Μπορεί και άλλος Ιάπωνας να φέρει την Άνοιξη;

Φαίνεται ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή θα γράφω και από μία μαλακία σχετική με τους Ιάπωνες στην Ελλάδα... Tέτοια εποχή είχα γράψει το "Μπορεί ένας Ιάπωνας να φέρει την άνοιξη;"

Φέτος όμως έχουμε μεγάλες αλλαγές. Βλέπεται στο τότε ποστ ανέφερα τον Tomo τραγουδιστή που ζούσε στην Ελλάδα, τον Kobayashi που ζούσε στη Θεσσαλονίκη και για τα party των Sakura Syndrome. E λοιπόν όλα αυτά ξεχάστε τα. Βλέπεται ο Tomo και ο Kobayashi έφυγαν στην Ιαπωνία και μαζί τους έφυγαν και οι Sakura Syndrome.

Πλέον δεν μιλάμε για τον Ιάπωνα τραγουδιστή που ζει στην Ελλάδα αλλά για την Ελληνίδα Τραγουδίστρια που ζει στην Ιαπωνία. Η Σοφία λοιπόν που είναι γνωστή για τα party που διοργάνωνε με μεγάλη επιτυχία στην Θεσσαλονίκη αλλά και στην Αθήνα μετακόμισε στην Ιαπωνία για να κάνει καριέρα τραγουδίστριας σε Metal Συγκρότημα με το όνομα Blood Stained Child. Έτσι λοιπόν μπορεί να μη την έχουμε κοντά μας να προωθεί την Ιαπωνική μουσική στη Θεσσαλονίκη αλλά την έχουμε στην Ιαπωνία να προωθεί ...ό,τι αυτή αγαπάει και γουστάρει και να είναι αυτή η πρώτη Ελληνίδα Τραγουδίστρια της Ιαπωνίας.

Την διοργάνωση των party πλέον την ανέλαβαν οι Jap Dan με τον NTG που μπορεί κάποιοι να τον θυμάστε σαν τον παράξενο τύπο που τραγούδησε Ιαπωνικά στο Greek Idol. Έτσι σε συνέχεια του party του προηγούμενου Σαββάτου τα παιδιά ξανακάνουν Maid Cafe Event στη Βαλαωρίτου.

Σε εκείνο το post έγραφα επίσης για το Big in Japan Festival της KLIK Records...σήμερα θα σας πω για το event "One night in Tokyo " . Φέτος λοιπόν ο Hiroshi Watanabe και ο Satoshi Fumi θα είναι για μία βραδιά στο club Vogue στη Θεσσαλονίκη στις 13 Φεβρουαρίου. Ο καλύτερος τρόπος για να περάσεις την εμετική ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι να είσαι απόλυτα μεθυσμένος απο την προηγούμενη. Τι καλύτερο να περάσεις εκείνη την ημέρα με τον Watanabe και τον Fumi; (πάντως είναι ειρωνικό Έλληνες DJ πηγαίνουν εκεί για να παίξουν που εδώ δεν τους ξέρουμε και εδώ έρχονται Ιάπωνες ...που όμως τους ξέρουν εκεί) Να σας θυμίσω ότι το δεύτερο άλμπουμ του Hiroshi Watanabe θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο.

Τελικά δεν έχω μόνο εγώ το πρόβλημα με την Ιαπωνία. Η πόλη αυτή κάθε Φλεβάρη αγαπάει την Ιαπωνία ας το παραδεχτεί επιτέλους. Κάποιος να το πει και στον Sakata να χαρεί το παλικάρι. Συναυλία συγκροτήματος δεν έχω αυτή τη φορά..αλλά δεν έψαξα κιόλας ωστόσο θα σας παρουσιάσω τους Monkey Majik...

Οι Monkey Majik λοιπόν είναι ένα Ιαπωνικό συγκρότημα που αποτελείτε από μη Ιάπωνες, το έφτιαξαν δύο αδέρφια από τον Καναδά, τραγουδάνε στα Ιαπωνικά και δεν είναι καθόλου δυσάρεστοι μπορώ να πω. Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκε πολύ αστείο το concept τους αλλά να που μου αρέσουν και μετά από αυτό το εξώφυλλο στο CD τους...τους λατρεύω.

ναι όπως καταλάβατε παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης να μην προωθήσει τον τουρισμό και να καταργήσει το υπουργείου τουρισμού, να το αναθέσει σε μια τριτοκλασάτη ηθοποιό και μετά να το καταστρέψει...η Ελλάδα βρίσκει τρόπους να προωθείτε από μόνη της. Μία η Kylie με το Aphrodite, μια η ταινία των Pokemon που διαδραματίζεται στην Ελλάδα (ή κάτι τέτοιο) και να που και οι Monkey Majik το έκαναν το θαύμα τους.



που είναι ο ΕΟΤ να εκμεταλλευθεί τις καταστάσεις; Κάντε ένα Joined promotion με στην Ιαπωνία με τους παραπάνω να μας έρθουν οι τουρίστες.

Sayonara Kobayashi! Irashai Sakata

Θυμάστε που σας είχα πει για της Γριές και τον Καμικάζι; Ε τώρα ας μιλήσουμε για τα σκουλήκια και τον Samurai για να γίνουμε πιο γραφικοί. Στο τότε άρθρο μιλούσα για την άφιξη του Daigo Kobayashi στα γήπεδα της Θεσσαλονίκης στην ομάδα του Ηρακλή. Σαν σίφουνας πέρασε μέσα από τα γήπεδα μας, ο Ηρακλής άργησε να τον βάλει στο παιχνίδι και όταν τον έβαλε όλο το ελληνικό πρωτάθλημα μιλούσε για τον Ιάπωνα αθλητή που εμφανίστηκε από το πουθενά. Έτσι σύντομα τον έφαγε το κακό το μάτι και χτύπησε ο άνθρωπος και πέρασε τους τελευταίους μήνες του συμβολαίου του στον πάγκο. Δυστυχώς το συμβόλαιο έληξε και ο Kobayashi έφυγε. Έτσι πλέον μπορούμε να πούμε Σαγιονάρα στον Daigo.

さようなら小林大悟。本当にありがとう。

Όμως βάστα καρδιά μου γιατί ένας νέος Ιάπωνας is coming to town. Τώρα την διαφορά την κάνουν τα σκουλήκια και μας φέρνουν τον Daisuke Sakata στα γήπεδα της πόλης μας.

Όχι και άσχημος! Κρίμα όμως είναι παντρεμένος με την Sayaka Fukuoka, ηθοποιός και tv tarento (ότι και αν είναι αυτό, πάντως στο asianmediawiki δεν την έχει). Ωραίο ζευγάρι. Anyway ο Daisuke Sakata είναι γεννημένος το 1983 (νωρίς νωρίς παντρεύτηκε) και έχει αγωνιστεί στην ομάδα Yokohama F. Marinos. Στο Παγκόσμιο κύπελλο νέων κατάφερε να σκοράρει 4 γκολ εναντίον της εθνικής της Αγγλίας ενώ έχει μία συμμετοχή στην εθνική της Ιαπωνίας το 2006. Με βάση την wikipedia όλα αυτά.

Κοινώς ο Αρης θα είναι η πρώτη του ομάδα στο διεθνές ντεμπούτο του. Ελπίζω να περάσει και αυτός το ίδιο καλά με τον Kobayashi και να μη τραυματιστεί. Εδώ που τα λέμε σίγουρα θα περάσει καλά στη Θεσσαλονίκη απλά το μόνο που με ανησυχεί είναι ποια θα είναι εντύπωση του για τα Ελληνικά γήπεδα και τους Έλληνες οπαδούς. Δεν βαριέσαι μια χαρά θα τα πάει.

Τώρα αυτόν που θα τον βρω; Τουλάχιστον τον Kobayashi ήξερα που να τον βρω και το blog του ήξερα και το που μένει ήξερα, άσχετα που δεν πήγα να τον βρω ποτέ. Με μια γρήγορα αναζήτηση δεν βρήκα το blog του αλλά ωστόσο βρήκα το blog του Guapo που δεν έχω ιδέα ποιος είναι αλλά υποπτεύομαι ότι είναι ο μάνατζερ του (φυσικά και αυτό είναι ameba) (edit..δεν κατάλαβα τι είναι...είναι ένα συλλογικό blog που γράφουν διάφοροι ποδοσφαιριστές μήπως είναι Managment group που τους εκπροσωπεί στα PR τους;) .

いらしゃいます 坂田さん ! がんばてください.

(πρέπει οπωσδήποτε να βάλω ιαπωνικά στο πληκτρολόγιο γιατί είναι πολύ αυτιστικός ο τρόπος που τα γράφω)

PS: Αγαπητέ ΠΑΟΚ μπορείς σε παρακαλώ να επικοινωνήσεις με τον Guapo και να του πεις να σου φέρει τον Aoyama Jun ; Σου υπόσχομαι ότι όχι μόνο θα αγοράσω εισιτήρια διαρκείας για μένα αλλά θα βάλω την πολυπληθή οικογένεια μου να αντικαταστήσει τα δικά τους διαρκείας με μια ολόκληρη πτέρυγα στο γήπεδο.

Ps2. Αγαπητέ Άρη δεν χρειάζεσαι ένα άτομο να μιλάει βασικά Ιαπωνικά να βοηθάει βρε παιδί μου τον Daisuke να παραγγείλει γύρο, ή να κάνει παρέα στην Sayaka και να τη βοηθάει στα ψώνια; Αν ναι το Email μου είναι στο προφίλ μου. lol

Ό,τι είναι στη Vogue είναι στη μόδα;

"When I first move to New York and I was totally broke, sometimes I would buy Vogue instead of dinner. I just felt it fed Me more "

Carrie Bradshaw

in Sex and the City

Πριν δέκα χρόνια κυκλοφόρησε επιτέλους για πρώτη φορα η Vogue Hellas και τότε πίστεψα ότι μια νέα επανάσταση ξεκινάει στον χώρο των γυναικείων περιοδικών. "Αν δεν είναι στη Vogue δεν είναι στη μόδα" είναι το κλισέ της διαφήμισης και από τότε με στοιχειώνει.

Ειλικρινά μπορώ να πω ότι πίστεψα σ'αυτά τα λόγια. Δεν ξέρω όμως τι να περιμένω απο αυτό το περιοδικό, στη τελική ποτέ δεν είχα ιδέα για τη μόδα και ακόμη ειλικρινά δεν έχω. Ωστόσο πίστευα οτι η Vogue Θα είναι η έντυπη έκδοση της ταινίας Pret-a-porter. Εντάξει 19 χρονών ήμουν τότε είχα μεγάλη φαντασία. Anyway τα χρόνια περάσαν και εγώ δεν κατάφερα να πάρω τόσα τεύχη όσα θα ήθελα. Ωστόσο μου άρεσε η Ελληνική έκδοση και με έκανε να θέλω να δοκιμάσω και τις υπόλοιπες εκδόσεις ανά τον κόσμο, κάτι που με εμπόδισε να κάνω η πάντα τραγική μου οικονομική κατάσταση.

Χθες λοιπόν καθώς έψαχνα να βρω Ιαπωνικά περιοδικά ή έστω μια εφημερίδα έπεσα πάνω στην Vogue Hommes Nippon και έπαθα Σοκ, το ξεφύλλισα λίγο και μου άρεσε πάρα πολύ. Έτσι ρώτησα αν υπάρχει Vogue Korea για να δω φυσικά την πετυχημένη φωτογράφιση του Τ.Ο.Ρ και η πωλήτρια μου έδωσε τη Vogue Nippon. Οπότε μου φάνηκε καλή ιδέα μέσα στην αφραγκίας μου να αγοράσω τo τεύχος Ιουνίου (αν και στην Ιαπωνία το τεύχος τους Ιουλιου έχει γίνει ήδη Sold Out!!) με ένθετο αφιέρωμα στο Sex and the City 2.

Στο θέμα μας... Η Ιαπωνία έχει σίγουρα δημιουργήσει νέες τάσεις και έχει προσφέρει πολύ καλό υλικό στους σχεδιαστές μόδας σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο δεν μπορώ να πω το ίδιο γι'αυτά που είδα στην Ιαπωνική Vogue... Η οποία ως κύριο θέμα είχε το Country Girl Style...Δηλαδή το στυλ της βλάχο Αμερικάνας ή το στυλ που εκλαμβάνουν οι Ιάπωνες ως Country girl... Κυρίαρχο στο περιοδικό είναι τα φλοράλ φορέματα τύπου πάω να μαζέψω τα αυγά από τις κότες, τα τεράστια κακόγουστα ξύλινα σαμπό με διάφορα σχέδια στα υφάσματα, συνοδευμένα με έθνικ πινελιές. Σε γενικές γραμμές το τεύχος είναι πολύ ωραίο αν αντέξεις την τραγικότητα του στυλ της country girl που σου προτείνει.

Πέρα από αυτά βρίσκεις πολύ ωραία ρούχα να παρελαύνουν μέσα στο περιοδικό και ειδικά στο τμήμα του περιοδικού με τίτλο In Vogue. Κεντρική συνέντευξη στο περιοδικό είναι αυτή της Gisele Bundchen. Μου άρεσε ένα σημείο στο περιοδικό που αναφέρει τα τεύχη απο άλλες χώρες, όπως Γερμανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Τουρκία.... (κατάλαβες έχει την Vogue Turkiye και δεν έχει την πανέμορφη Vogue Hellas). Σ' ένα άλλο δισέλιδο έχει τον παγκόσμιο χάρτη και φωτογραφίες ρούχων και αξεσουάρ και τα συνδέει με τη χώρα καταγωγής. Έτσι μαθαίνουμε οτι τα τραγικά σαμπό δεν έρχονται από την Ολλανδία αλλά από τη Σουηδία και ότι ο συντάκτης της σελίδας δεν κάνει αναφορά για τα Σανδάλια που είναι τόσο στη μόδα φέτος και για το Grecian Chic (που εντάξει δεν είναι στη μόδα αλλά πάντα πρέπει να υπάρχει αναφορά σ'αυτό...ε ? ε? )

Κλείνοντας ήθελα να πω ότι πρώτη φορά είδα τόσες μαζεμένες φωτογραφίες της Anna Wintour σε περιοδικό μόδας. Δεν θυμάμαι να έχω δει τόσες πολλές φωτογραφίες της στη ζωή μου.

Συμπέρασμα;

Σε γενικές γραμμές πολύ καλό περιοδικό αλλά πολύ φοβάμαι πως εάν ότι είναι στη Vogue Ιαπωνίας είναι και στη μόδα...ο κόσμος θα γεμίσει από κακόγουστα σαμπό... Είμαι σίγουρη ότι η Ελληνική Vogue είναι καλύτερη. Ωστόσο δεν ξέρω αν τα fashion spread και οι όμορφες καλλιτεχνικές φωτογραφίες της Vogue Nippon υπάρχουν αντιστοίχως και στην Ελληνική. Κλείνοντας είμαι σίγουρη ότι περισσότερες φωτογραφίες με Ιαπωνέζες θα βρεις στην Ελληνική έκδοση παρά στην Ιαπωνική, προς μεγάλη μου απογοήτευση. Καλύτερα να αγόραζα τελικά το Vogue Men. Το φόρεμα - ρόμπα της γιαγιάς σας είναι της μόδας αν φορεθεί στα κατάλληλα χρώματα... το λάνσαρε ο Ralph Lauren στην Collection του με 82.950 Yen είναι δικό σας.

Ωστόσο επειδή δεν γνωρίζω πολλά για τα θέματα της Vogue είπα να ρωτήσω κάποιον που ξέρει. Νομίζω η επιλογή του Sandman ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να κάνω.

Eri: Διαβάζεις τακτικά Vogue;

Sandman: Αγοράζω Ελληνική και Αμερικάνικη κάθε μήνα και Ιταλική 4 φορές τον χρόνο. Αγοράζω και όποια μου κάνει κλικ.

E:Ποια είναι η καλύτερη Vogue;

S Εξαρτάται για φωτογραφήσεις καλύτερη είναι η Ιταλική, για styling ενδυμάτων η Γαλλικά, για υπερπαραγωγές η Αμερικάνικη.

Ε: Η Ελληνική Vogue πως είναι:

S: Σαν την Αμερικάνικη, Γκλαμουράτη χωρίς λόγο. Έχει καλές φωτογραφίες, Ελληνικές και αναδημοσιεύσεις από την Αμερικάνικη Vogue (αυτό έχει τα υπέρ αλλά και τα κατά του) σε κάθε τεύχος...Αλλά πιστεύω ότι είναι λίγο κολλημένη με την Ελληνική Showbiz (ενώ η Ιαπωνική με την διεθνή), πρέπει να γίνουν λίγο πιο κοσμοπολίτες.

Ε:Αν δεν είναι στη Vogue δεν είναι στη μόδα. Ισχύει κάτι τέτοιο;

S: Ειδικά για την Αμερικάνικη Ισχύει τελείως.

Ευχαριστώ τον Sandman για τη πολύτιμη βοήθεια του.

Μπορείτε να τον βρείτε εδώ:

http://fashiondollchronicles.blogspot.com/

http://sandman-chronicles.blogspot.com/

http://sandman-portfolio.blogspot.com/

http://the-music-chronicles.blogspot.com/

Θα αγόραζα ξανά Vogue;

Ω ναι, όπως είπα ανοίγοντας το περιοδικό "Ακόμη και αν δεν γράφει τίποτα η Vogue αξίζει να την αγοράσεις για τις διαφημίσεις που έχει". Στην τελική όλοι αυτοί οι οίκοι εμπιστεύονται τη Vogue για να προωθήσουν τα προϊόντα τους, άρα κάτι ξέρουν.

Τελικά ότι δεν είναι σε ποια Vogue δεν είναι στη Μόδα;

Arata Isozaki Αρχιτέκτονας

Ο Arata Isozaki γεννήθηκε στην περιοχή Oita. Μαθήτευσε σ'έναν από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της Ιαπωνίας τον Kenzo Tange (Θα γράψω γι'αυτόν αργότερα) στο πανεπιστήμιο του Τόκιου. Το 1963 ίδρυσε την δική του εταιρεία την Arata Isozaki & associates η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Βίντεο με έργα του

Η δουλειά του Isozaki στα τέλη του 1960 έχει επηρεαστεί από τη σχολή του Μεταβολισμού (Metabolism School and new wave) αλλά ο υλισμός είναι ευδιάκριτος στις υπερβολικές εκφράσεις των δομών. Το συν δεμένο πυρηνικό σύστημα το οποίο ανέπτυξε το 1980 ήταν σημαντικό για την κίνημα του Μεταβολισμού και επηρέασε τον Tange.

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1964 με την κατασκευή της δημόσιας βιβλιοθήκης της επαρχίας στην οποία γεννήθηκε. Για το έργο του αυτό είπε ότι ήταν το πρώτο στο οποίο ένιωσε ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα δικό του στυλ και γνήσια αρχιτεκτονική.

Art Plaza, Oita Perfectural library

Το 1974 ολοκληρώθηκε το Μουσείο Μοντέρνα τέχνης της Dunma στην Ιαπωνία, έργο για το οποίο ένιωσε πρώτη φορά πως είναι έτοιμος να το δείξει σε όλο τον κόσμο.

Ακολούθησαν πολλά έργα και η παγκόσμια εδραίωση ήρθε πολύ γρήγορα, έργα του Isozaki βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Πρώτο του έργο στο εξωτερικό ήταν το MOCA (Μουσείο σύγχρονης τέχνης) στο Λος Άντζελες στην καρδιά του Μικρού Τόκιο.

Το 1992 εργάστηκε στη Βαρκελώνη για την προετοιμασία της πόλη για τους Ολυμπιακούς.

Εκεί ιδρύει και την Arata Isozaki & associates Espagna αφήνοντας πίσω του στην διοίκηση τον μέχρι τότε συνεργάτη του. Διάσημο έργο του το Palau Sant Jordi.

Το άνοιγμα των αγορών όπως αυτών της Κίνας και του Αραβικού κόσμου δημιούργησε ένα νέο καμβά για τα έργα του Isozaki. Έτσι οι πιο πρόσφατες εργασίες του γίνονται είναι οι παρακάτω:

Εθνική Βιβλιοθήκη Qatar στη Doha. Οι εργασίες έχουν διακοπεί προσωρινά

Zendai Himalayas Art Center, στην πανέμορφη Shangai της Κίνας.

Hezheng Museum of Natural History. China

Δημιουργήματα του στην Ευρώπη μπορούμε να δούμε στην Ισπανία και στην Πολωνία, ενώ τώρα χτίζει το Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Ασιατικών Σπουδών στο Κυριγιστάν, Καζακστάν και Τατζικιστάν.

Όπως γράφει ο Edan Corkill στο άρθρο του για τον Arata Isozaki, "Είναι σίγουρα ο βασιλιάς της αρχιτεκτονικής αυτή τη στιγμή στην Ιαπωνία", έχοντας Πατέρα τον Kenzo Tange και έχοντας διαδεχθεί τον Kunio Maekawa (για τους οποίους θα γράφω αργότερα).

Με την βασιλιά του Arata Isozaki ενεργεί ως ο κορυφαίος ερμηνευτής των εξωτερικών τάσεων και κινημάτων για άλλους Ιάπωνες καλλιτέχνες.

Πηγές:

Wikipedia

Japan Times

Arata Isozaki & associates

Isozaki & associates Espagna

Great Buildings

Keiji Ashizawa - Αρχιτέκτονας

Λοιπόν... Γεννημένος το 1973 στο Τόκιο ο Keiji Ashizawa αποφοίτησε το 1995 από το πανεπιστήμιο της Yokohama, έγινε πρώτα γνωστός ως εσωτερικός διακοσμητής και αρχιτέκτονας, ωστόσο προχώρησε και στο Product desing και αυτό είναι που κέρδισε την προσοχή του Wallpaper Magazine. Το γραφείο του λειτουργεί από το 2005 και ο ίδιος έχει δημιουργήσει έναν ευρύ κατάλογο προϊόντων. Κάθε προϊόν του γίνετε με βάση τη φιλοσοφία του αυστηρού deisng και της λογικής σκέψης (ότι και να σημαίνει αυτό).

Αρχιτεκτονική:

Οι περισσότερες δουλείες του έχουν γίνει στο Τόκιο, ωστόσο τελευταία άρχισε να κάνει περισσότερες δουλειές στην επαρχία με εξοχικές κατοικίες ενώ πλέον να συνεργάζεται και με συνεργάτες του εξωτερικού

11Boxes

Έπιπλα:

Ο ίδιος ισχυρίζεται οτι αντλεί έμπνευση από τις ταινίες, την λογοτεχνία, το περιβάλλον και τα υλικά γύρω του και φυσικά από τα graphic novels. Συμπληρώνει λέγοντας ότι πιστεύει πως"Είμαι Αρχιτέκτονας. Μερικές φορές είμαι μηχανικός, σχεδιαστής ή απλά εργοδηγός. Υπάρχει ένα είδος σχεδιασμού που μπορεί να υλοποιηθεί με την συμμετοχή σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα κατασκευής. Για παράδειγμα στο Flat Packing Pieces και στο φωτιστικό Parabola κάποια πράγματα μπορούσαν να γίνουν μόνο με τις πληροφορίες των εργατών στο εργοστάσιο."

Flat Packing Pieces

Parabola

"Η λέξη αρχιτέκτονας είναι η καλύτερη λέξη για να περιγράψει αυτό που κάνω."

"Υπάρχει ένα είδος έκφρασης που μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από την αρχιτεκτονική"

Σε ερώτηση αν προτιμάει το product design από την αρχιτεκτονική δεν κάνει καμία επιλογή. Απαντώντας πως με το product deisng διασκεδάζει περισσότερο επειδή μπορεί να έχει ο ίδιος τον έλεγχο σε ό,τι κάνει. Με την Αρχιτεκτονική όμως δημιουργεί κάτι που θέλει χρόνο και έχει τον έλεγχο μιας ομάδας ατόμων κάτι που τον ευχαριστεί.

Ωστόσο οι απόψεις του καταγράφηκαν το 2007 σε συνέντευξη του neojapanisme από τότε δεν ξέρω κατά πόσο άλλαξε τις απόψεις του και κατά πόσο η ελεύθερη μετάφραση μου είναι και η σωστή. Εγώ τον συνάντησα στο Wallpaper του Νοεμβρίου ανάμεσα σε άλλους καλλιτέχνες από την Ιαπωνία.

Πηγές: Συνέντευξη στο Neojapanisme

Wallpaper*

Second Nature

Gokusen the Movie 2009

Καιρό τώρα ήθελα να μιλήσω για το Gokusen και δεν το έκανα....όμως σήμερα είναι το τέλος μιας εποχής και μόλις είδα την ταινία οπότε δεν γίνεται πρέπει να μιλήσω γι αυτή τη σειρά/ταινία/anime/manga...

Tη Yamaguchi Kumiko την συνάντησα να κάνει βόλτες μέσα στο Anime//Gr. Τότε έμαθα είναι manga και την έχει φτιάξει ο Morimoto Kozueko και πως είναι η κληρονόμος της οικογένειας της Yakuzas (Μαφίας) Oedo. Τα μέλη της οργάνωσης της οικογένειας Oedo ελπίζουν ότι μια ημέρα η Kumiko θα αναλάβει την αρχηγία μετά το θάνατο του Παππού της. Όμως η Kumiko θέλει να γίνει καθηγήτρια Μαθηματικών και το καταφέρνει. Έτσι βρίσκει δουλειά σε ένα λύκειο αρρένων και αναλαμβάνει το χειρότερο τμήμα του Σχολείου.

Η υπόθεση δεν ήταν αρκετή για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον...μέχρι που είδα ένα επεισόδιο απο το anime....Οι μαθητές της τάξης της οποίας είναι υπεύθυνη είναι όλοι παιδιά για υιοθεσία. Μπλέκουν στις χειρότερες καταστάσεις, παρανομούν και δεν πιστεύουν σε τίποτα. Ούτε σε φιλία, σε συντρόφους, σε όνειρα και κυρίως στους καθηγητές που τους βλέπουν με μισό μάτι. Ωστόσο η Kumiko χρόνια εκπαιδευμένη μέσα στη μαφία, έχει μάθει πολλούς τρόπους για να τους κερδίζει. Κάθε φορά η Kumiko ρίχνει πολύ ξύλο για να μπορέσει να σώσει τους Σημαντικούς Μαθητές της όπως τους λέει.

Το ένα και μοναδικό επεισόδιο του anime, με ενθουσίασε έτσι μια ημέρα που έπεσε στο χέρι μου η πρώτη σαιζόν της τηλεοπτικής σειράς έκατσα και την είδα. Αυτό ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Η Yankumi, όπως τη φωνάζουν οι μαθητές της {Yamaguchi + Kumiko = Yankumi}, με κέρδισε απο την πρώτη ημέρα....Όσο για το Cast της σειράς; Μια ολόκληρη τάξη με πανέμορφα ψιλά αγόρια.... Στη σειρά βλέπουμε τον αγώνα που κάνει η Yankumi για να δημιουργήσει στις καρδιές των παιδιών της τάξης την ελπίδα, το όνειρο και για να καταφέρει να τα βάλει στον σωστό δρόμο και να τους κάνει σωστούς αυριανούς πολίτες.... Τα καταφέρνει ρίχνοντας πολύ ξύλο, πολύ κυνηγητό και πολύ ιδρώτα. Το ίδιο έκανε και στο Δεύτερο και Τρίτο κύκλο της σειράς με αποτέλεσμα να κουράσει λίγο.

Gokusen 1. Απο αριστερά προς τα δεξιά: Oguri Shun (Azumi1&2, Crows Zero),Nakama Yukie(Ring 0, Shinobi), Matsumoto Jun (Hana Yori Dango, The last princess).

Hiroki Narimiya (Azumi1&2, Sakuran, Drop), Waki Tomohiro (Initial D), Ishigaki Yuma (Azumi1&2,Battle Royale2)

Για την Ιστορία να σημειωθεί ότι το Gokusen 1 προβλήθηκε το 2002, το Gokusen 2 το 2005 και το Gokusen 3 το 2008. Μέσα σε αυτά τα χρόνια οι ηθοποιοί και οι κομπάρσοι των τριών σχολικών τμημάτων της Yankumi έχουν αναδειχθεί σε πρωταγωνιστές ταινιών, τραγουδιστές και γενικότερα είναι όλοι τους διάσημοι. Για παράδειγμα στο Gokusen 1 έχουμε τρεις πρωταγωνιστές που τους έχουμε ξαναδεί (Σε αυτό το Blog) να πρωταγωνιστούν στις ταινίες Azumi 1 & 2 καθώς και Crows Zero. Γενικώς για όλους όσους ηθοποιούς έχω μιλήσει σε αυτό το blog. Όλοι έχουν περάσει από τα θρανία του Gokusen...Για να μη πω ότι ακόμη και ο γιος του προηγούμενου πρωθυπουργού της Ιαπωνίας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια σαιζόν. Κοινώς έχουμε μια σειρά που ανέδειξε 3 γενιές νέων ωραίων ηθοποιών (Ikemen όπως λέγονται στα Ιαπωνικά).

Gokusen 2: Kamenashi Kazyua(KATUN band), Keisuke Kode ( Rookies,Cyborg She, Nodame Cantabile),Hayami Mokomichi (Άντρας μου,Ζettai Kareshi tv), Koike Tepei (love complex,Genkai in a black company),Akanishi Jin (KATUN, Bandages...είναι αυτός που τραγουδάει το Girisha-Ελλάδα και το τραγούδι Olympos)

Το τέλος της σειράς ακολουθεί πάντα ένα special επεισόδιο. Με τη διαφορά ότι το 2008 ανακοινώθηκε η ταινία ...και ίσως και το τέλος της ιστορικής αυτής σειράς. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2009 και έσπασε τα ταμεία και την καρδιά μου. Περίμενα πολύ καιρό για να τη δω και επιτέλους το έκανα.

Gokusen3: Εδώ έχουμε τα νέα ονόματα της Ιαπωνίας: Haruma Miura (Crows Zerο 2), Υuya Takayuki, Ishiguro Hideo (Rescue tv, One pound fukoun tv),Kiriyama Aikito, Junta Nakama, Shohei Miura (Gira Gira)

Έτσι ερχόμαστε στο 2010 που έχουν βγει και οι υπότιτλοι. Επιτέλους μπορούμε να δούμε την ταινία και την παρέλαση όλων των ηθοποιών που αναφέραμε καθώς και όλων των συμμαθητών τους...Μιλάμε για πολύ πράγμα όχι αστεία, άσε που κάθε φορά ανακαλύπτω και νέους ηθοποιούς (που όταν τους είχα δει στη σειρά δεν τους ήξερα ακόμη). Η Nakama Yukie έχει περάσει πλέον στην ιστορία της τηλεόρασης της Ιαπωνίας με αυτόν της τον ρόλο και με κάθε ρόλο που έχει ερμηνεύσει. Τσαλακώνει απίστευτα τον εαυτό της για χάρη της Yankumi και σε κερδίζει αμέσως. Το ίδιο κάνει σε αυτή την ταινία. Αυτή τη φορά η Yankumi πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της νέας της τάξης ενώ παράλληλα ένας πρώην μαθητής της κινδυνεύει. Για να τον σώσει η Yankumi πρέπει να αντιμετωπίσει μια ολόκληρη οργάνωση και όχι μια απλή ομάδα παιδιών. Θα τα καταφέρει;

H ταινία είναι λίγο πιο υπερβολική από τη σειρά αλλά ας μη ξεχνάμε ότι βασίζεται σε Manga. Για μένα που έχω δει τις σειρές ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπω την επιστροφή και την εμφάνιση των παλιών μαθητών. Το μόνο που δεν μου άρεσε είναι ότι οι σκηνές με τις μάχες δεν έχουν περισσότερο ξύλο και πλέον οι κινήσεις της Yankumi είναι βαρετές, θα έπρεπε να την κάνουν λίγο πιο άγρια...(μα αλίμονο αυτό δεν θα συμβάδιζε με τις προκαταλήψεις των Ιαπώνων).

This Girl knows how to wear her adidas.

Τώρα που το είδα και αυτή την ταινία μου έμεινε να δω το Anime και το Manga....sigh....θα μου λείψει η Nakama-sama....Ευτυχώς που την βλέπω στο Untouchable και στο Trick. Αν θέλετε να κατεβάσετε την ταινία θα τη βρείτε στα σχόλια.

H Γριά και ο Καμικάζι

Πως λέμε o Γέρος και η Θάλασσα, το παιδί και το δελφίνι; Καμία σχέση.

Πριν μερικά χρόνια ο ΠΑΟΚ συζητούσε να φέρει στην ομάδα ποδοσφαίρου έναν Ιάπωνα παίκτη. Είχα πει ότι αν θα το κάνει θα σκάσω στο γήπεδο ντυμένη με ιαπωνική σημαία και θα πανηγυρίζω με τον Ιαπωνικό παραδοσιακό τρόπο... (ντυμένη με ιαπωνικό παντελόνι, μπαντάνα (παρόμοια με αυτή του DanielSan) στο κεφάλι και κρατώντας τεράστια σημαία του ΠΑΟΚ ή της Ιαπωνίας)...

Τελικά όμως ο Ιάπωνας δεν ήρθε ποτέ... Ωστόσο η γριά της πόλης που ακούει και στο όνομα ποδοσφαιρική ομάδα Ηρακλής..... το έκανε το θαύμα της και έφερε τον Ντάιγκο Κομπαγιάσι (Daigo Kobayashi).... Εγώ τώρα τι κάνω; Παρατάω τον ΜΠΑΟΚ και πάω στον Ηρακλή ή κάθομαι και το παίζω Κινέζα;

O Kobayashi-san, (ή να τον λέω Sama ή μήπως επειδή είναι μικρότερο να τον λέω Kun?) γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου το 1983. Μας έρχεται όπως είπαμε από την Ιαπωνία αλλά πριν έρθει στην Γριά έπαιζε στην Νορβηγία όπου έβαλε 13 γκολ πέρσι.

"Ήρθα στην Ελλάδα για να πλουτίσω τις εμπειρίες μου. Μ' αρέσει να παίζω πίσω απο τους επιθετικούς και πιστεύω ότι ειμαι καλός παίκτης γι'αυτό καλώ το κόσμο του Ηρακλή να έρθει να με δει". Τόνισε κατά την άφιξη του στις 27 Ιανουαρίου. Η Ιαπωνική κοινότητα της Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκε το πρωινό του Σαββάτου σε γνωστή καφετέρια για να τον υποδεχθεί και να τον κάνει να νιώσει πιο ζεστά στην πόλη μας.

Εγώ πάντως ανυπομονώ να τον δω τον Θεϊκό Άνεμο (θείο άνεμο το μεταφράζει στο wikipedia)στο γήπεδο....και ελπίζω να σηκώσει ψηλά τον Ηρακλή. Ελπίζω να μη τρομάξει με το τρελοκομείο που θα συναντήσει στη Θεσσαλονίκη και ότι οι συμπατριώτες του τον ενημέρωσαν ότι στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από την Ιαπωνία και από την Νορβηγία. Στον σημερινό αγώνα δεν έπαιξε και λογικό κιόλας αφού ο άνθρωπος δεν έχει πολλές ημέρες που ήρθε.

Ας καλωσορίσουμε τον Kobayashi-san με ένα ζεστό Irashaimase!!! Ηρακλής δεν γίνομαι όχι ακόμη, στην τελική μόνο για λίγους μήνες υπόγραψε συμβόλαιο, αν κάτσει και δεύτερη χρονιά τότε ίσως το σκεφτώ να γίνω. Προς το παρών παραμένω ΠΑΟΚ (και ας μην έχω ιδέα από αθλητικά). Όμως πραγματικά θέλω να πάω στο γήπεδο και να φωνάξω Ganbate στον Kobayashi San απο τις κερκίδες της kuso baba γνωστή και ως Ηρακλής.

(τελικά αυτού του παιδιού του πάνε πολύ τα γαλάζια, μήπως να τον κάνουμε Έλληνα να παίξει με την Εθνική μας....wishfull thinking)

Το blog του Kobayashi-san μπορείτε να το βρείτε εδώ (παράξενο που δεν είναι ameba blog) ενώ η επίσημη σελίδα του είναι αυτή.

edit : τελικά έκανε και αυτός ameba blog ...