Great times...

Καλημέέέέέέραααααα :)
Λοιπόν τί να πω για τη χθεσινή συναπτή μπλογκο-συνάντηση,μου άφησε γλυκές κυρίως εμπειρίες και ένα ατέλειωτο χάνγκ όβερ το οποίο και κάνει μαρτυρικές τις ετοιμασίες μου για αύριο...
Λαμπερές παρουσίες (σικ) καθώς και λαμπερές απουσίες (στο δεύτερο δε θα επεκαταθώ).Ήμασταν αυτό που λένε "μια ευχάριστη (gay) παρέα".Περισσότερα όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να πω γιατί πρέπει και να ετοιμαστώ. Tο μόνο που έχω να πω τώρα είναι: merci mes amis που αλληλομοιραζόμαστε τέτοιες ωραίες στιγμές κι ελπίζω 1)να αυξηθούμε (μα τι λυσσάρα :pppp) και 2)να μην σταματήσουν οι "επαφές" μας (Αυτά για τώρα,τα υπόλοιπα άλλη στιγμή-είμαι σκορπιός άλλωστε εγώ,δεν αφήνω να πέφτουν πολλά κάτω :pp)
Όσο τώρα για το άλλο που σας έλεγα,φεύγωωωω γλυκιάάάά μου,ετοιμάζομαι να εκδράμω εις τας εξωτερικάς περιοχάς :P και συγκεκριμένα Ιταλίαααα ελπίζοντας να ζήσω ανάλογες ωραίες στιγμές... (c'est magnifique,n'est-ce pas?)
Ελπίζω να μη σας λείψω (γιατί που αλλού θα βρείτε άλλον σαν εμένα εεε??).Θα επιστρέψω δρυμίτερος με full recap του ταξιδιού καθώς και σχόλια (αν έχω όρεξη τότε) για τη μεγάλη βραδιά.
Να ευχηθώ εδώ: "Στις ωραίες στιγμές που πέρασαν και σε αυτές που θα έρθουν,cheers"

Ciao ragazzi προς το παρόν (ελπίζω να μη μου κλέψει την καρδιά κανένας Ιταλός και σας ξεχάσω,λένε ότι το κατέχουν το χόμπυ του heart stealing,λέτε να το διαπιστώσω ψυxή τε και σώματι?? :ppp)

Σας φιλώ και θα τα πούμε ξανά σύντομα :)

p.s.καλείστε ευγενικά όπως μου αποστείλετε (αν επιθυμείτε :PPP) στο e-mail μου τα μσν σας για να έχουμε περαιτέρω (ηλεκτρονική) επαφή,να γράφετε και ποιοι είστε ε...

Oh mon Dieu!

Καλησπέρα,

Πραγματικά άλλο σχεδίαζα να είναι το δεύτερό μου ποστ αλλά αυτό που έζησα χθες δεν θα μπορούσα να το αφήσω ασχολίαστο...

Πήγα που λέτε στο Κολωνάκι (εντάξει καταλαβαίνετε πως υπάρχει αμφιβολία αν θα μπορέσω να πάω διακοπές μετά απο την οργιώδη εισβολή μου στα μαγαζιά,μα δλδ έλεος κάθε φορά κάνω λες και ψωνίζω για πρώτη φορά,μαζέψτε μεεεε :ppp) και μετά απο την περιπετειώδη υπερκατανάλωση είπαμε να καθήσουμε (μη ρωτήσεις ποιοι :ppp) κάπου και τελικά βρήκαμε ένα μικρό μαγαζάκι τύπου καφέ-μπιστρό εντελώς ρετρό και μου θύμισε το home sweet home.

Μικροσκοπικό σαν ένα γλυκό και σχεδόν ανέγγιχτο τοσοδούλι λουλουδάκι (στα μέτρα μου δλδ :p) εξ'ου και το όνομά του: "Petite Fleur".

Αχ η εμπειρία μου εκεί ήταν τόσο divine που με δυσκολία ασχολιόμουν με όσα μου έλεγαν οι συνοδοί μου (καρα σικ) και ήμουν σαν το μαστουρωμένο (δεν ξέρω πως είναι-έτσι το λέω-μη σχολιάσεις :pp).

Γαλλική μουσική δεκαετίας 60 plus or minus,εντελώς μάξιμαλ διακόσμηση με αναφορές στο παλάτι των Βερσαλλιών τολμώ να πω με το πάτερν απο πορσελάνες να επικρατεί.

(Εδώ βλέπεις το ωραιότατο pick-up που έπαιζε ασταμάτητα Γαλλική musique,αχχχχ)

Ο κατάλογος παρόλα αυτά δεν μπορεί να θεαθεί ως ένας πλούσιος αλλα περισσότερο ως λιτός και απέριττος.Σοκολάτες ροφήματα το κύριο τάργκετ με πρωτότυπες γεύσεις όπως σοκολάτα με ξύσμα πορτοκαλιού,κανέλλα/μέλι και μπράντυ- με πραλίνα,φουντούκια και αμύγδαλα - με ρούμι και γενικά ότι τραβάει η όρεξή σου.Επίσης δροσερά ροφήματα τύπου μιλκ σέικ καθώς και όλα τα είδη καφέ.

Αν τώρα βέβαια εσύ επιθυμήσεις να γλυκαθείς έχει κέικ και κούκις και διάφορα άλλα που ούτε πρόσεξα αλλά πιστέψτε με, μόνο γι'αυτά δεν πας εκεί.

Εξαιρετική καινοτομία του προκείμενου καφέ-μπιστρό είναι και το ότι απαγορεύει δια ροπάλου(η μάλλον "κόβει") το κάπνισμα (απορώ γιατί το βρίσκω καινοτομία-αλλά ναι προφανώς ξέχασα πως βρίσκομαι στην Ελλάδα των αυτοκτονούντων θεριακλίδων που όχι μόνο δεν τους νοιάζει ο εαυτός τους αλλά αδιαφορούν και για τους γύρω τους και βεβαίως όμοια πράττει και η νομοθεσία-γιατί δλδ κύριε εγώ πρέπει να περιμένω το 2010 και μέχρι τότε να εξαρτώμαι απο τις επι μέρους ιδιωτικές πρωτοβουλίες?? ερωτώ,αλλά ποιός μου απαντάει??-τεσπα) επίσης άλλη μια καινοτομία είναι πως χρησιμοποιεί εξ'ολοκλήρου βιολογικά προιόντα προς πείσμα των καιρών της άγρας του προσωπικού κέρδους και της αποστροφής απο την ουσιαστική ποιότητα.

(Αυτό το βρήκα στην Καθημερινή με τίτλο "slow food,slow drink") :

Αν δεν έχετε σκοπό να αφιερώσετε στον εαυτό σας λίγο ποιοτικό χρόνο, χωρίς να κοιτάτε συνεχώς το ρολόι σας, καλύτερα να μην περάσετε το κατώφλι του Petite Fleur. Γιατί εδώ ο χρόνος μετράει διαφορετικά. Κάθε σοκολάτα, για παράδειγμα, παρασκευάζεται σε χαμηλή φωτιά, σε ξεχωριστό σκεύος για κάθε πελάτη. Μια κούπα σοκολάτα Valhrona χρειάζεται 17 λεπτά στη φωτιά και 5 λεπτά αναμονής στον πάγκο πριν σερβιριστεί για να αποκτήσει την κατάλληλη υφή και θερμοκρασία. Θα σας αποζημιώσει, πάντως, όταν φτάσει στο τραπέζι σας. Και δεν θα την πληρώσετε χρυσή. (Ενδεικτικές τιμές: ρόφημα κοκολάτας με ξύσμα πορτοκαλιού, μέλι και μπράντι, 6 ευρώ / καφές espresso, 2,70 ευρώ / διπλός cappuccino, 4,70 ευρώ) «Εμείς από πελάτες γίναμε επιχειρηματίες», εξηγεί ο Νίκος. «Οπότε ξέρουμε πολύ καλά τι θέλει και τι δεν θέλει όποιος περνάει το κατώφλι του Petite Fleur...».

Αν δεν έχετε πάει ήδη να πάτε οπωσδήποτε,το συνιστώ ανεπιφύλαχτα (να προσπαθήσετε όμως να πάτε αν όχι ανα δυάδες-τριάδες σε γκρουπ λίγων-πάντως όχι πολλοί και όλοι μαζί γιατί απλά δεν θα χωράτε και θα απογοητευτείτε, αν πάτε βέβαια στο Χαλάνδρι θα χωράτε,εκεί είναι κατάτι μεγαλύτερο,απ'ότι έχω ακούσει)

Petite fleur: Πλατεία Αγ.Νικολάου 2,Χαλάνδρι & Ομήρου 44,Κολωνάκι

Σας φιλώ

It' my Invasion-Bewareeee :pp

Well,well,well...

Here I am,καλώς με βρήκατε βρε! Αποφάσισα να "εισβάλλω" σε αυτόν τον ομολογουμένως πολυσυζητημένο κόσμο που τόσο καλά οι περισσότεροι απο εσάς έχετε μάθει να χρησιμοποιεί (κι ελπίζω κι εγώ να γίνω εξ'ίσου επαείων :p).
Διάβαζα λοιπόν που λέτε για καιρό τώρα πολλά έτερα blogs και θα έλεγα πως δε με άφησε διόλου αδιάφορο η όλη διαδικασία στην οποία οι περισσότεροι απο εσάς έχετε μπει.Έτσι καθώς περνούσε ο καιρός και τα εμπέδωνα όλα κατάτι καλύτερα,γνώρισα κόσμο που "μπλογκάρει",έκανα αρκετές φορές σχόλια σε μπλόγκς άλλων και γενικά συμμετείχα πολυ ώσπου γνωρίστηκα με ακόμη περισσότερους απο εσάς,με αφορμή την έλευση του keen on boys στη χιλιόπαθη Αθήνα.Καιρός λοιπόν εσείς που με ξέρετε ήδη να με "διαβάσετε" και όσοι δεν με ξέρετε να με μάθετε μέσω των γραπτών μου.

Το θέμα αυτού του μπλογκ λέω να μην είναι ενιαίο αλλά να γράφω γενικά ότι μου συμβαίνει απλά για να το "μοιράζομαι",να έχω ουσιαστικά γνωστούς και αγνώστους να με συμβουλεύουν γι'αυτά που μου συμβαίνουν και έτσι να συμμετέχουν και αυτοί με τον τρόπο τους στη ζωή μου (isn't that great? or what?)

Παρόλα αυτά αυτό το παρθένο (sic) post είχα σκεφεί απο καιρό να το ξεκινήσω σχολιάζοντας τον τίτλο που επέλεξα...
G Spot Unveiled : Καιρός να αποκαλύψουμε το τζι σποτ μας n'est-ce pas? Να αφιαρέσουμε το "πέπλο" που το καλύπτει (όπως αλλωστε μεταφράζεται ο τίτλος). Εγώ πάντως έχω δύo: at first τη σεξουαλικότητά μου (βλ.Gay) και δεύτερον το όνομά μου (βλ.George).

Τι; Άλλα περιμένατε ε; kinky όντα, τς τς τς, ντροπή,εις το πυρ το εξώτερον :pppp

Και εδώ λέω να σας προ(σ)καλέσω: το/τα δικό/ά σας G Spot(s), ποιό/ποιά είναι;
Μπορείτε να επεκταθείτε είτε συμβολικά είτε και κυριολεκτικά (δεν παρεξηγώ εγώ ;p )

Αυτό ήταν λοιπόν,καλώς με βρήκατε στη μπλογκόσφαιρα,ελπίζω να έχω όρεξη και κέφι για να σας δίνω ζουμερά νέα (αλλά και παλιά) απο τη ζωή μου....

Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν, άνοίξαμε και σας περιμένουμε :p

Καλώς ήρθατε , Bienvenue , Welcome , Benvenuto,Bienvenido,Willkommen, κοκ (την ολυμπιάδα μου θύμισα τώρα, λολ)

Σας φιλώ

το μαχαίρι των στοιχείων Μέρος Πρώτο

άνοιξε τα μάτια του και κάθισε στο κρεβάτι του.

"επιτέλους... με καλεί"

χαμογέλασε. ήταν ήδη τρεις μέρες στην Σύρο και δεν είχε συμβεί τίποτα...

τώρα όμως άκουγε...

κοίταξε στα διπλανά κρεβάτια. κοιμόντουσαν και οι τρεις. πέταξε το σεντόνι και αργά και προσεκτικά σηκώθηκε για να ντυθεί.

"αν είχες έρθει μόνος δεν θα σε προβλημάτιζε τώρα αν θα τους ξυπνήσεις και ούτε θα τρέχαμε βραδιάτικα για να μην καταλάβουν τίποτα"

"έτυχε, εξάλλου μόνοι τους το πρότειναν. άσε που με βόλεψε, είπα στον Αλέξανδρο ότι πάω διακοπές με τους φίλους μου. αν ήταν εδώ θα ήμασταν όλη την ώρα μαζί και δεν θα μπορούσα να κινηθώ άνετα, ούτε καν το βράδυ"

"στενός κορσές σου έχει γίνει αυτός"

"και πολύ μου αρέσει αυτό, απλά τώρα προέχουν άλλα"

βγήκε από το δωμάτιο όσο πιο αθόρυβα μπορούσε και έκλεισε πίσω του την πόρτα. άρχισε να τρέχει. ακολουθούσε αυτό που άκουγε. δεν ήταν σίγουρος τι ήταν αυτό, θα το ανακάλυπτε όμως σύντομα! ήταν 5 το πρωί και τα στενά ήταν άδεια βγήκε στην κεντρική πλατεία, μπροστά στο δημαρχείο. εκεί΄είχε κόσμο ακόμα.

"μεθυσμένοι οι περισσότεροι"

"ζηλεύεις?!"

άφησε και την πλατεία πίσω του.

"σταμάτα!"

συνέχισε τρέχει και μπήκε σε στενά πάλι.

"νομίζω από εδώ είναι"

χάθηκε για λίγο μέσα στα στενά και μετά άρχισε να ανεβαίνει.

κάποια στιγμή βγήκε σε μια μικρή πλατεία. παλιά κτίρια παντού γύρω του. τα περισσότερα έρημα και κακή κατάσταση, ακόμα όμως εντυπωσιακά και ίσως λίγο τρομακτικά μέσα στη νύχτα.

"τώρα προς τα πού?!"

"δεν ξέρω, δε το ακούω πια"

έψαχνε γύρω μπας και βρει κάτι, μήπως του φανερωθεί.

ένα παιδικό γέλιο του τράβηξε την προσοχή. γύρισε το κεφάλι του και είδε ένα παιδάκι να τρέχει προς τα πάνω και να χάνετε σε ένα ακόμη στενό.

έτρεξε και αυτός προς τα εκεί. μπήκε στο στενό και συνέχισε να τρέχει. δεν έβλεπε το παιδί πουθενά, δεν υπήρχε όμως κάπου να στρίψει. στο τέλος του στενού σταμάτησε. εδώ κάπου θα μπορούσε να στρίψει. φώτα δεν είχε η περιοχή και το σκοτάδι κυριαρχούσε και αυτό δυσκόλευε την κατάσταση.

"Να το" το είδε να στρίβει λίγο πιο πάνω. το ακολούθησε. έστριψε και αυτός.

"πάλι χάθηκε"

"όχι, εδώ πρέπει να είναι"

μπροστά έβλεπες θάλασσα και τον καθαρό ουρανό με το φεγγάρι να λάμπει.

έκανε μερικά βήματα. τον δρόμο έκλειναν κάγκελα, υπήρχε όμως ένα άνοιγμα στα αριστερά.

"πρέπει να πέρασε από εδώ"

πέρασε από το άνοιγμα και μπροστά του τώρα υπήρχε μια σκάλα κολλημένη στον αριστερό τοίχο. έφτανε σε ένα πλάτωμα και μετά πήγαινες δεξιά, όπου συνέχιζε μια άλλη σκάλα προς τα κάτω. δεν υπήρχαν προστατευτικά και κάτω από τις σκάλες υπήρχε κενό και μετά βράχια. έφτασε στο πλάτωμα με δυσκολία. τα πέτρινα σκαλοπάτια είχα φαγωθεί από τον καιρό. ήταν άνισα και απότομα. έκανε δεξιά και στάθηκε στην αρχή της δεύτερης σκάλας. αυτή η σκάλα ήταν σαφώς μικρότερη από την πρώτη. σε κάποιο σημείο της κοβόταν απότομα και μετά ήταν η θάλασσα. το φεγγάρι φώτιζε την θάλασσα μπροστά του.

"που μπορεί να πήγε?!"

γύρισε προς τα πίσω και είδε έναν τεράστιο σωλήνα, σαν αποχέτευση. χωρούσε άνετα ένας άνθρωπος εκεί μέσα. το δύσκολο βέβαια ήταν να φτάσει ως εκεί, γιατί μεταξύ του πλατώματος και του σωλήνα υπήρχε μια σχετική απόστασή και φυσικά το κενό και τα βράχια από κάτω.

Γύρισε ξανά προς την θάλασσα "Δεν το καταλαβαίνω"

"ίσως πήδηξε"

ένας θόρυβος πίσω του, μέσα από τον σωλήνα...

"κάτι έρχεται"

"φύγε"

δεν πρόλαβε να αντιδράσει. από τον σωλήνα εκτοξεύτηκε νερό και τον τον πήρε μαζί του. βγήκε με τόση δύναμη που τον έριξε στην θάλασσα.

βγήκε στην επιφάνεια για να αναπνεύσει. "το μαλακισμένο" είπε ανασαίνοντας βαριά.

δεν πήρε όμως όσο αέρα ήθελε. κάτι τον τράβηξε κάτω. χτυπούσε τα χέρια του για να βγει στην επιφάνεια, μάταια όμως. όσο περισσότερο πάλευε για να ξεφύγει, τόσο πιο δύσκολο γινόταν. τώρα κάτι εμπόδιζε και τα χέρια του να κινηθούν

είχε παγιδευτεί και χρειαζόταν επειγόντως οξυγόνο.

ο κρύσταλλος στο στήθος του άρχισε να λάμπει.

ένα μικρο παιδάκι κοιτούσε από το άνοιγμα στα κάγκελα. μόλις τον είδε να πέφτει στη θάλασσα ,το σώμα του τυλίχθηκε στο σκοτάδι της νύχτας και άρχισε να αλλάζει. τώρα μια γυναίκα στεκόταν εκεί. χαμογέλασε! ένα χέρι την τράβηξε και την κόλλησε στον τοίχο.

"τι σου είπα?!" είπε μια εξαγριωμένη αντρική φωνή

"με πονάς" είπε η γυναίκα

"σού είπα να μην τον πειράξεις"

"δεν του έκανα κάτι, απλά παίζω..." την άφησε να διώξει το χέρι του από πάνω της

"το παιχνίδι σου όμως μπορεί να τα καταστρέψει όλα"

"μην ανησυχείς..."

"ανησυχώ, ανησυχώ γιατί η ζήλια σου θολώνει την κρίση σου"

ακούμπησε το σώμα του πάνω της "αφού ξέρεις πως μόνο εσένα θέλω", την φίλησε.

μόλις το φιλί τελείωσε.. "όσο σκέφτομαι ,όμως, ότι ήσουν μαζί του, ότι τον άγγιζες, ότι τον φιλούσες..."

"όλα αυτά τα έκανα για να μπορέσω να τον στρέψω προς την σωστή κατεύθυνση. σου έχω πει ότι υποφέρω να είμαι μαζί του. σκέφτομαι όμως εσένα, σκέφτομαι τι θα κερδίσουμε και παίρνω δύναμη. ότι κάνω το κάνω για εμάς, για σένα"

"εντάξει, δεν θα τον πειράξω ξανά... όταν το βρει όμως..."

"τότε είναι όλος δικός σου"

"ωραία..." δεν ολοκλήρωσε την φράση της. ένας οξύς πόνος στο χέρι την έκοψε... έβγαλε μια κραυγή΄.

"τι συμβαίνει?!" και έπιασε το χέρι που έσφιγγε πάνω της. εκεί υπήρχε ένα κόψιμο, μια πληγή.

"πως έγινε αυτό?!" και οι δυο γύρισαν το κεφάλι τους προς την θάλασσα. κάτι μέσα στα νερά έλαμπε.

"αυτός το έκανε" είπε η κοπέλα με μίσος.

"πολεμά το ξόρκι σου"

"αααααααααααααααΑΑΑΑΑ" και έπεσε κάτω από τον πόνο.

το φως μέσα στην θάλασσα δυνάμωσε. ακολούθησε μια έκρηξη φωτός και νερού και μετά σκοτάδι κυριάρχησε και πάλι στα νερά.

την έπιασε και την βοήθησε να σηκωθεί. "δεν έπρεπε να ασχοληθείς ακόμα μαζί του" και την πήρε μακριά από εκεί...

η αλληγορία των βατράχων

κάποτε έγινε ένας αγώνας βατράχων. στόχος να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή ενός πύργου. πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν να τους υποστηρίξουν. ο αγώνας άρχισε. στην πραγματικότητα, ο κόσμος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό να ανέβουν οι βάτραχοι στη κορυφή του πύργου και το μόνο που άκουγαν ήταν: "τι κόπος! ποτέ δεν θα τα καταφέρουν..."
οι βάτραχοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους. ο κόσμος συνέχιζε "τι κόπος! ποτέ δεν θα τα καταφέρουν..." και οι βάτραχοι, ο ένας μετά τον άλλο, παραδέχονταν την ήττα τους, εκτός από έναν, που συνέχιζε να σκαρφαλώνει. στο τέλος, μόνο αυτός, και μετά από τρομερή προσπάθεια, κατόρθωσε να φθάσει στην κορυφή. ένας από τους χαμένους βατράχους, πλησίασε να τον ρωτήσει πως τα κατάφερε να ανέβει στη κορυφή. τότε συνειδητοποίησε ότι... ήταν κουφός!!!
ποτέ μην ακούτε ανθρώπους που έχουν την κακή συνήθεια να είναι αρνητικοί, γιατί σας κλέβουν τις μεγαλύτερες λαχτάρες και πόθους της καρδίας σας. πάντοτε να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου την δύναμη της φράσης:

"Σκέψου θετικά"

Συμπέρασμα:

πάντα να κάνεις τον κουφό/-ή απέναντι σε όσους λένε ότι δεν μπορ εις να πετύχεις τους στόχους σου ή να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου.

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑς ΚΟΥΦΟς ΒΑΤΡΑΧΟς