Trust me...

... you're gonna get over it, no matter what this is ...

just read this, I'm sure you're gonna find it useful ;)

(what follows is an abstract from a conversation...)

[...]

- "I feel destroyed."

- "It probably doesn't help to know it right now, but you WILL get through this. You'll actually even feel better someday. In the future. You'll feel completely different."

- "I don't want to."

- "Nope. We never do. We love like crazy and it seems like if we lose that love, we'll shrivel up and die, which would be a blessing. But no man's worth us ending up dead, no matter who he is. And anyway, things don't happen that way in the real world. We just muddle on. We finally get through it. Then we're whole again."

- "I don't WANT to be whole."

- "Not right now. Right now you want to grieve. The strength of your grieving marks the strength of your love. And letting grief go when the time comes to do it honours that love. That's what I believe."

[...]

The conclusion is left to you.
What's your feedback about breakups and heart breaks?
stories and advice - more than welcome

Kiss

Fireworks!

My (recent) life could easily be summed up in this post's title! I mean...hear the bang? see the flames? enjoy with amazement the sky show, all the forms, the colors? and then puff, all gone until it repeats itself (usually disguised by other colors and forms!). Πολύ φιλοσοφική η προσέγγιση ε;

Αλλά δε σας φοβάμαι, σας έχω μυήσει στους συλλογισμούς μου! (αν δεν έχεις μυηθεί ακόμη, join me, we can help change the world :P)

Τί κάνετε αγάπες;;;;

Μου λείψατε ρε! Βαριέμαι φριχτά να ανανεώνω και ώρες ώρες βαριέμαι και να ζω!

Είμαι freshman στο graduate status και έχω χαθεί στο σύμπαν (ναι ναι καλά πληροφορείσαι, έβγαλα τη διάσημη σχολή μου στα 4 προβλεπόμενα έτη - σε αντίθεση με τους πολλούς υπερήλικους συμφοιτητές μου - γκουχ γκουχ!).

Ψάχνομαι στους δρόμους του μεταπτυχιακού ταυτόχρονα με διάφορες πρακτικές που μου έχουν γυαλίσει στο εξωτερικό και θέλω να πάω πάραυτα (όσο περισσότερες πρακτικές σου λέει, για το μεταπτυχιακό, τόσο πιο εύκολη πρόσβαση στο Harvard ή στο Yale - τί να πάψω να ονειρεύομαι;;;!).

Έτσι λοιπόν, κατα τη διάρκεια της αρχικής ραθυμίας μου, σχεδίαζα το μέλλον μου και προσπαθώ να βγάζω και λίγα μπλε, πορτοκαλί,πράσινα,κίτρινα και μοβ!!

Κάνω όσα castings και go-sees μπορώ, αν και όλοι όσοι με ξέρουν μου λένε πως δεν το κυνηγάω αρκετά. Μου δημιουργούνται πολλές αμφιβολίες ως προς το χώρο, η αλήθεια είναι και ταυτόχρονα δεν αισθάνομαι πως είναι η μόνη μου διέξοδος για χρήματα, συνεπώς ο επαγγελματισμός μου ακολουθεί τους κύκλους του θυμικού μου (ναι με βρίζει το πρακτορείο, καλά μαντεύεις). Τώρα βέβαια αν μου δοθούν ευκαιρίες τρελές και με συμφέρει περισσότερο το full time modeling (καθότι όσοι έχετε επαφή με τη μόδα, βλέπετε πως οι τάσεις στο male modeling είναι εντελώς στα μέτρα μου) ίσως το pursue περισσότερο και ξεχάσω όλα τα Ακαδημαϊκά όνειρα!! (shock? :P)

Anyway, επίσης ασχολούμαι με εθελοντικές δραστηριότητες.

Τόσο με το σύλλογο Erasmus του πανεπιστημίου μου που σας έχω πει (του οποίο είμαι επικεφαλής) όσο και με οργανώσεις κατά του καπνίσματος, άλλες που ασχολούνται με την αξιοποίηση των leadership potentials σου, αναδασώσεις απανταχού, πολιτικές οργανώσεις (τοπικές και μη) και φυσικά εθελοντής στο Athens pride. Σκοπεύω να αναλάβω κι άλλες εθελοντικές θέσεις σύντομα (θα ενημερώσω εν ευθέτω χρόνω).

Ξέρεις πως έχω σε εκκρεμμή διαδικασία αγωγή εναντίον του Ελληνικού κράτους για την παράνομη υποχρεωτική στράτευση. Παράλληλα όμως με όλο αυτό, εμένα μου έχει μπει το μικρόβιο του στρατού περισσότερο απο παλιά, μια περίοδο ήθελα να μπω στα αξιωματικά σώματα!

Βέβαια δε με τρομάζει πολύ διότι η όλη ιδεολογία μου ταυτίζεται με του στρατού και της ευρύτερης πειθαρχίας.

Θα μου πεις όμως, προς τι η αγωγή...

Διότι γνωρίζω πως αντίκειται στο δίκαιο καθώς και στα ευρύτερα ανθρώπινα δικαιώματα η Υποχρεωτική (το τονίζω το υποχρεωτική) στράτευση και κανείς μέχρι τώρα δεν έχει κάνει τίποτα γι'αυτό, απλά το υπομένουν λες και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους (Hello guys! you're in Europe!). Η στράτευση ΠΡΕΠΕΙ να είναι κατ'επιλογήν και απολύτως μισθοφορική (εγώ θα δήλωνα πρώτος πρώτος, σε ένα τέτοιο σύστημα). Τέλος. Ελπίζω να συμβάλλετε στην ενίσχυση αυτής της ιδέας και να με στηρίξετε στο ΕΔΔΑ ^^

Όσο για τα αισθηματικά, όλο τέλειες περιπτώσεις προκύπτουν στη ζωή μου (εξαιρούνται οι λυγούριδες και οι πέφτουλες, εννοείται), εξαιρετικού ενδιαφέροντος, τα περισσότερα απο όσα ψάχνω τα βρισκω τη στιγμή που λέω τέλος - έκλεισα (εξαιτίας των απογοητεύσεων) που όμως άλλοτε τα βαριέμαι, άλλοτε γίνεται ένα puff και χάνεται η μαγεία, άλλοτε διαπιστώνω πως η εξαρχής επικοινωνία έλξης και συναισθήματος ήταν για να κοιμηθούν μαζί μου, και πάει λέγοντας...you get me!

Τώρα 'βγαίνω' με ένα παιδί, είναι πολύ καλά και προσπαθώ να το κάνω να δουλέψει γιατί έχει (απο όσα έχω δει, so far) τα περισσότερα απο όσα θα ήθελα, για να πω: ''He's the One'' ^_^

We'll see, hopefully όλα θα πάνε τέλεια...Wish me Luck ;)

Τώρα πάω να κάνω το καθημερινό μου work out γιατί πιο μετά έχω συνάντηση με κάποιες απο τις προαναφερθείσες οργανώσεις αλλά και με την κολλητή για ψώνια και κουτσομπολιό!

(το pilates είναι απόλυτο, έχω να σου πω, ξέρεις πως κάνω έναν αιώνα τώρα αλλά τώρα μπορώ να πω πως το λατρεύω - άσχετο - σκέφτομαι να ξεκινήσω σύγχρονο χορό, τί λες;)

Άντε,

Σας Φιλώ

Gratulerer Didrik !

Παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία των Νορβηγικών προκριματικών, έπεσα στους γκρεμούς γι'αυτό το τραγούδι! Με άγγιξε απεριόριστα ως μελωδία αλλά και επειδή Έτυχε(?) να το τραγουδάει Αυτός ... Αυτός που μοιάζει τόοοοσο εξωφρενικά, απεριόριστα, ατελείωτα, σα-να-τον-βλέπω, σε έναν απο τις ''Νορβηγικές κατακτήσεις'' μου (!) που με έκανε τόσο μα τόσο να δεθώ μαζί του (ήταν ο πρώτος που μου είπε Χρόνια Πολλά στις 00.00 της 27/10/2009 !!! και όσο ήμουν εκεί ήταν attached to me, ρομαντισμός τόσο πολύς για να φάνε μέχρι και οι Ελληνίδες στερημένες ... ασε σου λέω) ακόμη και να τον ερωτευτώ (κουντ δατ ριλι χάπεν του μι???) και συνέβη στον αγαπημένο μου θεσμό, στην αγαπημένη μου χώρα και ειδικά τώρα που το διοργανώνει αυτή, να βγει Αυτός ... αναρωτιόμουν αν μπορεί να έχω μέσα μου συναισθήματα και αυτό το τραγούδι μου αποκάλυψε πολλά ... αχχχ ρε Νορβηγία μου

(Άσε που είναι σα να το λέει σε εμένα: ''though we are far apart...'' , Αχ δεν είμαι καλά!)

Συγχαρητήρια στον Didrik MOY , να το σηκώσει ξανά για τη Χώρα μας :)







(αντιλαμβάνεσαι πως η εξεταστική σε συνδυασμό με κάστινγκς και την ταυτόχρονη τοποθέτησή μου σε διεθνή πρακτορεία, είναι απλά ότι απολυτότερο για να πεις ... άι αμ μπίζι ... οπότε θα επανέλθω, μόλις χαλαρώσογλου ολιγουλάκιον!)

Laterssss

Ha det Bra ... 2009!

Σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε μας αφήνει ένας χρόνος, τον οποίο και πήρε απο το χεράκι (όπως θα με πιάνει ο μελλοντικός πρίγκηπάς μου) μια ολόκληρη δεκαετία (αυτή των 00's) και πάνε παρεούλα μια βόλτα μέχρι το χρονοντούλαπο, μέχρι τη λήθη, μέχρι το παρελθόν - αυτό που τόσο πολύ θέλουν ορισμένοι να διώξουν απο πάνω τους αγνοώντας όμως πως αυτός είναι ο μόνος δάσκαλός μας και καθοδηγός, στην αποφυγή πολλών λαθών που έχουμε ήδη κάνει!

Αυτή η δεκαετία με έμαθε πολλά αλλά αυτό το παρελθόν έτος, μου δίδαξε πιο πολλά απο όσα μπρορούσα να φανταστώ! Μου έδωσε επίσης πάρα πολλά γι'αυτό και το χαρακτήρισα ως το έτος με τις ανοιχτές πόρτες...




και γενικά ποτέ δε μου έδωσε κάτι στο οποίο να μην έχω επιλογές, κάτι που να μου δεσμεύει την ανάπτυξη και πρόοδο, που μου αξίζουν (σε ότι κι αν κάνω) ... κάτι τέτοιο...




Γενικά πάντα μου άρεσαν οι συμβολισμοί και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος τρόπος για να μιλάς και να σε καταλαβαίνει μόνο ο πληθυσμός που μπορεί ή πρέπει!

Απόψε θα μεζευτούμε φίλοι και οικογένεια στο σπίτι μας, έχω φτιάξει την Ισπανική Βασιλόπιττα και όταν θα χτυπήσει το ρολόι 12 θα φάμε και 12 ρόγες σταφύλι - μία για κάθε χτύπο! Τα έχω οργανώσει όλα τέλεια, μαζί μας θα είναι και ένας που προσκάλεσα, χώρια απο τους φίλους μου (απόκτημα τελευταίας γνωριμίας μου). Ελπίζω, αφού αρέσει και στους γονείς μου, να γίνω κι εγώ αγόρι των σχέσεων (φορ ουάνς ιν μάι λάιφ).

Θα κλείσω αυτό το τελευταίο ποστ της δεκαετίας, με τρόπο συμβολικό πάλι, με μία ιστορία που είδα τις προάλλες και είπα πως θέλω-πρέπει να τη μοιραστώ!


''Ήταν πολλά χρόνια πριν, την εποχή των πριγκήπων και των βασιλιάδων, μια πριγκήπισσα. Ήταν τόσο όμορφη και τόσο τυχερή που όλοι την είχαν ως πρότυπο.Είχε τόσα πολλά αγαθά, της είχαν δοθεί όλα απλόχερα χωρίς να κουραστεί, πιο πολλά απο όσα μπορούμε να φανταστούμε, πιο πολλά ακόμη και απο εκείνα που δεν είχε!

Μια μέρα, αποφασίζει να πάει μια βόλτα στο δάσος κοντά στο παλάτι της. Χωρίς να έχει περπατήσει πολύ, βλέπει ένα σπιτάκι μέσα στο δάσος, ερειπωμένο και εμφανώς δυστυχισμένο απο την έλλειψη της προσοχής και της φροντίδας που του αξίζουν!
Χτυπάει την πόρτα, δεν περίμενε να έχει ανταπόκριση, μα ξάφνου αισθάνεται την πόρτα να ανοίγει σιγά σιγά, την ακούει να τρίζει (δεν ήξερε πως είναι να τρίζει μια πόρτα) και βλέπει μπροστά της μια γριούλα, δυο κεφάλια πιο κάτω απο αυτήν και πολύ καταπονημένη, θα έχει περάσει μια πολύ δύσκολη ζωή (σκέφτηκε).
Δεν αργεί όμως η πριγκήπισσα και με την ελαφρά ανάιδεια που κρύβουν τα νιάτα της, της απευθύνει το λόγο: Δείξε μου τι έχεις μέσα σε αυτό το μικρό σπιτάκι (δε μπορεί να έχει πιο πολλά απο εμένα, αναλογίστηκε).
Η γριούλα χωρίς να πει λέξη, κάνει λίγα βήματα μπροστά (με μεγάλο κόπο) και ξεσκεπάζει ένα σημείο που ήταν κρυμμένο, αποκαλύπτοντας μια σκια...μόλις την είδε έσκυψε (με τις ελάχιστες δυνάμεις που είχε) για να της δείξει σεβασμό.
Η πριγκήπισσα απόρησε απο το θέαμα αλλά πριν τολμήσει να ρωτήσει, η γριούλα της εξήγησε αποστομώνοντας την:
Κάποτε, νεαρή μου κοπέλα πέρασε απο εδώ ένας άνθρωπος τόσο αγνός, τόσο καλός, τόσο φιλεύσπλαχνος, που μπροστά του το μικρό και ταλαιπωρημένο σπιτάκι μου, είναι πολύ μοχθηρό και κακό!

Ήταν τόσο μεγάλη η σπανιότητα αυτού του ανθρώπου που απο τότε φυλάω τη σκια του, πιο προσεκτικά και με μεγαλύτερη επιμέλεια απο την ίδια μου τη ζωή και τη ζωή του σπιτιού μου!

Η πριγκήπισσα έμεινε σκεπτόμενη για λίγα λεπτά και αποφάσισε να μην πει τίποτε άλλο...''


Ελπίζοντας αυτά τα λίγα λόγια να σε έκαναν πιο humble, πιο ευαίσθητο και να σου έδωσαν την αίσθηση πως είσαι μέρος ενός συνόλου (και όχι μέρος του εαυτού σου) καθώς και πως οι πράξεις σου επηρρεάζουν αυτό το σύνολο και αντίστροφα,σε αποχαιρετώ γι'αυτό το έτος και εύχομαι (αναλογιζόμενος πως κάθε χρόνο πεθαίνουν 20.000 άτομα στην Ελλάδα, απο το τσιγάρο, πενταπλασίασέ το για να μάθεις πόσοι πεθαίνουν όταν καπνίζεις σε εσωτερικό χώρο) το επόμενο έτος να έχει λιγότερους σκλάβους, λιγότερους θανάτους εξ'αιτίας της σκλαβιάς, λιγότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επι τέλους ο κόσμος να μάθει καλύτερα και απο το όνομά του, τη φράση:
''Τα δικαιώματά μου, σταματούν εκεί που αρχίζουν του άλλου...''


Your girl is Lovely Hubble!

Happy New (really NEW...I mean REALLY) Year!
Happy New Decade!

Say 2010...

Click!


Σας φιλώ

Small Pleasures ή αλλιώς: Πού κρύβεται η Ευτυχία ...

Αααχ ζεις τη Θεσσαλονίκη μέσα στην τρελή απόγνωση, αφού χρειάστηκαν 6 ώρες εξωτερικών φωτογραφικών λήψεων σε μια παγωμένη ατμόσφαιρα και με ένα σκηνικό (το λευκό πύργο!!) να μην τολμάει να αλλάξει παρά μόνο με τη βοήθεια του ήλιου που έδυε...και μετά έρχεσαι πίσω στην Αθήνα και θυμάσαι ξανά γιατί αποκαλείς τον εαυτό σου ΝεοΥορκέζο!!!

Απορώ με αυτούς που αντιπαθούν τη Θεσσαλονίκη, γιατί εκτός του αυξημένου βαθμού παραβατικότητας, όλα τα υπόλοιπα απλά θυμίζουν Ευρωπαϊκή - Διεθνή πρωτεύουσα, τολμώ να αναρωτηθώ σε τι επίπεδα θα εκτοξευθεί με τα εγκαίνια του μετρό!

Δες το βίντεο και αφέσου ελεύθερος να αναρωτηθείς γιατί μέχρι τώρα δεν ένιωθες ευτυχισμένος...

Οι άντρες της Θεσσαλονίκης να έρθουν στην Αθήνα ΤΩΡΑ - θέλω ξανά τα σφυρίγματα και τις εμφανείς ''ευδιαθεσίες'', όταν περπατάω στο δρόμο!!!


Μαλεράκο μου Θένξ πολλά πολλά για τη βοήθεια, τα βρήκα όλα εν τέλει (όπως καταλαβαίνεις!!)

Σας φιλώ!

ΝΟ Η8

EQUAL RIGHTS - RIGHT HERE - RIGHT NOW

WE WILL NO LONGER TOLERATE ANY MORE GAMES

PERIOD.

No time for grieving

Chiquitita, tell me what's wrong

You're enchained by your own sorrow

In your eyes there is no hope for tomorrow

How I hate to see you like this

There is no way you can deny it

I can see that you're oh so sad, so quiet

Chiquitita, tell me the truth

I'm a shoulder you can cry on

Your best friend, I'm the one you must rely on

You were always sure of yourself

Now I see you've broken a feather

I hope we can patch it up together

--Chorus--

Chiquitita, you and I know

How the heartaches come and they go and the scars they're leaving

You'll be dancing once again and the pain will end

You will have no time for grieving

Chiquitita, you and I cry

But the sun is still in the sky and shining above you

Let me hear you sing once more like you did before

Sing a new song, Chiquitita

Try once more like you did before

Sing a new song, Chiquitita

So the walls came tumbling down

And your love's a blown out candle

All is gone and it seems too hard to handle

Chiquitita, tell me the truth

There is no way you can deny it

I see that you're oh so sad, so quiet

Chiquitita, you and I know

How the heartaches come and they go and the scars they're leaving

You'll be dancing once again and the pain will end

You will have no time for grieving

Chiquitita, you and I cry

But the sun is still in the sky and shining above you

Let me hear you sing once more like you did before

Sing a new song, Chiquitita

Try once more like you did before

Sing a new song, Chiquitita

Try once more like you did before

Sing a new song, Chiquitita

And btw αυτό αφιερώνω (με το δικό μου τρόπο και όποιος κατάλαβε,κατάλαβε) στο Athens Pride που πλησιάζει...

Sing a New Song...Sweetie Darling ^_^

Happy Pride!!!

Feelingssss...

Αυτό για το αγόρι ΜΟΥ .... έτσι απλά (ξέρω σίγουρα πως θα το δει)

my hugs and kisses :***