Τι μέρα είναι;

Έφυγα από την δουλειά το πρωί και έκανα μια βόλτα σε μια πόλη που ξυπνούσε. Γύρω μου παιδιά περιμένανε τα λεωφορεία που θα τους πηγαίναν στο σχολείο. Φοιτητές ξενυχτισμένοι περπατούσαν δίπλα μου γελώντας δυνατά. Άνθρωποι πηγαίναν στη δουλειά. Στάθηκα στην Αριστοτέλους για λίγο, ο κόσμος περπατούσε βιαστικά, ωστόσο είχε μία απέραντη ησυχία. Ένιωσα την γη να γυρίζει γύρω από τον εαυτό της και μου ήρθαν στο νου στιγμές από μια διαφορετική ζωή.



 Ήταν πάλι πρωί εκείνη την ημέρα. Είχα τελειώσει τη βάρδια μου και πήγα στην κουζίνα, χαιρέτησα τον μάγειρα κουνώντας το κεφάλι μου σιωπηλά, Δεν του μίλησα, πείρα ένα ζεστό και ανέβηκα στο κατάστρωμα. Ο ήλιος μόλις άρχισε να σηκώνεται και το κρύο στο πρόσωπο μου ξύπνησε τις αισθήσεις. Ο φρέσκος αέρας γέμισε τα πνευμόνια μου και τα αρώματα τις θάλασσας την ψυχή μου.

Σε 48 ώρες φτάνουμε στο επόμενο λιμάνι. Το κατάστρωμα μύριζε πετρέλαιο και σκουριά. Πόσο καιρός είχε περάσει από τότε που πάτησα το πόδι μου στη γη; Πότε σταματήσαμε να μιλάμε μεταξύ μας στο καράβι; Ο ίδιος κύκλος συνέχεια. Φεύγουμε από ένα λιμάνι γεμάτοι ενέργεια, μετά από λίγο κουραζόμαστε, δεν αντέχουμε ο ένας τον άλλον. Πριν το καταλάβουμε γινόμαστε ένα με την ρουτίνα της δουλειάς και μετά από λίγο σταματάμε να μιλάμε μεταξύ μας. Μέχρι το επόμενο λιμάνι.

Υπάρχει μεγάλη κινητικότητα. Γεμίζουν οι μπαταρίες μας και γινόμαστε δραστήριοι, όσο και αν αγαπάς την Θάλασσα πάντα χαίρεσαι όταν πλησιάζεις την στεριά. Σήμερα θα ξαναρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας. Θα αρχίσουν πάλι τα αστεία και τα πειράγματα. Όλοι περιμένουν να δουν με ποιο μαγικό τρόπο θα καταφέρει ο Χ. να τα βγάλει πέρα στη στεριά παρόλο που δεν μιλάει καμία γλώσσα. Όσο θα είμαστε στο λιμάνι θα διασκορπιστούμε κανένας δεν θέλει να βλέπει τον άλλον στις λίγες στιγμές ελευθερίας μας. Είμαστε τόσο διαφορετικοί μεταξύ μας. Ωστόσο βρίσκουμε πάντα τρόπους να επιβιώνουμε μέσα σε αυτό το σιδερένιο κήτος.

Ξημέρωσε, επιτέλους χαλάρωσα. Άρχισε η νύστα να με τυλίγει.Ξεκίνησα για να μπω μέσα στο πλοίο όταν μια σκιά στα αριστερά μου κίνησε την περιέργεια.. Μία όρκα; Σπάνια βλέπεις αυτό το περήφανο θηλαστικό. Ταξιδεύει γρήγορα στο νερό παρόλο το βάρος του."Άραγε το είδε κανείς άλλος;" σκέφθηκα. "Τι ήταν αυτό;!"

Ξύπνησα στο κρεβάτι μου; Κοίταξα το ρολόι 7 το απόγευμα...Πως βρέθηκα εδώ; Τι μέρα είναι; Που πήγε το καράβι; Γιατί νιώθω σαν να λείπει κάτι; Σύντομα θα φύγω πάλι στη δουλειά, σύντομα θα ξανακούσω τις σειρήνες.... Θα σταματήσει  ποτέ να με καλεί η Θάλασσα;

Μπορεί και άλλος Ιάπωνας να φέρει την Άνοιξη;

Φαίνεται ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή θα γράφω και από μία μαλακία σχετική με τους Ιάπωνες στην Ελλάδα... Tέτοια εποχή είχα γράψει το "Μπορεί ένας Ιάπωνας να φέρει την άνοιξη;"

Φέτος όμως έχουμε μεγάλες αλλαγές. Βλέπεται στο τότε ποστ ανέφερα τον Tomo τραγουδιστή που ζούσε στην Ελλάδα, τον Kobayashi που ζούσε στη Θεσσαλονίκη και για τα party των Sakura Syndrome. E λοιπόν όλα αυτά ξεχάστε τα. Βλέπεται ο Tomo και ο Kobayashi έφυγαν στην Ιαπωνία και μαζί τους έφυγαν και οι Sakura Syndrome.

Πλέον δεν μιλάμε για τον Ιάπωνα τραγουδιστή που ζει στην Ελλάδα αλλά για την Ελληνίδα Τραγουδίστρια που ζει στην Ιαπωνία. Η Σοφία λοιπόν που είναι γνωστή για τα party που διοργάνωνε με μεγάλη επιτυχία στην Θεσσαλονίκη αλλά και στην Αθήνα μετακόμισε στην Ιαπωνία για να κάνει καριέρα τραγουδίστριας σε Metal Συγκρότημα με το όνομα Blood Stained Child. Έτσι λοιπόν μπορεί να μη την έχουμε κοντά μας να προωθεί την Ιαπωνική μουσική στη Θεσσαλονίκη αλλά την έχουμε στην Ιαπωνία να προωθεί ...ό,τι αυτή αγαπάει και γουστάρει και να είναι αυτή η πρώτη Ελληνίδα Τραγουδίστρια της Ιαπωνίας.

Την διοργάνωση των party πλέον την ανέλαβαν οι Jap Dan με τον NTG που μπορεί κάποιοι να τον θυμάστε σαν τον παράξενο τύπο που τραγούδησε Ιαπωνικά στο Greek Idol. Έτσι σε συνέχεια του party του προηγούμενου Σαββάτου τα παιδιά ξανακάνουν Maid Cafe Event στη Βαλαωρίτου.

Σε εκείνο το post έγραφα επίσης για το Big in Japan Festival της KLIK Records...σήμερα θα σας πω για το event "One night in Tokyo " . Φέτος λοιπόν ο Hiroshi Watanabe και ο Satoshi Fumi θα είναι για μία βραδιά στο club Vogue στη Θεσσαλονίκη στις 13 Φεβρουαρίου. Ο καλύτερος τρόπος για να περάσεις την εμετική ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι να είσαι απόλυτα μεθυσμένος απο την προηγούμενη. Τι καλύτερο να περάσεις εκείνη την ημέρα με τον Watanabe και τον Fumi; (πάντως είναι ειρωνικό Έλληνες DJ πηγαίνουν εκεί για να παίξουν που εδώ δεν τους ξέρουμε και εδώ έρχονται Ιάπωνες ...που όμως τους ξέρουν εκεί) Να σας θυμίσω ότι το δεύτερο άλμπουμ του Hiroshi Watanabe θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο.

Τελικά δεν έχω μόνο εγώ το πρόβλημα με την Ιαπωνία. Η πόλη αυτή κάθε Φλεβάρη αγαπάει την Ιαπωνία ας το παραδεχτεί επιτέλους. Κάποιος να το πει και στον Sakata να χαρεί το παλικάρι. Συναυλία συγκροτήματος δεν έχω αυτή τη φορά..αλλά δεν έψαξα κιόλας ωστόσο θα σας παρουσιάσω τους Monkey Majik...

Οι Monkey Majik λοιπόν είναι ένα Ιαπωνικό συγκρότημα που αποτελείτε από μη Ιάπωνες, το έφτιαξαν δύο αδέρφια από τον Καναδά, τραγουδάνε στα Ιαπωνικά και δεν είναι καθόλου δυσάρεστοι μπορώ να πω. Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκε πολύ αστείο το concept τους αλλά να που μου αρέσουν και μετά από αυτό το εξώφυλλο στο CD τους...τους λατρεύω.

ναι όπως καταλάβατε παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης να μην προωθήσει τον τουρισμό και να καταργήσει το υπουργείου τουρισμού, να το αναθέσει σε μια τριτοκλασάτη ηθοποιό και μετά να το καταστρέψει...η Ελλάδα βρίσκει τρόπους να προωθείτε από μόνη της. Μία η Kylie με το Aphrodite, μια η ταινία των Pokemon που διαδραματίζεται στην Ελλάδα (ή κάτι τέτοιο) και να που και οι Monkey Majik το έκαναν το θαύμα τους.



που είναι ο ΕΟΤ να εκμεταλλευθεί τις καταστάσεις; Κάντε ένα Joined promotion με στην Ιαπωνία με τους παραπάνω να μας έρθουν οι τουρίστες.

Νουνός - Μπάμπης/Μπαμπάς - Κουμπάρος

Ήταν Μάρτιος του 2009 όταν μάθαμε τα άσχημα νέα ότι ο καρκίνος χτύπησε και τη δική μας πόρτα. Τώρα είναι Αύγουστος 2010 και με μαθηματική ακρίβεια η πρόβλεψη του γιατρού πραγματοποιείτε.

Οι μέρες που μάλωνα με τον Νουνό/Μπάμπη/Κουμπάρο περάσαν μαζί με την εφηβεία.
Οι μέρες που με κορόιδευε επειδή περήφανα φορούσα την ποντιακή μου στολή τελείωσαν την ημέρα που σταμάτησα να πηγαίνω στο Σύλλογο...

Οι μέρες που θα τον βλέπω τελειώνουν σιγά σιγά και αυτές. Αύριο ίσως να είναι και η τελευταία. Ελπίζω απλά να μη με ξέχασε... Μέσα σε μία εβδομάδα κινδυνεύουμε να τον χάσουμε.

Θα χάσουμε τον Σαρκασμό του, θα σταματήσει να κοροϊδεύει και να κράζει την κάθε κίνησή μας. Το μυστήριο με τον Νουνό μου (δεν ήταν ποτέ Νονός μου γι αυτό τον έλεγα έτσι) είναι οτι πάντα είναι μούχλας, μας κράζει συνέχεια, τίποτα απο αυτά που κάνουμε δεν του αρέσει...Ωστόσο ο ρουφιάνος θα φύγει και πίσω του θα αφήσει πολύ κόσμο να κλαίει. Μια αράδα παιδιών που τον αγάπησαν και τον λάτρεψαν παρόλο που τα πείραζε συνέχεια. Απο μωρό με τσιμπούσε, με πονούσε, μου έκανε παιχνίδια που έβαζαν σε κίνδυνο την σωματική μου ακεραιότητα αλλά κάθε φορά που έλειπε τον έψαχνα, κάθε πρωί που έφευγε για τη δουλειά έκλαιγα και έτρεχα πίσω από το αυτοκίνητο του (ούτε στον πατέρα μου δεν έκανα έτσι) και κάθε φορά με "βασάνιζε" όταν γυρνούσε και χαιρόμουν.

Η μάνα μου εδώ και χρόνια προσπαθεί να με μάθει να ζω με την απώλεια... αλλά κακά τα ψέματα δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις.... πάντα ήθελα να είμαι δυνατή αλλά τώρα δεν μπορώ. Αν κάνω έτσι για τον δεύτερο μου πατέρα τι θα κάνω για τους γονείς όταν έρθει η ώρα...

Πάντως πάντα πίστευα ότι όταν θα φύγουν οι γονείς μου ο Νουνός μου και η γυναίκα του θα ήταν αυτοί που θα με στήριζαν αλλά ποτέ δεν σκέφθηκα ότι μπιορεί αυτός να φύγει πρώτος...ο πιο μικρός της παρέας για εμένα, ο πιο μικρός θείος για τη ξαδέρφη μου και ο πατέρας της βαφτισιμιάς μου.

Στεναχωριέμαι που θα τον χάσω αλλά πιο πολύ στεναχωριέμαι για το Αστέρι μου που θα μείνει ορφανό σε τόσο δύσκολη ηλικία. Με παρηγορεί το ότι είναι 16 χρονών αλλά με πονάει που θα βιώσει την απώλεια του πατέρα της τόσο μικρή. Ελπίζω να γίνει πιο δυνατή, ήδη είναι πιο δυνατή από πέρσι.

Όταν γίνεσαι Νονά/ Νονός ξέρεις ότι αν συμβεί κάτι στους γονείς του παιδιού εσυ πρέπει να συνεχίσεις από εκεί που σταμάτησαν...όμως ποτέ δεν περίμενα ότι θα χρειαστεί να συνεχίσω... θα πρέπει να θυμάμαι όλες αυτές τις ιστορίες που βίωσα μέχρι να γεννηθεί εκείνη και να της λέω πόσο σημαντικός για όλους μας είναι ο Πατέρας της και για το πόσο με "υπέφερα" με τα ατσούμπαλα παιχνίδια του.


Όταν έλεγα Νουνό τον Μπάμπη για εμένα σημαίνε Πατέρας και όταν έγινα Νονά στο παιδί του η Μητέρα μου με ανάγκασε να σταματήσω να τον λέω έτσι και να τον λέω Μπάμπη η Κουμπάρο και να στερηθώ αυτή την λέξη... όμως τώρα κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει αυτό. Θα στερηθώ την παρουσία του αλλά ποτέ δεν θα στερηθώ τον Νουνό μου και την αγάπη του. (Ευτυχώς οι μελανιές από τα παιχνίδια του δεν θα μου λείψουν ποτέ :) )

Ας πάρω μια ανάσα ας πιω μια γουλιά καφέ... και να συνέλθω πριν τρομάξει η υπάλληλος του μαγαζιού.





πω πω θα με έκραζε πολύ άσχημα αν έβλεπε αυτό το ποστ...
και αυτό το τραγούδι... νιώθω καλύτερα τώρα... συγνώμη για το πένθιμο χαρακτήρα του ποστ.

Sayonara !

Η ταινία Sayonara γυρίστηκε το 1957 με πρωταγωνιστή τον Marlon Brando και την Miko Taka.

Πραγματικά δεν ήξερα ότι ήταν τόσο δημοφιλής μέχρι που γνώρισα την Kazuyo. Γνώρισα την Kazuyo από τον ξάδερφο μου και τις τελευταίες δύο εβδομάδες τη φιλοξένησα και στο σπίτι μου. Επιτέλους έκανα και μια φίλη από την Ιαπωνία.

Με την Kazuyo έμαθα πολλά και κυρίως ποσό μεγάλα κενά έχω ακόμη στα Ιαπωνικά. Με την Kazuyo αγάπησα ξανά αυτή την πόλη και τα ελαττώματα αυτής της πόλης. Βλέπεις αυτή εντυπωσιάστηκε με κάθε τι που είδε μαζί μας. Ειδικά με την απήχηση του Μητροπάνου στην νεολαία. Το σχόλιο της "I can not believe that so many young people are praising this old man"

Το ευχάριστο του να έχεις στο σπίτι σου ένα άτομο από την άπω ανατολή είναι ότι μέσα από τα μάτια τους βλέπεις τα θετικά στοιχεία της πατρίδας σου. Αλλά αυτό συμβαίνει γενικότερα με τους τουρίστες. Με την Kazuyo έμαθα πως :

• Όλοι οι άνθρωποι της ηλικίας τους πατέρα μου έχουν δει την ταινία Sayonara.
• Όλοι οι Θεσσαλονικείς ξέρουν την λέξη Arigato όχι σαν ευχαριστώ αλλά ως ονομασία νυχτερινού κέντρου διασκεδάσεως. Εδώ θα ήθελα να συγχαρώ τους ιδιοκτήτες του καταστήματος που έχουν κάνει το κέντρο και το όνομα αυτού διαχρονική αξία στην πόλη μας.
• Οι Ιάπωνες τις Σαγιονάρες τις λένε Σανδάλια.....Εμείς γιατί τις λέμε Σαγιονάρες; Αυτή η κατάσταση μάλλον ονομάζεται Cross dressing.
• Πολλοί συμπολίτες μας δεν ξέρουν οτι η λέξη Σαγιονάρα σημαίνει Αντίο.
• Όλοι θεωρούν ότι οι Ιαπωνέζες είναι όμορφες.
• Όλοι θαυμάζουν την στρατηγική των Ιαπώνων και την Ιστορία τους
• Έμαθα πως στην Ελλάδα οι σταρ είναι οι περισσότεροι γέροι.
• Ο Sakis είναι γνωστός και στην Ασία.
• Στην Ελλάδα άνθρωποι σκοτώνονται στις διαδηλώσεις.
• Τα σκουπίδια μπορούν να γίνουν βουνό.
• Ένας Έλληνας μπορεί να ζήσει πάνω από δύο εβδομάδες χωρίς να φάει κρέας.
• Αν ένας Έλληνας τρώει όπως οι Ιάπωνες τότε θα βάζει 10 κιλά την εβδομάδα.
• Οι Έλληνες στολίζουν τις παραλίες τους με πλαστικές σακούλες.
• Η σεξουαλική παρενόχληση στα τρένα της Ιαπωνίας δεν θα σου συμβεί αν είσαι πάνω τον 18. (κρίμα και ήλπιζα πως θα μου συμβεί).
• Ούτε και οι ασιάτες μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος είναι Κινέζος, Κορεάτης ή Ιάπωνας.
• Οι Ιαπωνέζες μπορούν να πιουν απίστευτες ποσότητες αλκοόλ και να καταναλώσουν απίστευτες ποσότητες φαγητού.
• Η γειτόνισσα μου πήγε 9 φορές στην Ιαπωνία.
• Όταν είσαι Ιαπωνέζα τουλάχιστον 4 οικογένειες θέλουν να σε παντρέψουν με τον γιο τους.
• Όταν κυκλοφορείς στους δρόμους με Ασιάτη όλοι οι περαστικοί σε κοιτάνε παράξενα, ειδικά όταν μιλάς τη γλώσσα τους.
• Το να μιλάς Ιαπωνικά με άλλο άτομο σου δίνει το πλεονέκτημα να λες ότι μαλακία θες μέσα στο λεωφορείο, ειδικά για το γκομενάκι που στέκεται από πίσω σου.
• Επιτέλους ξέρω γιατί γίνεται τόσο πανικός στην Ιαπωνία με το Κάρυ.
• Οι μετοχές σου ανεβαίνουν όταν σκας σε J party με Ιάπωνα.
• Η ομάδα αίματος μου είναι συμβατή με την ομάδα αίματος Α.
• Τα στερεότυπα για τους Anime Otaku έσπασαν για την Kazuyo όταν παρευρέθηκε στοmeeting animeclipse όπου προς έκπληξή μας της άρεσαν τα "καυτά αγόρια" του forum μας.(Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να βρίσω τον Digitaltracker που δεν ήρθε να τον συστήσω στην Kazuyo).
• Ότι είναι απίστευτα αστείο να βλέπεις άτομα μεγάλης ηλικίας να προσπαθούν να συνεννοηθούν με Ιαπωνέζα τουρίστρια.
• Ότι είναι απίστευτο το πόσα άτομα μεγάλης ηλικίας ρώτησαν την Kazuyo αν μιλάει Γερμανικά.
• Πόσο απίστευτα έξυπνη είναι η αγαπητή μου Κ., η οποία πάσχει από σύνδρομο Down, η οποία μόλις είδε την Kazuyo την και άρχισε να της μιλάει γερμανικά καθώς είναι η μόνη ξένη γλώσσα που γνωρίζει. (να σημειώσω ότι αυτή είναι μια ξένη γλώσσα παραπάνω από μερικούς φίλους που μόνο Ελληνικά ξέρουν).
• Οι Έλληνες είναι ωραίοι άνδρες....
• Το να είσαι 35 στην Ιαπωνία σημαίνει ότι σκατογέρεψες

Δυστυχώς έμαθα και κάποια πράγματα που δεν χρειαζόταν να ξέρω και τα οποία ούτε εσείς χρειάζεται να μάθετε believe me.... Tο καλό της υπόθεσης είναι ότι η κοπέλα δεν ήθελε να δει τίποτα σχετικά με αρχαία, εντυπωσιάστηκε με τα μπουζούκια και τα κλαμπ της Θεσσαλονίκης, αγάπησε την Συγγρού και την πόλη μας.

Όμως η Καζούγιο έφυγε και της είπα Sayonara με τη σειρά μου και ελπίζω να τη ξαναδώ του χρόνου με καλύτερες οικονομικές συνθήκες και για τις δύο μας. Ελπίζω να γνωρίσω και άλλο κόσμο από Ιαπωνία στο μέλλον.