Mηνιάτικα νέα Αθηνών


Ξεκινάμε απ' την καρδιά της πόλης. Το Υπουργείο Οικονομικών μετά από οριστική Οκτωβριανή απόφαση μετακομίζει στον Ελαιώνα στα παλιά εργοαστάσια του Κεράνη. Οι 75.000€ που θα γλιτώσει σε ενοίκια η βάση του σκεπτικού, λίγο ψιλικατζίδικη όμως αφού δεν συνυπολογίζει το πλήγμα για το μισοπεθαμένο κέντρο της Αθήνας του να κυκλοφορεί όλο και λιγότερος κόσμος και να το ενισχύει με την παρουσία και τις αγορές του. Η ίδια απόφαση ισχύει και για την δύσκολη περιοχή της Πλ. Βάθης με την επερχόμενη αποχώρηση του Υπουργείου Υγείας. Αν και υπάρχουν δεκάδες κενά κρατικά κτίρια στο κέντρο, το κόνσεπτ "ανέγγιχτο κράτος στα προάστια" υπερίσχυσε, ενδεικτικό των ανθρώπων που κυβερνούν και πόσο ανύπαρκτη σχέση έχουν με την πόλη που ζουν.



Γουώ! Σε 2 χρόνια θα έχουμε επιτέλους το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης; Αυτή τη φορά μοιάζει πιο πιστευτό από ποτέ, αφού επιτέλους υπογράφηκε η σύμβαση για να ξεκινήσουν τα έργα. Όμορφο μοιάζει, πάντα μ' άρεσε η δυναμική του σημείου, με το μάτι να ξεχύνεται εκατέρωθεν στην ατελείωτη Συγγρού και Καλλιρρόης. >>


Ψηφίστηκαν επίσης από την Βουλή οικονομικά κίνητρα για ανάπλαση-αναβάθμιση των Γερανίου/Κεραμεικού/Μεταξουργείου. Προβλέπουν μείωση φόρου εισοδήματος για όσους προχωρήσουν σε αποκατάσταση κτιρίων και μειωμένος συντελεστής μεταβίβασης στις αγοραπωλησίες. Κρατάω μικρό καλάθι, το πλήγμα στην φήμη της ασφάλειας αυτών των περιοχών, ιδίως του Γερανίου, δεν επουλώνεται τόσο εύκολα. >>


Νέο πεδίο αντιπαραθέσεων προκάλεσε η παρέμβαση του Δήμου στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Όχι για το ότι η κηποτεχνία επιμελήθηκε κι έκανε πολύ καλή δουλειά στις πρασινάδες αλλά για την άκυρη απόφασή του να αφαιρέσει τα παγκάκια για να μην κοιμούνται οι άστεγοι. Τέτοια ευαίσθητα θέματα μόνο κοινωνικές υπηρεσίες πρέπει να παίρνουν, αλλά πότε τις είχαμε να τις χαρούμε τώρα; Το ρεπορτάζ και η απάντηση του Δήμου.


Στο κέντρο της πλατείας άνοιξε το πρώτο απ' τα καφέ του Δήμου. Λογικά θα 'χει δημοτικές τιμές, ωραία πρωτοβουλία.


Νέα σελίδα για τον Δήμο στο νετ. Πιο φρέσκια αλλά και πιο βαριά σαν σχεδιασμός, σημαντικό όμως ότι δεν ξοδεύτηκαν εκατομμύρια ευρώ όπως η προηγούμενη του '08 αλλά δημιουργήθηκε, όπως αναφέρεται στο κάτω μέρος "από την ΔΑΕΜ χωρίς αμοιβή και κόστος" >>


Σε χαμηλό κόστος (-10% από πέρσι) κινήθηκε και το μπουκέτο εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Οργανισμού για τα Χριστούγεννα, που νομίζω είναι πολύπλερο και καλοδουλεμένο. Έχει λιγότερη φανφάρα και εμπλέκει περισσότερο τους δημιουργικούς ανθρώπους της πόλης με κορυφαία την ιδέα των φωτισμένων βιτρινών που τα εκτίθενται έργα φοιτητών της Καλών Τεχνών. >>


Πάμε στα του εμπορίου. Η Αιόλου είναι πια η πρωταγωνίστρια. Κάθε μήνα ανοίγουν 2 νέες επιχειρήσεις, διασκεδασοκαταστάσεις δηλαδή, με τελευταία το λιτά στυλάτο mama roux, και ένα νέο παγωτατζίδικο στην γωνιά με Αθηναϊδος. Πάμε προς νέο Ψυρρή; Ε μέχρι εκεί και σε λάιτ βερσιόν πιστεύω, Γκάζι δεν το βλέπω να γίνεται, είναι το πιο ώριμο ηλικιακά των θαμώνων που θα το αποτρέψει.


Στα κλεισίματα, το κτίριο του Μπακάκου που φάνταζε φιλέτο πριν χρόνια τώρα, αποδεικνύεται τόσο δύσφημο σημείο πια, που ακόμα μια επιχείρηση όπως ο Zara με δεδομένη πελατεία δεν μπορεί να το διατηρήσει. Οι Αθηναίοι τελικά δέχονται να πάνε μέχρι την γωνία με Σταδίου, η πλευρά Πειραιώς, Γ' Σεπτεμβρίου, Αγ. Κωνσταντίνου μοιάζει άλλος κόσμος.


Επίσης, άλλο ένα ξενοδοχείο του Ομίλου Δασκαλαντωνάκη έκλεισε. Προσωρινά για λόγους ανακαίνισης αναφέρεται στο Baby Grand της Πλατείας Κοτζιά, αλλά σε τέτοιους καιρούς ποιος πιστεύει κάτι τέτοιο; Μακάρι, δηλαδή...


Επίσης όπως άφησε σαν σχόλιο αναγνώστης, έκλεισε στην Πλατεία Βικτωρίας το Flocafe. "Ε σιγά, έκλεισε και στο Παγκράτι" μου 'πανε, άρα μην το αποδώσουμε στην Βικτώρια το κλείσιμο τόσο. Μας βολεύει λίγη πλάνη έστω και κάτω απ' το χαλάκι, ας την κρατήσουμε.


Φαινομενικά άσχετο με την Αθήνα, αλλά συναντώντας τους άπειρους ρουμάνους επαίτες στην πόλη, συνδέονται όλα κανονικότατα. 436.000 παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο στην Ρουμανία, οδηγώντας τα στο προδιαγεγραμμένο μέλλον της εκμετάλλευσης. Τραγικό πραγματικά! >>


Πως να κλείσουμε το ποστ; Με την ουσιαστική αιτία και πραγματικότητα όλων ότι αυτοί που κυβερνούν, τα καλά πορτοφόλια, ζούνε πια στην Ανατολική Αττική και τα προάστεια προς τα εκεί; 60% αύξηση των κατοίκων εκεί την τελευταία δεκαετία, -20% στο κέντρο (με περσινά στοιχεία, φανταστείτε τώρα). >>


Όχι καλύτερα με κάτι φωτεινό. Το 1ο, το 2ο, να και το 3ο απ' τα πετυχημένα γκράφιτι που κάλυψαν μεγάλους εξωτερικούς τοίχους πολυκατοικιών (Φρειδερίκου Σμιθ 4 & Κασομούλη – Ν. Κόσμος). Πέτυχε, το 'χουμε, καλό να προχωρήσει κι άλλο· τέτοια πόλη θέλουμε.

ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΚΕΪ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΟΚΤΑ ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

18 ολόκληροι μήνες χρειάστηκε να περάσουν από τις εκλογές του Ιουνίου 2010 για να αποκτήσει επιτέλους κυβέρνηση το Βέλγιο. Επικεφαλής της θα είναι ο 60χρονος Έλιο ντι Ρούπο, ηγέτης του σοσιαλιστικού κόμματος  της Βαλλονίας. Ο ντι Ρούπο είναι ο πρώτος ανοιχτά γκέι άντρας που καταλαμβάνει αυτό το πόστο οπουδήποτε στον κόσμο. Έχει προηγηθεί μόνο η λεσβία πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σιγκουρνταρντότιρ από το 2009. Ο νέος πρωθυπουργός καλείται να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στις κοινότητες της Φλάνδρας (όπου οι κάτοικοι μιλούν ολλανδικά) και της Βαλλονίας (όπου μιλάνε γαλλικά). Χάσμα που μετέτρεψε το σχηματισμό κυβέρνησης σε ναρκοπέδιο…

elio di rupo

Γόνος ιταλών μεταναστών με σπουδές στη χημεία και  χαρακτηριστικά του το μονίμως κατάμαυρο μαλλί και τα παπιγιόν σε έντονα χρώματα που δεν αποχωρίζεται ποτέ, ο ντι Ρούπο θεωρείται από τους πλέον σκληροτράχηλους πολιτικούς στο Βέλγιο. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει επιβιώσει πολιτικά πληθώρας σκανδάλων και καταγγελιών για πελατειακές σχέσεις, παραμένοντας αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος των γαλλόφωνων εδώ και 12 χρόνια.

Η ομοφυλοφιλία του ήρθε στο φως το 1996 όταν το Βέλγιο συγκλονιζόταν από το σκάνδαλο του παιδεραστή Ντιτρού. Η ατμόσφαιρα ευνοούσε το κυνήγι μαγισσών και ένας νεαρός μυθομανής τον κατηγόρησε για αποπλάνηση ανηλίκου. Η κατηγορία έπεσε στο κενό, αλλά έδωσε την ευκαιρία σε ένα δημοσιογράφο να τον ρωτήσει αν αληθεύει πως είναι γκέι. “Ναι είμαι, και λοιπόν;” ήταν η απάντησή του. Αργότερα θα δηλώσει σε μια συνέντευξή του:΅”Πιστεύω ότι ήταν καλό που μίλησα ανοιχτά, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να βοηθήσει στην υπόθεση της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων”. Αν και το καθολικό Βέλγιο αναγνωρίζει τον πολιτικό γάμο για τα ζευγάρια ίδιου φύλου από το 2003, ο ίδιος δεν είναι παντρεμένος και ελάχιστα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή.

Το μέλλον του νέου πρωθυπουργού δεν αναμένεται εύκολο καθώς η νέα κυβέρνηση δεν αντικατοπτρίζει κάποια πραγματική συμφωνία ανάμεσα στις δύο κοινότητες της χώρας αλλά δημιουργήθηκε υπό την ασφυκτική πίεση των αγορών που έστειλαν στα ύψη τα επιτόκια των βελγικών ομολόγων. Ιστορικά η αλαζονεία των γαλλόφωνων ελίτ του Βελγίου έχει προκαλέσει την εθνικιστική αντίδραση των φλαμανδών που κυριαρχούν  πληθυσμιακά και οικονομικά εδώ και δεκαετίες. Ελάχιστα ενώνουν τις δύο κοινότητες πέρα από το στέμμα του βασιλιά Αλβέρτου Β’: η κάθε μία έχει τα δικά της σχολεία, ξεχωριστές δημόσιες υπηρεσίες και διαφορετικά τηλεοπτικά κανάλια. O ίδιος ο ντι Ρούπο είναι ο πρώτος γαλλόφωνος πρωθυπουργός από το 1979 και μιλάει ελάχιστα ολλανδικά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο τρίτα των φλαμανδών δηλώνουν ήδη πως δεν τον εμπιστεύονται…

Οι τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες  οδήγησαν σε μια απίστευτη δυστοκία ως προς το σχηματισμό κυβέρνησης. Αφορμή υπήρξε αυτή τη φορά το αίτημα των κατοίκων στα γαλλόφωνα προάστια των Βρυξελλών να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε γαλλικά σχολεία και να βάλουν γαλλικές πινακίδες στους δρόμους, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στο έδαφος της Φλάνδρας. Η έριδα ανάμεσά σε φλαμανδούς και βαλλόνους κόντεψε να οδηγήσει σε ματαίωση ακόμα και το Pride των Βρυξελλών, καθώς μόλις την τελευταία στιγμή συμφώνησαν σχετικά με το πως θα μοιραστούν τα έξοδα…

[via]



H αληθινή Aχαρνών της Πάολα


Εντυπωσιακό! Ζω σ' αυτές τις περιοχές αλλά δεν έχω πετύχει ποτέ ρεπορτάζ που να αποδίδει, χωρίς τις ένθεν κι ένθεν υστερίες, την πραγματικότητά της. Ε, η Πάολα με μια απλή κάμερα (και εξαιρετικό μερακλίδικο μοντάζ) κατέγραψε με ασύλληπτη ακρίβεια την αλήθεια της περιοχής. Η προσέγγιση της δε, αξιοδίδακτη σε δημοσιογραφικές σχολές: δεν τους ρωτά μπουρδουκλωμένα πράγματα, ούτε προσπαθεί να εκμαιεύσει αυτό που θέλει να χτίσει το κανάλι, αλλά μέσα από απλές καθημερινές ερωτήσεις αποσπά την βασική και καίρια αλήθεια τους. Aξίζει πραγματικά να το δείτε!

Ωραίος.


- Ωραίος.
- Ωραίος και πολύ καλό παιδί.
- Αδιάφορο μου είναι, το ωραίος με ενδιαφέρει.
- Είναι από τους ανθρώπους που εκτιμώ πολύ.
- Μόνο ωραίος να είναι.
- Και μετρημένος.
- Εμένα μόνο η ομορφιά με ενδιαφέρει.
- Και ξέρει να μιλάει.
- Δεν με νοιάζει.
- Και είναι και εύπορος.
- Α ναι;
- Ναι.
- Αυτό με ενδιαφέρει πιο πολύ από την ομορφιά.
- Αλλά είναι μετρημένος και δεν το φωνάζει.
- Εγώ πάντως θα το φώναζα.
- Κι εγώ.

Kαι για φινάλε φλωρεντίνες


Το 'χω συνδυάσει με το τρόλει το 12 (που ξεκινά από Σύνταγμα πάει Περιστέρι και σταματά σε μια πλατεία του Κολωνού, του Αγ. Κωνσταντίνου και περίφημη), και κάθε φορά που περνά η βουλιμία μου συνήθως ξεπετάγεται, επιβιβάζομαι και σε 5 λεπτά είμαι στο εξαιρετικό σουβλάκι με μπιφτέκι των μερακλήδων. Το ξεχωριστό ότι δεν βρωμά κατεψυγμένη κεμπαμπίλα, αλλά θυμίζει αυτό της μαμάς, συν την ιδιαιτερότητα να βάζουν και πιπεριά και λίγη μουσταρδίτσα συνδυασμός που χαρίζει ένα θυελλώδες twirl απόλαυσης.
• Mερακλήδες, Επιδαύρου 41, Κολωνός


Άλλο αγαπημένο μπιφετοκοειδές. Βιομηχανοποιημένο σκεύασμα-ξεσκεύασμα μα νοστιμότατο. Το κλασσικό μπεργκερ με φέτα κίτρινο τυράκι αλλά αυτό που μ' ευχαριστεί πάντα στην γεύση είναι η δροσάτη λόγω ψυγείου σως μπάρμπεκιου που κάνει τρέλα την μπουκιά.


Ένα που μου χάρισε το ταξίδι στην Αίγυπτο ήταν η γνωριμία με τα εξαιρετικά τους γλυκά που τα βρίσκω 1000δες φορές πιο φίνα απ' τα δικά μας ευρωπαϊκα σοκολατοκρεμόμπουχτισμένα υπερλιπώδη. Έτσι στα αράβικα μινιμαρκετάκια (αγαπημένη Αχαρνών par example) έχουν πάντα συσκευασμένα φρέσκα γλυκά από δικά τους εδώ εργαστήρια. Καταϊφάκι τραγανό και χωρίς τους εν Ελλάδι υπερβολικούς τόνους σιρόπια, φυστικάκι πράσινάκι μα και τραγανό, απλότητα και μέτρο που κερδίζουν.


Μιλκαμάνια κανονικά. Εισέβαλλε τον τελευταίο δίχρονο στην ελληνική αγορά με όλη την γκάμα της σε απίθανες γεύσεις, τις οποίες κι έχω δοκιμάσει όλες. Η ποιοτική σοκολάτα η βάση, αλλά και το δέσιμο με τα υλικά υποδειγματικό π.χ. στη συγκεκριμένη είναι ένα φίνο ποίημα ο τρόπος που η γεύση του αχλαδιού έχει μπολιάσει με το choco σώμα. Αγαπημένη πάντως όλων η raisin nuts, τέλεια εναλλαγή στο στόμα του μαλακού της σταφίδας με το τραγανό του φουντουκιού.


Και τέλος μια νέα συνήθεια: γιατί να περιοριζόμαστε on the way μόνο σε σαντουιτσοτυροπιτοειδή; Μπες φούρνο και ζήτα σ' ένα σακουλάκι καμιά πενταριά κουλουράκια, κριτσινάκια, βουτηματάκια και ακόμα καλύτερα παστελάκια και φλωρεντίνες όπως την φωτογραφία που με ξετρέλαναν. Το αμύγδαλο όπου κι αν μπει είναι θείο, αλλά εδώ σκέτο σε ψιλοφετούλες παστελωμένο είναι ονειρεμένο.
υγ.: αυτά για φέτος, πρέπει να ξεκινήσει μια ατερμόνως αναβαλλόμενη δίαιτα

• Δες όλα τα γευστικά athensville tips εδώ.