Why so serious

Χαίρετε και καλόν μήνα. Έτσι όπως το πάω δηλαδή, κάθε πρώτη θα γράφω.
Δεν ξέρω για εσάς, η ψυχολογική μου κατάσταση τον τελευταίο καιρό έχει αλλάξει. Ενώ, ας πούμε, πριν ήμουν σταθερός, εδώ και λίγες εβδομάδες με όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα έχω καταλήξει να είμαι λίγο κουνιστός στο εσωτερικό μου.

Κοιμάμαι και ξυπνάω με μια συνεχή φοβία πάνω από το κεφάλι μου: κι αν μείνω άνεργος; κι αν πατήσει το πόδι μου μια χοντρή κυρία και δεν μπορώ να πάω στην δουλειά; ποιος θα πληρώνει τα έξοδα; κι αν ο αφεντικός μου αποφασίσει να μου μειώσει τον μισθό; κι αν φέτος τα Χριστούγεννα δεν πάρω το δώρο (σετάκι με τον μειωμένο μισθό αυτό).

Τέτοια πράματα περνούν από το μυαλό μου που πλέον πηγαίνει πέρα-δώθε σαν τους γοφούς της Mάρθας Kαραγιάvvη. Η ανεργία ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς αρχίζει να αυξάνεται, κι εγώ να έχω φτάσει στο σημείο να θέλω να πάρω καφέ καθ' οδόν για την δουλειά και να αισθάνομαι τύψεις για το δίευρο. Το οποίο μπορεί να μου χρειαστεί, ξέρω, 'γω.. για κάτι άλλο στο μέλλον;

Εν μέσω όλων αυτών, ήρθε και το φασιστικό χαράτσι με την ΔEH. Δεν θέλετε να ξέρετε πόσα. Κάπως έτσι μετατρέπουν σε φοροφυγάδες και εκείνους τους πολίτες που πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους. Διότι με κάποιον τρόπο θα πρέπει να βγάλεις την χασούρα σου, έχοντας πληρώσει (με την φασιστική απειλή της διακοπής του ρεύματος) έναν φόρο που δεν χρωστάς. Σωστά; κάπου θα πας να ψωνίσεις κάτι και για να το πάρεις φθηνότερα, δεν θα πάρεις απόδειξη. Και πάει λέγοντας. Οπότε πίσω στο σημείο μηδέν.

Αν ξέρεις κάτι που μου διαφεύγει, μην το κρατάς για τον εαυτό σου. 

Απομνημονεύματα

Θυμάμαι που κάποτε είχε βγάλει η Βασίλισσα -όχι η Βασιλομήτωρ, η άλλη- μια ταινία-ντοκιμαντέρ με τίτλο: "In bed with Madonna".

Κάπως έτσι αισθάνομαι τις τελευταίες μέρες.. Όχι, δεν εννοώ βασίλισσα αλλά in bed (είχες την βλακεία έτοιμη να την πεις, έτσι;) Είμαι στο κρεββάτι από το βράδυ της Παρασκευής. Την αυριανή θα την περάσω στο κρεββάτι επίσης και όπως πάει.. και την Τετάρτη.

Σήμερα αποφάσισα να πάω στο νοσοκομείο μιας και ο χθεσινοβραδινός μικρός πυρετός με θορύβησε. Πήγα και έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις και έχω λοίμωξη του αναπνευστικού, κτλ. Αναρωτιέμαι πόση ραδιενέργεια έχω πάρει τελευταία μιας και πριν δυόμισι μήνες χρειάστηκε να κάνω άλλη μια ακτινογραφία. Θα ακουμπάω λαμπιόνια και θα ανάβουν, θα καταλήξω κινητός φορτιστής. Ούτε πρίζες, ούτε τίποτα.

Με χτύπησε βαρειά η ίωση, που μάλλον πρέπει να είναι η νέα. Ο γιατρός είπε, μετά από τόσες μέρες που είσαι άρρωστος δεν έχει σημασία αν είναι η παλιά ή η νέα. Ακολούθησε εκεί πέρα την αγωγή και άμα την βγάλεις καθαρή έλα να σε ξαναδούμε (το τελευταίο κομμάτι το πρόσθεσα εγώ, είναι προφανές). Δεν ξέρω πού θα βγει αλλά πολύ μανίκι αυτή η ίωση. Κι άλλες φορές έχω αρρωστήσει αλλά κάνει τον κύκλο της σε 3-4 μέρες και περνάει. Αύριο ξημερώνει η πέμπτη.

Δεν εννοώ ότι αύριο ξημερώνει Πέμπτη, εννοώ ότι αύριο ξημερώνει η πέμπτη μέρα που είμαι στο κρεββάτι.

Επίσης έχω χάσει και την όσφρησή μου. Νάδα. Τίποτα δεν μυρίζω, είτε κοτόπουλο τρώω είτε μπάμιες, την ίδια γεύση έχουν. Δηλαδή καμμία. Αρκεί να σου πω ότι απόψε ήπια τσάι χωρίς ζάχαρη που για μένα αυτό το πράγμα είναι δηλαδή αδιανόητο. Φαντάζεσαι τώρα να γίνει καμμία διαρροή υγραερίου στο σπίτι; Χριστό δεν θα καταλάβω. Αδιάβαστος θα πάω.

Αυτά. Ελπίζω να υπάρξει νέο ποστ σύντομα. Το "ελπίζω" ξέρεις πού κολλάει.

Μέσα

Όπως συμβαίνει συνήθως στην δική μου περίπτωση, περιμένω να έρθει το Σαββατοκύριακο για να αρρωστήσω. Γιατί; να βγεις έξω και να χαλάσεις και λεφτά, όταν μπορείς να πέσεις ξερός με ίωση στο κρεββάτι; Από Παρασκευή βράδυ έως αυτή την στιγμή είμαι λιώμα, έχοντας χαλάσει σχεδόν ένα κουτί χαρτομάντιλα (την μεγάλη συσκευασία εννοώ, που τα τραβάς ένα-ένα). Τώρα αν είναι απλή ίωση ή η νέα γρίππη, θα σας γελάσω. Δεν θα κάνω και το τεστ για να βεβαιωθώ. Πάντως αν εξαιρέσουμε το ότι τα συμπτώματα ξεκίνησαν από Πέμπτη βράδυ, κατά τα άλλα, υποφέρω σε ανεκτά επίπεδα (;)

Θα περάσω και την αυριανή στο κρεββάτι ενώ κάποια σχέδια που είχα να πάρω ρεπό εν μέσω εβδομάδας για κάτι δουλειές, πάνε στον βρόντο. Ως στιγμής περνάω την ώρα μου σερφάροντας στο διαδίκτυο, διαβάζοντας για τις κυρώσεις που επέβαλε το Συμβούλιο Ασφαλείας στην Λιβύη -ανατρίχιασε ο Καντάφι, μιλάμε- διαβάζοντας ποστς και κάνοντας μια επανάληψη του πρώτου κύκλου Fringe. Κατά τα άλλα και με την ευγενική χορηγία του turigr, έχω βάλει και ακούω ήχους της φύσης, βροχή σε συνδυασμό με βροχή. Απόλυτα χαλαρωτικό, να το δοκιμάσετε.

Θα μπορούσα να είχα πάει για καφέ και φαγητό με τον μπέαρ. Θα μπορούσα να είχα πάει βόλτα στο χιονοδρομικό. Θα μπορούσα να είχα βγει έξω να γκομενίσω. Αλλά όχι. Μέσα με ίωση.