Nτιζαϊνάτα και μ' ένα ευρώ

Περνώντας την γεμάτη φτώχεια αλλά και ζωή Ζήνωνος, παρατήρησα σ' ένα απ' τα πολλά χύμα μαγαζάκια γύρω, ένα μίνιμαλ ντιζαϊνάτο μπουκάλι, σε πολλές διαφορετικές χρωματιστές βερσιόν και μια χειρόγραφή απίστευτη τιμή από κάτω: μόλις με 1 ευρώ! Γέα!, πήρα 3 χρώματα, 3€ μόλις, τα βάζεις στο σπίτι και μάπα να' ναι κάνουν καλό εφέ σκέφτηκα. Τα δοκίμασα δε και, ήταν μια χαρά.
Δύο μέρες μετά πήγα και το μελέτησα καλύτερα το πράγμα. Μπορεί όλα να είναι πολύ βασικά, ράφια κακοβαλμένα, ταμπέλα ένας μουσαμάς με logo από ms word, μπουκαλάκια και σαπουνοειδή πεταμένα στο κέντρο σε πρόχειρες κούτες, αλλά αυτό δεν αλλάζει ότι όλα το εξωφρενικά οικονομικό του πράγματος. Σχεδόν όλα μόλις με 1€, και μάλιστα πολλά με εξαιρετικές συσκευασίες, έχουν στον σχεδιασμό τους την ευρωπαϊκή ματιά.
Πήρα κι άλλα λοιπόν, έδωσα 10€, έφυγα φορτωμένος και είπα να τα εξετάσω προσεκτικότερα. Όντας πειραματόζωο -για χάρη σας αναγνωστες-και μετά από ένα μήνα χρήσης δηλώνω την ικανοποίησή μου και συνεπώς σας τα παρουσιάζω.

Καταπληκτικά μπουκάλια, βραβείο συσκευασίας μόλις με 2 ευρώ. Κοίτα τις πλάτες τους, τα γυρνάς και τα κρατάς για πάντα σαν ντιζάιν ομπτζεκτς (και το άρωμά τους φινετσάτο, ιδίως των εσπεριδοειδών)



Δεν είναι φανταστικά; Μια απλή φόρμα στο μπουκάλι με ταιριαστή μονόχρωμη λευκή σκέτη και χωρίς κραυγές τυπογραφία, σύνθεση που αναδεικνύει τους μοναδικούς πρωταγωνιστές τα φανταχτερά χρώματα.


Ma che consistenza, che armonia di colori!


Ναι, βαριέμαι να σιδερώνω σεντόνια! Ma che colori!


Ωραία αντισηπτικά σαπουνάκια με 0,50€


Χωρίς ντιζάιν αλλά και πάλι του 1€: τύπου sanex αντιβακτηριδιακό αφρόλουτρο, και αριστουργηματικό με μούρα αφροειδές.


Πάλι με ένα ευρουλάκι αποσμητικά χώρου, το βανίλιας συνήθης μυρωδιά, το κανέλλας ποίημα τόσο που αν βαριέμαι στο σπίτι ψεκάζω για ακαριαίο φαν.


Ξεχάστε τα Axe με τα 4€ (στας Ευρώπας τα Axe κάνουν 1.50€). Εδώ ωραία αντρίκεια αποσμητικά του ενός, χωρίς καμμία παρενέργεια στις ευαίσθητες μασχαλίτσες.


Φίλες μου νοικοκυρές, το λίτρο χλωρίνη κάνει 2 τόσο. Εγώ σας δίνω 2 λίτρα, αποτελεσματικά (λαμπίκο μου κάνει την τουαλέτα) μόλις με 100 λεπτά και σ' ότι άρωμα θες.


Και βασικό: εκεί που αρχικά πιστεύεις ότι είναι φτιαγμένα μαζικά και και της κακιάς ώρας σε κάποια Ανατολή, διαπιστώνεις ότι φτιάχνονται από ισπανικές και ιταλικές βιομηχανίες, γι' αυτό και το μουράτο ντιζένιο.


Και τέλος το ωραιότερο, στο πρωινό φως το εφεδάκι που κάνει στον τοίχο η αντανάκλαση των μπουκαλιών (ναι μάμμυ, θα τα καθαρίσω πλακάκια!)



• MrPrice: Πατησίων 209- Κολιάτσου, Αχαρνών 56 - Βικτώρια-Μουσείο, Ζήνωνος 17 - Ομόνοια

Στα άδυτα της Eθνικής Πινακοθήκης

Βολόδερνα στην Πατησίων όταν με πήραν τηλέφωνο 2 φίλοι για την νέα έκθεση της Λαμπράκη-Πλάκα, της Πινακοθήκης τέλος πάντων και μια βολικότατη στάση της Κάνιγγος με οδήγησε στα 5 λεπτά εκεί. Βασικά το' ξερα, τα βαριέμαι αυτά, ότι θα συναντούσα ένα συνάφι που τα βλέπει σαν χάπενινγκς και μυρουδιά δεν σκαμπάζει. Μπαίνοντας, επιβεβαίωση (ή προκατάληψη;) άμεση, είδα γούνες με κυρίες -δεν πάνε καλά τα μυστικά της εδέμ σκέφτηκα-, πολλά χοντρα χιπ γυαλιά να φλερτάρουν, μπούρου-μπούρου στα iphone, όλ' αυτά μέχρι που εμφανίστηκε η Πινακοθήκη, η Λαμπράκη-Πλάκα δηλαδή και άρχισε την παρουσίαση. Την έχω κατατάξει στις μεγαλοαστές που κάνουν το χόμπι τους κι έτσι στην αρχή παρατηρούσα τις νεανικότατες γόβες-μποτίνια της, τον κότσο στα μαλλιά της, αλλά για λίγο, γιατί μετά με ψιλογήτευσε. Η γυναίκα έχει λόγο γοητευτικό αλλά πάνω απ' όλα έχει πραγματική γνώση, έκανε όχι την ξεναγήτρια, αλλά την δασκάλα όπως είπε η ίδια μεταφέροντάς μας με απλούστατα λόγια την εποχή το κοινωνικό, οικονομικό, θρησκευτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκαν τα έργα, τους κρυφούς συμβολισμούς και αλληγορίες τους. Τόσο καλή, που σκέφτηκα πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει μια τέτοια ισχυρή προσωπικότητα στο τιμόνι οποιουδήποτε πράγματος, που να προσωποποιεί και να συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του. Τες πα, το άρωμα της θείας Βούλας και τα σπρωξίματά της με οδήγησαν αφήσω το πλήθος και να περιηγηθώ από μόνος.
Η έκθεση λοιπόν είναι εξαιρετική, τόσο που απορείς πως αυτά τα έργα (μικρό τους μέρος δε) φυλάσσονταν σε αποθήκες, θέμα που θα λυθεί με την επέκτασή της Πινακοθήκης απ' το 2013, εντυπωσιακή στη μακέτα.
Είμαι πολύ του στοιχειώδους ως απόλυτου ρεαλισμού λοιπόν και όχι της αφαίρεσης (που μου κάνει λίγο ευκολία, ή το κατά τύχη του κατσε του καλλιτέχνη μουντουρώνοντας), κι έτσι εκτίμησα περισσότερο τη συλλογή δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής, την ασύλληπτη λεπτομέρεια, καθώς και την τέλεια χρήση του φωτός.
Στους έλληνες καλλιτέχνες, είδα καπάκι την μοντέρνα ζωγραφική και την ξεπέταξα στο λεπτό απογοητευμένος. Ευτυχώς είχα πιάσει την έκθεση αντίστροφα και γυρνώντας στο 19ο είδα την επιρροή της δυτικοευρωπαϊκής και στους Έλληνες ζωγράφους που οι περισσότεροι σπούδασαν στα έξω. Εξαιρετικά έργα των Βολανάκη, Γύζης, Λύτρας, Γκίκα, Μόραλη που νιώσαν την ανάσα μου στην προσπάθεια μου για να συλλάβω πως αποτύπωσαν τόση φωτογραφική λεπτομέρεια στα έργα τους. Επίσης εξαιρετικά και τα γλυπτά, που νομίζω είναι της μόνιμης συλλογής, αν ήταν κι αυτά στις αποθήκες θα φρικάρω.
2 κάπως κουραστικές ώρες στο όρθιο, -η θεία Βούλα είχε ήδη αράξει στους καναπέδες στο μισάωρο- αλλά τελικά άξιζε την βόλτα. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 8 Ιανουαρίου (εισιτήρια: 5€, μειωμένο 3€).

Ιδού όσα έργα -με δύσκολες συνθήκες φωτισμού, γι' αυτό συγχωρέστε την θολάδα τους- μπόρεσα να αποτυπώσω με την κάμερα.

Δυτικοευρωπαϊκή ζωγραφική




"Ο Θάνατος του Άδωνιδος", έξαλλη η θεά Αφροδίτη στο σύννεφό της.


Θαλλασογραφίες ρώσου καλλιτέχνη, εξαιρετική αποτύπωση του φωτός.



Τοπιογραφίες της Αθήνας








To κατά παραγγελία πορτραίτο της αρχόντισσας Σερπιέρη, ο άντρας της είχε τα μεταλλεία του Λαυρίου, κι έτσι ξόδευε μιλιούνια για το μεγαλείο της. Τεράστιος πίνακας, απίστευτη κορνίζα. Έργο Γύζη, αν θυμάμαι καλά

Ο αγαπημένος μου πίνακας όλων που δεσπόζει στο κέντρο "Μαρούσι" του Αγήνωρος Αστεριάδη.







Πολύ καλός ο Κώστας Πλακωτάρης, χάρηκα που τον γνώρισα για πρώτη φορά.



Σκηνές της ελληνικής υπαίθρου, "ζωοπανήγυρις" και "σπορά"







Εγγονόπουλος: άνω "πόρτα" κάτω "στρατώνας"













Εγγονόπουλος, κάθισα 5 λεπτά για να συλλάβω φως-σκιά στις πτυχώσεις.

Τα αγάλματα

ps.

Μετά σκεφτόμουν γιατί έδειξα τέτοιο ενδιαφέρον και μάλλον θα ταν αποτέλεσμα αρτίστικης ικανοποίησης που με πότισε μια ωραία -πιστεύω- αφίσα που φτιαξα προχτές και που ξεκίνησε από ένα απλό σχεδιάκι ένα βαριεστημένο βράδυ.

Κι εδώ κολλά και αυτό που αφορά περισσότερους, άλλη μια ξενάγηση στην Δημοτική Πινακοθήκη, την Παρασκευή στις 8. >>