Σημασία έχει να είμαστε ο εαυτός μας, να έχουμε αυτοπεποίθηση και προσωπικότητα. Γιατί αν δεν το κάνετε, θα καταλήξετε σαν την Jenny και ποιός θέλει να παίρνει τους δρόμους τώρα;
 PS: Δεν βλέπω Gossip Girl, αλλά ένα - δυο βασικά πράγματα τα γνωρίζω.
PS2: Τώρα που είμαι ok με τα προσωπικά μου, ετοιμαστήτε για πολλή music!

It's Another Machine I Will Stop....

 Η γκαντεμιά μου αυτές τις ημέρες δεν παίζεται. Η μια ατυχία μου συμβαίνει μετά την άλλη, ο ένας μετά τον άλλον βρίσκει την ευκαιρία να μου σπάσει τα νεύρα, μες στην υπερβολή όλοι τους, άνθρωποι που δεν υπολογίζουν πόσο κακό μπορούν να κάνουν, που δεν σ' ακούν όταν θες να τους πεις κάτι σοβαρό, που δεν έχουν τίποτα άλλο ν' ασχοληθούν εκτός από το μακρύ και κοντό του άλλου επειδή υποφέρουν από αγαμία.
  Κι εγώ ξέρω ότι πρέπει να κάνω γρήγορα, να τα προλάβω όλα προτού το δηλητήριο τους εξαπλωθεί παντού, για να γλιτώσω ή .. μήπως είναι αργά; Μήπως το έχασα το τρένο; Μα τι συμβαίνει τελικά; Ποιός είναι ο χαμένος;
  Μα όχι, stay strong bitch λέω στον εαυτό μου. Μπορείς να τους νικήσεις! Είσαι μπάζο; Όχι! Είσαι χειρότερη απ' αυτούς; Όχι! Γι' αυτό κούλαρε!
    Ok, μετά από αυτό το post θα με περάσετε για διχασμένη προσωπικότητα και θα νομίζετε ότι έχω κάποιο είδος σχιζοφρένειας ή οποιασδήποτε ψυχικής αρρώστιας κι ότι θα κάνω σύντομα καμιά μακράς διαρκείας επίσκεψη στο Δαφνί ή ότι είμαι drama queen. Whatever....

My Personal Victory

  Υπάρχουν άτομα πιο κακόβουλα πέρα από κάθε φαντασία. Κομπλεξικά, για δέσιμο, άρρωστα, που δεν έχουν άλλη δουλειά από το να ρίχνουν το δηλητήριο τους από 'δω κι από 'κει και χαίρονται κι από πάνω. Ένα ή δυο από αυτά τα άτομα δοκίμασαν τα κόλπα τους σ' εμένα. Μόνο που δεν ήξεραν ότι εγώ δεν είμαι καμιά που δεν αντιδράει. Λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο.
  Δημιούργησαν ένα ψέμα μα αυτά ήταν τα κορόιδα. Τώρα που έχουν κάνει πολύ μεγάλα λάθη, αμφιβάλω αν κανείς θα τα εμπιστευτεί ξανά. Ήδη τα παράτησαν, προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν και μια φίλη τους που δεν νομίζω πια να είναι φίλη τους μετά από όλα αυτά, έχουν στραφεί αρκετοί εναντίον τους,ακόμα κι άτομα που δεν το περίμενα, ε, έσκαψαν τον λάκο τους κανονικά και με τον νόμο. Ν' αρχίσω να μοιράζω προσκλήσεις για την κηδεία τους σιγά σιγά γιατί έχουν κάνει πολλές κινήσεις αυτοκτονίας κι όπου να 'ναι θα πάρουν φούντο κι au revoir. Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν!
       25ο post με την ετικέτα general! Wow!

The Nostalgia And The Bitch

         Τον τελευταίο καιρό μ' έχει πιάσει ένα απίστευτο σύνδρομο νοσταλγίας, πιο βαρβάτο κι από βαρβάτο. Έχω ένα ψιλοκόλλημα με το παρελθόν γενικώς, αλλά αυτό που μου συμβαίνει τον τελευταίο καιρό είναι το κάτι άλλο.Ίσως να φταίει το γεγονός ότι αύριο είναι η επέτειος ενός τσακωμού μου (και τώρα λέτε εσείς, οι άμυαλοι αναγνώστες μου: "Και πως θα το γιορτάσεις μωρή writer;"). Ίσως να φταίνε τ' άστρα. Μάλλον η Πατέρα ή η Άση Μπίλιου θα είπε για νοσταλγία εντατίκ στον Σκορπιό. Μα δεν βαριέστε, εγώ θα κάνω ένα post άσκοπο όσο δεν πάει!
  Έχω αναμνήσεις κυρίως από την Β και την Γ Γυμνασίου, Θυμάμαι τις διακοπές των Χριστουγέννων στην Β Γυμνασίου, όταν άρχισα να γράφω το πρώτο "σοβαρό" μου βιβλίο (με την έννοια ότι ήταν το πρώτο που είχε πάνω από 100 σελίδες). Τότε ήταν χειρόγραφο, τώρα το έχω μεταφέρει στον υπολογιστή και το έχω εκτυπώσει και, ναι, μπορείτε να με πείτε ψωνάρα επειδή καμιά φορά το κοιτάω και θυμάμαι τα παλιά. Τον Γενάρη εκείνης της χρονιάς, όταν οι ιδέες για το βιβλίο αυτό μου έρχονταν μια μια. Τον Δεκέμβρη της Γ Γυμνασίου, όταν κάποια ψυχή αναγκάστηκε ν' αφήσει το σχολείο που αγάπησε για να βουτήξει στα βαθιά νερά ενός άλλου χωρίς να το θέλει. Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2009, όταν ήξερα ότι όλα θα πήγαιναν καλύτερα, δίχως εχθροπραξίες και βαθμούς κάτω από την βάση. Την αποφοίτηση μου από το Γυμνάσιο, την αρχή ενός τρελού καλοκαιριού. Νοσταλγίες και γεράματα μωρή, όπως θα έλεγε η λατρευτή Θεία Ντόνα.
  Όμως, όπως λένε οι She & Him, don't look back. Ας κοιτάξουμε το παρόν λοιπόν (ναι, σ' εσάς απευθύνομαι, heart broken sluts!:p). Αν μερικοί από εσάς αληθορίζετε, τότε αυτό είναι ένα μικρό πρόβλημα, δεν νομίζετε;

Greek Tv Season 2010 - 2011 Guide

      Η ελληνική τηλεόραση ήταν από πάντα φτηνή, αυτό το ξέρουμε καλά όλοι μας. Σήμερα, στο 2010, μια χρονιά συνόνυμη με την οικονομική κρίση, ο κάθε τηλεοπτικός παραγωγός βρίσκει την δικαιολογία "Τα φράγκα δεν είναι πολλά οπότε μην περιμένετε αριστουργήματα" για να γεμίσει το πρόγραμμα με σειρές Β' ή ίσως κι Ω' διαλογής και ριάλιτι που κοιτούν να βγάλουν την επόμενη Τζούλια. Ας δούμε τι έχει φέτος ο μπαξές ή καλύτερα τα hilights του μπαξέ.
                                       Mega
                                1) Το Νησί
     Δύσκολα θ' ακούσεις κανέναν να λέει αρνητικό σχόλιο γι' αυτήν την υπερπαραγωγή (το έχω διασταυρώσει). Και καλούς ηθοποιούς έχει, και εξαιρετική, σχεδόν κινηματογραφική σκηνοθεσία, και συγκινητικό δίχως υπερβολές είναι.
                           2) Κούκλες
   Πάντα βαθιά μέσα μου πίστευα ότι το Sex & The City έχει κάνει ζημιά στην ελληνική κοινωνία και πως η τηλεόραση δεν θα ξέφευγε αργά ή γρήγορα. Οι "Πανούκλες", αν κι είναι διασκευή από ιταλικό σήριαλ, έχει ηρωίδες που θα 'θελε να ταυτιστεί η μέση Ελληνίδα 40άρα, και καλά ανεξάρτητες που πριν ήταν νοικοκυρούλες και τώρα που τις κεράτωσε ο καλός τους, they take revenge, oh yeah!
                         3) Η Γενιά των 592
  Έχει φάση, δεν αντιλέγω, αλλά είναι κάπως συγκρατημένο....
                         4) Η Πολυκατοικία
 Μα για τρίτη χρονιά ρε φίλε; Για πόσο καιρό θα μας βασανίζουν μ' αυτήν την μούφα Ω' διαλογής; Πόσες υστερίες θ' αντέξουμε από μια σειρά που το σενάριο της μοιάζει να γράφτηκε στο χέρι από μεθυσμένο που ήπιε 3 μπουκάλια ρακές; Τουλάχιστον μας δίδαξε κάτι: η Τάμτα καλύτερα να παραμείνει στις κορώνες γιατί η υποκριτική δεν την θέλει.
                       5) Τα Μυστικά Της Εδέμ
Η μόνη περίπτωση να γράψω κάτι καλό γι' αυτό είναι αν ήμουν συνταξιούχα δίχως ιδιαίτερες ασχολίες.
                     6) Η Ζωή Της Άλλης
Αν δεν ήταν καθημερινό, ίσως να το είχα σε περισσότερη εκτίμηση. Έχει ένα αξιοπρεπές σενάριο μα έχει τόσους χαρακτήρες που χάνεις τ' αυγά και τα πασχάλια!
                    7) Master Chef
   Θα ήταν μια χαρά αν δεν υπήρχε αυτή η Μανωλίδου....
                    8) Just The Two Of Us
Στον κύριο Καπουτζίδη έχω τεράστια εκτίμηση, σ' αυτόν και τα σκερτσάκια του και βρήκα ενδιαφέρουσα την ιδέα. Το show μια χαρά ήταν, αλλά πιο lame κριτική επιτροπή δεν μπορούσαν να βρουν; Τα σχόλια τους είναι πιο χλιαρά κι από την μουσική της Ellie Goulding με την έννοια ότι όταν μιλάνε, σε πιάνει μια υπνηλία εντατίκ. Κι αυτοί οι έξυπνοι οι διοργανωτές τον Πανταζή με μοντέλα βρήκαν να τον βάλουν; Αν ακουστεί τίποτα για βιασμό, μην αναρωτηθήτε το γιατί...
                                     ANT1
                          1) The X Factor
 Τώρα έχω ράματα για την γούνα σας, αγαπητοί μου κύριοι Θεοφάνους και Μουρατίδη! Όχι που θα σας άφηνα έτσι! Ναι, σ' εσάς απευθύνομαι, βασιλιάδες του κόμπλεξ που αναρωτιέμαι τι τον έπιασε τον Λάτσιο και θα σας προσέλαβε! Έχετε έρθει στο λάθος μέρος για να βρείτε τον διάδοχο της φωνής της Μαρίας Κάλας, το ξέρατε; Εδώ κάτι δύσμοιροι τραγουδιάριδες έρχονται για να βγάλουν κανέναν δίσκο, γι' αυτό μην τους κρατάτε κακία! Και βαλτε καμία ταμπέλα στην είσοδο που να γράφει "Όχι ψώνια εδώ!" Επιτέλους δηλαδή!
                    2) Next Top Model
   Άλλη παρέλαση επιρμένων από 'δω! Δόξα τω Θεώ, τώρα με το "Νησί", κανείς δεν θα τους δίνει σημασία.
                   3) Deal
  Εντάξει, περνάς την ώρα σου ευχάριστα. Τηλεπαιχνίδι είναι έτσι κι αλλιώς.... Κάποιος, όμως, να πει στον Φερεντίνο να ξυριστεί asap!
                  4) Κάρμα
 Ελεεινό, τρισάθλιο, με χάλια ηθοποιούς και τραβηγμένο από τις ρίζες των μαλλιών σενάριο!
                  5) Ράδιο Αρβύλα
                      They rock!
                6) Κισμέτ + Χίλιες & Μια Νύχτες
               Ουστ, χανουμάκια!
                7) Top Chef
        Δεν το έχεις Μπουλέ, δεν το έχεις γλυκιά μου, άσε τα μαχαίρια τώρα!
                    Alpha
     Φεστιβάλ μπαζόσκυλων με τα όλα του. Big Brother and Bottrini go to hell now!
   PS: Θα ξαναρχίσω τα music posts! Άντε, γιατί πολλή γενικούρα έπεσε κι ανυσηχώ!
 
                  



     

Θα Το Κάνω Κι Αυτό Στην Ζωή Μου!

             Λέω να παίζω αυτό το blogοπαίχνιδο που έχει τρελαθεί η blogόσφαιρα να παίζει.
                 Ορίστε, λοιπόν, τα 10 πράγματα που αγαπώ, αν κι όχι με σειρά προτίμησης.
                                  1. Η μουσική.
                                  2. Να συγγράφω.
                                  3. Να φαντάζομαι.
                                  4. Να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία.
                                  5. Να βολτάρω με τις φίλες μου.
                                  6. Τον χαβαλέ.
                                  7. Το να είναι ευτυχισμένοι όσοι θέλω να είναι.
                                  8. Να ρίχνω θάψιμο.
                                  9.  Την μόδα.
                                 10. Τις διακοπές.
                               Για την Αφροδιτούλα ρε γαμώτο! Παίξτε κι εσείς παιδιά!

                                  
                                   
                                 

Darling, I'll Tell You The Truth: You Suck!

                                              Ναι, you suck, εσύ:         
    1) Καθηγητή που έχεις κόμπλεξ επειδή κανονικά έπρεπε να δίνεις διαλέξεις στο Χάρβαρντ και στο Γέιλ αντί να βοηθάς μερικά δύσμοιρα παιδάκια να μάθουν πέντε γράμματα. Άτιμη κοινωνία, άλλους τους ανεβάζεις, άλλους τους κατεβάζεις!       
    2) Ηλίθιοι συμμαθητές μου που με κορο'ι'δεύετε για το επίθετο μου (το ξέρω πως είναι χάλια και σκέφτομαι να το αλλάξω αν γίνεται, αλλά δεν χρειάζεται να μου το πείτε, ευτυχώς ο Θεός μου έδωσε λίγο μυαλό σε αντίθεση μ' εσάς, και το έχω καταλάβει), την προφορά μου στ' Αγγλικά (ενώ εσείς που γνωρίζετε πως να προφέρετε ένα "fuck you" νομίζετε πως με τις γνώσεις σας θα σας δώσουν Proficiency στο χέρι), τον γραφικό μου χαρακτήρα (γιατί, τα δικά σας τα ορνηθοσκαλίσματα καλύτερα είναι;) και δεν ξέρω εγώ τι άλλο και που μου "προξενεύετε" τον τάδε χλέμπουρα κι από πάνω θέλετε την ψήφο μου στις εκλογές! Ναι, καλά, χαρήκατε!  
   3) Wannabe Blair Waldolf/Antonella που δεν ξέρεις πόσες σε θάβουν επειδή το αβυσσαλέο ντεκολτέ σου, το βουνό μακιγιάζ σου και το ψευτο- bitchy σου βλέμμα φωνάζει από χιλιόμετρα μακριά "θέλω να βρω γκόμενο, δεν έχω φασωθεί εδώ και 48 ώρες, υποφέρω, υποφέρω πολύ, είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μέσα σε μια φάση τραγική, δεν το βλέπετεεεεεε;;;;;;;;"
   4) Έλληνα υπουργέ που τρως τα λεφτά του κόσμου κι ενώ κάνεις τον ψόφιο κοριό, κυκλοφορείς με κάτι λιμουζίνες και κατά τ' άλλα τα ρίχνεις στους άλλους του αντίπαλου κόματος οι οποίοι φυσικά δεν πάνε πίσω.
 5) Σκυλού - μοντέλα που θες να κάνεις απεγνωσμένα καριέρα στο δελτίο του Star για συνολικά δεκαπέντε λεπτά.
                         You are all fuckin' hopers!