Kαι για φινάλε φλωρεντίνες

Το 'χω συνδυάσει με το τρόλει το 12 (που ξεκινά από Σύνταγμα πάει Περιστέρι και σταματά σε μια πλατεία του Κολωνού, του Αγ. Κωνσταντίνου και περίφημη), και κάθε φορά που περνά η βουλιμία μου συνήθως ξεπετάγεται, επιβιβάζομαι και σε 5 λεπτά είμαι στο εξαιρετικό σουβλάκι με μπιφτέκι των μερακλήδων. Το ξεχωριστό ότι δεν βρωμά κατεψυγμένη κεμπαμπίλα, αλλά θυμίζει αυτό της μαμάς, συν την ιδιαιτερότητα να βάζουν και πιπεριά και λίγη μουσταρδίτσα συνδυασμός που χαρίζει ένα θυελλώδες twirl απόλαυσης.
• Mερακλήδες, Επιδαύρου 41, Κολωνός


Άλλο αγαπημένο μπιφετοκοειδές. Βιομηχανοποιημένο σκεύασμα-ξεσκεύασμα μα νοστιμότατο. Το κλασσικό μπεργκερ με φέτα κίτρινο τυράκι αλλά αυτό που μ' ευχαριστεί πάντα στην γεύση είναι η δροσάτη λόγω ψυγείου σως μπάρμπεκιου που κάνει τρέλα την μπουκιά.


Ένα που μου χάρισε το ταξίδι στην Αίγυπτο ήταν η γνωριμία με τα εξαιρετικά τους γλυκά που τα βρίσκω 1000δες φορές πιο φίνα απ' τα δικά μας ευρωπαϊκα σοκολατοκρεμόμπουχτισμένα υπερλιπώδη. Έτσι στα αράβικα μινιμαρκετάκια (αγαπημένη Αχαρνών par example) έχουν πάντα συσκευασμένα φρέσκα γλυκά από δικά τους εδώ εργαστήρια. Καταϊφάκι τραγανό και χωρίς τους εν Ελλάδι υπερβολικούς τόνους σιρόπια, φυστικάκι πράσινάκι μα και τραγανό, απλότητα και μέτρο που κερδίζουν.


Μιλκαμάνια κανονικά. Εισέβαλλε τον τελευταίο δίχρονο στην ελληνική αγορά με όλη την γκάμα της σε απίθανες γεύσεις, τις οποίες κι έχω δοκιμάσει όλες. Η ποιοτική σοκολάτα η βάση, αλλά και το δέσιμο με τα υλικά υποδειγματικό π.χ. στη συγκεκριμένη είναι ένα φίνο ποίημα ο τρόπος που η γεύση του αχλαδιού έχει μπολιάσει με το choco σώμα. Αγαπημένη πάντως όλων η raisin nuts, τέλεια εναλλαγή στο στόμα του μαλακού της σταφίδας με το τραγανό του φουντουκιού.


Και τέλος μια νέα συνήθεια: γιατί να περιοριζόμαστε on the way μόνο σε σαντουιτσοτυροπιτοειδή; Μπες φούρνο και ζήτα σ' ένα σακουλάκι καμιά πενταριά κουλουράκια, κριτσινάκια, βουτηματάκια και ακόμα καλύτερα παστελάκια και φλωρεντίνες όπως την φωτογραφία που με ξετρέλαναν. Το αμύγδαλο όπου κι αν μπει είναι θείο, αλλά εδώ σκέτο σε ψιλοφετούλες παστελωμένο είναι ονειρεμένο.
υγ.: αυτά για φέτος, πρέπει να ξεκινήσει μια ατερμόνως αναβαλλόμενη δίαιτα

• Δες όλα τα γευστικά athensville tips εδώ.

Oι καλύτεροι λουκουμάδες στην πόλη;

Λίγη λιγούρα, πολύ κρύο και μια περατζάδα απ’ της Ομόνοιας, μας οδήγησε σ’ ένα κλασικό χοτ σποτ γλύκας, που ντροπή, δεν είχε καταγραφεί στο μπλογκ. Λουκουμάδες του Κτιστάκη, οι καλύτεροι στην πόλη; Εντάξει υπερβολές ενός υπερβολικού φίλου είπα στην αρχή, αλλά αν το καλοσκεφτώ κι έχοντας ακόμα την γλυκα στο κεφάλι, ναι, πρέπει να ‘ναι: που αλλού θα βρεις τόσο ποτισμένους στο μέλι λουκουμάδες που με την ζεστασιά τους διαβρώνουν την ζύμη και γίνονται ένα ζουμερό ποίημα; Μπουκιά και χάνεσαι, και λογικά θα ‘χει να κάνει με το μέγεθός τους: μικροί-μικροί κι έτσι το μέλι εισχωρεί παντού, αφραταίνει το μέσα, διατηρώντας παράλληλα τραγανό τ’ απέξω, τέλεια η αναλογία. Η μπόλικη κανέλλα και η ιδιαιτερότητα με το σουσαμάκι από πάνω δυναμιτίζουν την γεύση.
Μ’ άρεσε εξίσου κι ο χώρος. Ρετρό αθηναϊκό καφεζαχαροπλαστείο (απ’ το 1912 δε στην γειτονιά), με τις παλιές καρέκλες και τα μαρμάρινα τραπέζια, λίγους θαμώνες να κάνουν θόρυβο ακουμπώντας τα πηρούνια τους στα μεταλλικά πιάτα και η ολόφατση τζαμαρία στην σκοτεινή και γκρίζα πάντα εκεί πολύβουη Σωκράτους. Ζεστασιά εντός και χάζι των περαστικών στην απέξω και στο βάθος μια τηλεορασούλα, που τα κάνει όλα ανακουφιστικά ήρεμα και καθημερινά.

Αν ήταν στην πάνω Αθήνα θα ‘ταν πάντα γεμάτο. Το ότι είναι άδειο συνήθως οφείλεται μάλλον στο ακριβό για την γειτονιά αντίτιμο των 3.60€, (άσε που είναι και μόλις δέκα και θες κι άλλους). Αλλά, ναι, είναι οι καλύτεροι στην πόλη, τόσο που αξίζει μια βόλτα, ακόμα και για τους φοβιτσιάρηδες, στην σκοτεινή κάτω πλατεία.
• Κτιστάκης, Σωκράτους 59, Ομόνοια












Αυτό ήταν!

Ω ρεβουάρ!

Θα μας φάει η φθήvια!

Καιρό είχα να κάνω ποστ. Μια βδόμαδα λόγω αναμπουμπούλας πολιτικής -κατά βάση το μπλογκ έχει θέμα, αισθάνεται εκτός τόπου και χρόνου, αλλά τι κερδίζεις με την μίρλα; τίποτα-, και πολύ καιρό ποστ γεύσεων.
Ξεκινάμε οικονομικά: πιθανότητες να πετύχεις σουβλάκι κάτω από 2€; ένα 30%. Κάτω από ένα 1.50€; Σχεδόν ανύπαρκτες αλλά να που υπάρχει. Και μάλιστα 1.20€ και πραγματικά εξαιρετικό. Και αφορά όλα τα τυλιχτά, συν λουκάνικο και τα highly recommended κοτοπουλίσια μπιφτέκια και κεμπάμπ. Εύγε, τιμή για πανηγυρισμούς, ας συνειδητοποιήσουν οι σουβλατζήδες μας σε τι χώρα ζούνε πια!
• Μπες στο Ψητό, Πειραιώς 208, απέναντι απο "Μιχ. Κακογιάννη"


Άλλη έκπληξη στα Δυτικά. Εξαιρετικά τα σοκολατένια μελομακάρονα που δοκίμασα σ' έναν συνοικιακό φούρνο σε κόμβο στο Περιστέρι. Απολαυστικά ζουμερά εντός, και πραγματικά ταιριαστή λευκή σοκολάτα στο έξω. Η τιμή μόνο 6€/κιλό, τα δε σκέτα 5€, εξάλλη θα γίνει αν το μάθει κάποια Νταίζη στα Βριλήσσια. Πολύ χαμηλές τιμές σε όλα του, επαξίως το αργυρό μετάλλιο .
• Σμυρνέικο, Θηβών 20, γωνία με Λ. Αθηνών.


Κι εδώ η απογοήτευση. Άνοιξε νέος φούρνος ΒENETH (Mπένεθ) στην Κάνιγγος. Αυτή η λατρεία για το ντιζάιν -εξαιρετική όντως διακόσμηση- με οδήγησε στο να πληρώσω αυτό το λαχταριστό στην όψη μακρυναράκι ελιόψωμου στα 2,05€! Πολύ καλό στην γεύση, αλλά ελιές+ζυμάρι 700 δραχμές; Βαθειά τρομοκρατημένος δεν κοίταξα καν τριγύρω για τα άλλα τιμές, μή δω κάτι και με ταράξει, και με σκυφτό κεφάλι έφυγα απορημένος.


Εξίσου τσιμπημένος ξεκίνησε και ο Χατζής στο Σύνταγμα (Θεέ, μιλώ συνέχεια για λεφτά πια!). Αλλά τουλάχιστον προσαρμόστηκε και προτείνω αυτή την καταπληκτική πίτα λαχανικών (1.50€), αφράτη αφράτη μ' όλα τα ζουμιά των λαχανικών στο τοπ της γεύσης τους.
• Χατζής, Μητροπόλεως 5


Καταγγέλω στο τέλος τα ikea, που αφού έφτιαξαν την λιχουδιά με 2€, λουκουμάδες με σοκολάτα ή κάτι-σαν-μέλι, το καλοκαίρι, αποφάσισαν να την αποσύρουν χωρίς κανένα λόγο. Μιλάμε για το soldout πιάτο, σε κάθε τραπέζι υπήρχε από ένα! (Σωστά, την βγάζανε όλοι μ' αυτό και δεν κάνανε σεφτέ, το πιθανότερο).

Μην το ράψεις στο Tailor

“Ωραίο μαγαζί” σκέψη που σίγουρα έχει κάνει οποιοσδήποτε περνά απ’ τις αρχές καλοκαιριού απ’ την Πλατεία Αγ. Ειρήνης. Tailor Made το όνομά του, τιμή μάλλον στα ραφτάδικα του εμπορικού τριγώνου. Η επένδυση φανερή κι ακριβή, η διακόσμησηκινείται στις γραμμές του ονόματος με μοτίβα ραπτικής παντού ακόμα και στα σχέδια στους τοίχους, βαρύ γυαλιστερό ξύλο τα τραπέζια, παλιές καρέκλες συνδυασμένες με γυμνούς ξύλινους πάγκους, ατμοσφαιρικότατη εναλλαγή σκοτεινών και φωτεινών σημείων που αναδεικνύουν τα βιντάζ αντικείμενα τριγύρω και ενοποιούν το όλο. Στον τοίχο δε σκαλισμένη η μορφή του Τσίλερ (έγινε με χρήση προτζέκτορα) δίνει ακόμα περισσότερο χαρακτήρα.
Δεν είναι όμως μόνο το ντεκό, είναι κι ο καφές: απ’ τις πολλές επισκέψεις και ρωτώντας τον ιδιοκτήτη μάθαμε ότι οι κόκκοι καφέ έρχονται εδώ πράσινοι και το καβούρδισμά τους γίνεται καθημερινά στο πατάρι. Έξι διαφορετικές ποικιλίες, άλλες κάθε μέρα, που οι σερβιτόροι/baristas που γνωρίζουν βαθιά το αντικείμενο μπορούν και εξηγούν παραστατικότατα τις αποχρώσεις στην γεύση τους “τελείωμα φουντούκι”, “οσμή από πορτοκαλεώνες της Βραζιλίας” και άλλα που ψαρώνουν. Άλλη ειδίκευση και τα τσάγια, άπειρα στον κατάλογο με πολύ ωραία fruity fusions. Tο επίσης καλό οι τιμές, χαμηλές για κέντρο και τριγύρω: πήραμε τσάι 3€, freddo με 3.20€. Τέλος, στο βάθος, εκεί στα καφάσια πωλούνται προιόντα του microroastery και σύνεργα για την σωστή παρασκευή.
Το καλοκαίρι με τα τραπεζάκια ήταν χαρά θεού, τώρα που χειμωνιάζει είναι το στοίχημα για το tailor να δώσει κι αυτή την κουλ ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του. Θα το πετύχει; Γιατί όχι, κι αλλά στυλάτα μαγαζιά έχουμε, αλλά με ειδίκευση ελάχιστα.
•Tailor made, Πλ. Αγ. Ειρήνης, web

Φάγαμε ντόμπρα στη Λιοσίωv

Το φέρανε κι οι καιροί, αλλά και κάπου ήταν κοροϊδία που τόσα χρόνια ,τρώγωντας έξω, πληρώναμε το δάνειο του εστιάτορα για την διακόσμηση και τα νοίκια σε χοτ πεζοδρομημένες περιοχές. Το βασικό ήταν πάντα το φαϊ, έτσι στεγνά και bulgar να το πούμε. Και η τιμιότητα, ντομπροσύνη, που ντόμπρο στα σλάβικα/βουλγάρικα σημαίνει το καλό. Χαζή εισαγωγή για μια πολύ φαγανή πρόταση λοιπόν στις κάτω γειτονιές.
Στην Λιοσίων στην περιοχή του φρικτού 80s τέως Δημαρχείου, στην καταπράσινη κι ήσυχη πλατεϊτσα Τράιμπερ βρίσκεται ένα εστιατόριο που τηρεί με το παραπάνω την ποιότητα και την τιμή.
Συχνάζουν κατά βάση Βούλγαροι μα η κουζίνα τους δεν είναι σκέτα δική τους, έχει γίνει ένα καθόλου ενοχλητικό μιξ με τα προς τα μας. Ήτοι, απ' την Βουλγαρία παίρνουμε τα εξαιρετικά κρέατα, λουκάνικα, μπιφτεκοειδή, μούρλια ένα σπειροειδές με ιδιαίτερη γεύση γλυκάνισο και φυσικά τη σαλάτα σόπσκα, η γνωστή βαλκάνια, που απο κει ξεκινά το τραπέζι. Κατηφορίζοντας στο νότο μας, πέρα από μουσακάδες κλπ, γευστικό ενδιαφέρον έχουν τα γεμιστά με αυγολέμονο απο πά, και η συλλογή με τα βασικά ψαρικά. Στο πιόμα, η μπύρα είναι κυρίαρχη, προσπεράστε επιτέλους τις αμστελοειδείς, αξίζουν πραγματικά τον κόπο οι Zagorka, Sumenska (Шуменска) και η κυρίαρχη στην χώρα Kamenitza.
Oι τιμές εξαιρετικές 5-6 ευρώ το πιάτο, καθώς και η ποσότητα, μπόλικο φαγητό σε σοκαριστικά βουναλάκια απόλαυσης (δες τους γαύρους στην φώτο).
tip: Παραπλεύρως υπάρχει και σούπερ μάρκετ που θα βρείτε τα κρεατικά καθώς και τις δίλιτρες(!) μπουκάλες μπύρας.
• Σωνιέρου 28 (γωνία Λιοσίων 18), Πρώην νέο Δημαρχείο

Πέστo μου γλυκά

Dolce Vita, κάτι από τα δύο θα υπάρχει στην Αθήνα, να 5 αποδείξεις που κερδίζουν κατά κράτος το Vita.
Αγαπημένο κουλούρι: όχι κλασσικό ελληνικό, γερμανικό το ονομάζουν στην αλυσίδα φούρνων "Χωριάτικο", και αμα βρεθούν στον δρόμο μου δεν μπορώ να μην τιμήσω. Στριφτο με δύο ζύμες: μια αλεύρι, κάργα βούτυρο κι η άλλη όχι η γνωστή σκέτη σοκολάτα που ξεραίνεται, αλλά ζυμάρι αγκαλιασμένο μ' αυτήν που το κάνει κάτι σαν αφρό και διατηρεί στο φουλ ταυτόχρονα και την γεύση. 1€, μπορώ να μιλώ ώρες.
•Xωριάτικο στο κέντρο; αρκετά, Πατησίων και Αχαρνών κυρίως.


Έκπληξη στα περίπτερα. Η σερενάτα, πρωταγωνίστρια των παιδικών ετών ("σερενατά και πάσης ελλάδας"), μετά από χρόνια ψιλοπαρακμής ανανεώθηκε και χαρίζει την καλύτερη γκοφρέτα: είναι διπλή σε πάχος, χοντρή μπουκιά, απολαυστικότερη και έχει και επιτέλους την πρωτόγνωρη για γκοφρέτα γέμιση πορτοκάλι, το πιο φτιαγμένο για σοκολάτα φρούτο. Καταπληκτική και άσε την φράουλα να σκούζει.
•Θέλει ψάξιμο που, δεν την πολυφέρνουν οι περιπτεράδες



Δροσερή στάση στην σκιερή Αιόλου: το καλύτερο παγωμένο που 'χω πιεί ποτέ στην πόλη, το τσάι γιασεμί στο Μαγκαζέ είναι βραβείο! Είναι σαν να πίνεις πραγματικό άρωμα γιασεμιού, όχι μια εσάνς ανακατεμένη έτσι στο χύμα, αναζωογόνηση σωστή!
•Μαγκαζέ, Αιόλου 33

Αυτά τα χωνάκια-νάνος είναι πολυ διαδομένα στην Ανατολική Ευρώπη και υπάρχουν σε όλα τα μπακαλικάκια, κυρίως τα βαλέσικα. Είναι φουλ παγωτό γεμάτη, δαγκώνεις και πετυχαίνεις πολύ πράμα, πόσω μάλλον έχει την εξωτική για Grecia γεύση Blueberry. Πάμε ξανά: έλεος με την δικτατορία της φράουλας σ' αυτή την χώρα! 1€
• π.χ. Αθηνάς και Αρμοδίου, Βαρβάκειος, ρουμάνικο μπακάλικο.


Δεν του το 'χα αλλά να, ένα τυπικό τυροπιτάδικο με ολοκαίνουργια αλλά πολύ βαρετά καρεκλοτραπεζάκια, έχει τοπ μπουγάτσα, φρέσκια με του υπερ-ατού της χειροποίητης, εκείνης της ώρας, ζύμης. 2€, Τσιμπημένη για ιστορικιά κεντρώα, αλλά τ' αξίζει.
•Zimi, Αιόλου 70