Ουυυυ....έχω ψήσει.....

Αυτό το πράγμα που όταν έχω ρεπό αλλά κάτι γίνεται στο σπίτι τύπου: “Μαμά θείας είναι άρρωστη/βαριέται/ έχει ο μαλάκας ρεπό ας μαγειρέψει” και τα λοιπά..και πρέπει να μπω στην κουζίνα με τσακίζει. Σου λέω χάλια τα νεύρα μου!
Για κάνα πεντάλεπτο αρχικά, αλλά μετά συμβιβάζομαι με την κατάσταση και το παίρνω χαμπάρι, πως ότι και να κάνω είμαι καταδικασμένη να μυρίζω μια ζωή φαγητό αφενός και αφετέρου δεν μπορώ αν δεν μαγειρέψω...αφού με ξέρεις..
Είναι όμως μερικά μέρες να παίζει αυτό που ανοίγεις το ψυγείο και λες
“μαλάκα τι σκατά μαγειρεύουμε τώρα?”
Γιατί οι οικονομική μας κατάσταση δεν είναι και οι καλύτερη ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας...
Οπότε πρέπει να επιστρατεύσω εγώ τώρα την φαντασία μου και την τέχνη μου συν τις ικανότητες μου, γιατί σου λέει ο άλλος “κυρα μου 16 χρόνια μέσα στις κουζίνες είσαι τι σκατά κάνεις?”
άρα με το παζλ που λέγεται:
2 μελιτζάνες
3 πατάτες
2 κόκκινες πιπεριές
2 ντομάτες
2 κρεμμύδια
και που ήτανε τα βασικά υλικά μου, εγώ έπρεπε να κάνω κάτι, που να είναι εύκολο να είναι γρήγορο να μην έχει κρέας γιατί που σκατά να το βρω, να μην χρειαστώ επιπλέον υλικά γατί που να αφήσεις το φαΐ στη μέση και πάει λέγοντας...έτσι λοιπόν αφου είδα και απόειδα η ρουφιάνα, έκανα το σταυρό μου στον Άη Ευφρόσυνο και.. να κάνω τι να κάνω ....
.....καθώς σκέφτομαν άνοιξα το μάτι της κουζίνας έβαλα πάνω μια μεγάλη κατσαρόλα με λάδι τόσο ώστε να καλύπτει τον πάτο της και αφού έπλυνα και καθάρισα τα λαχανικά έπιασα να τα τηγανίζω σκεπτόμενη παράλληλα ότι βάνει ο νους σου.
Από το μπουρδέλο κράτος που χουμε γίνει, μέχρι τα σενάρια πολέμου και κατά πόσο αυτά συμπίπτουν με την άσκηση πολιτικής προστασίας και τις σειρήνες να ηχούν, και μ αυτά και με τα άλλα τηγάνισα τα λαχανικά και τα έστρωσα στο ταψί.
Πρώτα οι πατατούλες. Τις πασπάλισα με αλάτι και πιπέρι μαύρο. Μετά οι ντοματούλες χοντροκομμένες σε ροδέλες που αυτές τις πασπάλισα με ζάχαρη για να σπάσει η ξινίλα τους και μετά με φρέσκια ρίγανη.
Ωραία...έβαλα τα χέρια στη μέση.
“Τι κάνουμε στη συνέχεια κοπελιά?” σκέφτηκα. Τσάκωσα τις κόκκινες πιπεριές και έτσι όπως είχανε μαλακώσει από το τηγάνι τις έβαλα στο ξύλο κοπής και τις ψιλόκοψα. Τις έριξα πάνω από τις ντοματούλες και μετά έριξα μέσα στην κατσαρόλα που είχα τηγανίσει τα λαχανικά, τις μελιτζάνες κομμένες όπως να ναι. Σε ροδέλες σε φέτες, με τα κρεμμύδια χοντροκομμένα, τα πασπάλισα με μείγμα λαχανικών σε σκόνη και κόκκινη πάπρικα που είχα από την Ουγγαρία και τα άφησα να τσιγαριστούν μέχρι να στεγνώσουν.
Κάτι σαν μουσακάς με λαχανικά λέω μάλλον θα μου βγει αλλά άντε να δούμε.
Τι σκατά μαγείρισσα είμαι?
Έστρωσα καλά καλά και το μείγμα μελιτζανοκρέμμυδου [που ομολογουμένως μύριζε απίστευτα]
οπότε στην ίδια κατσαρόλα έβαλα λίγο ακόμη βούτυρο, και μόλις έλιωσε έριξα αλεύρι τόσο όσο να φτιάξω ένα λείο χυλό και μετά αφού το τσιγάρισα πάω να ρίξω το γάλα, έλα μου ντε που το γάλα είχε λήξει και το πήρα γραμμή ένα δευτερόλεπτο πριν το ρίξω μέσα στην κατσαρόλα ...
κατεβάζω που λες σαν την τρελή την κατσαρόλα από τη φωτιά
“Ωρε πούστη γαμώ την τύχη μου να σου γαμήσω” αναφωνώ! Ανοίγω ψυγείο κοιτάω ένα γύρω και λέω “Όπα Ντόννα μου το χουμε!” τσακώνω ένα γιαούρτι το πετάω μέσα στο μείγμα αλευριού χώνω μέσα και μισό ποτήρι νερό και ένα κομμάτι φέτα διαλυμένη με τα χέρια να γίνει τρίμματα, ρίχνω αλατοπίπερα και λοιπά πετούμενα και έρχεται και βγαίνει μια κρέμα της πουτάνας άλλο να στο λέω και άλλο να το βλέπεις.
Υπέροχη!
Τσάκα τσούκα στρώσιμο πάνω στο ταψί και χώσιμο μέσα στο φούρνο. Λίγο φρυγανιά τριμμένη έριξα απο πάνω, για να τραβήξει τα λάδια που θα βγάλει, και ούτε τριμμένα κασέρια ούτε μαλακίες..

το παράτησα στο φούρνο που λες καμιά ώρα, έπιασα την πάρλα με τη Spark στα τηλέφωνα και όσο να πεις ήρθε και η ώρα να φάμε.
Μια φρατζόλα ψωμί κομμένη σε φέτες, χωριάτικη από δίπλα και έγινε της πουτάνας. Τα δύο κιλά τα πήραμε στανταράκι!!!
Φωτογραφίες δεν πρόλαβα να βγάλω για την ανάρτηση άλλα να το φτιάξετε και θα με θυμηθείτε ακαμάτρες!

Στον πούτσο μας Λουλούδια! [UPDATED]

Όλα αυτά που βουίζουν στο κεφάλι μου τα επίκαιρα σαν τις περιβόητες πια “Βουβουζέλες” του Μουντιάλ, με έχουνε αποσυντονίσει σε μεγάλο βαθμό.
Μαριέτες, Αβέρωφ, Οικονομικά Μέτρα, Ζέστη, Κουνούπια και ούτε ίχνος στον ορίζοντα από λέξεις όπως λεφτά, άδεια, έρωτας, μπάνιο, διακοπές,
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση και η πουτανιά φτιασίδι και για αυτό χρυσό μου, ας ξεκινήσουμε με τα βασικά και την έμπνευση!
Αυτό που κάνουμε με Πατάτες και κολοκυθάκια στο φούρνο το λέμε Μπριάμ.
Αυτό που κάνουμε με τα παραπάνω λαχανικά και όλο τον ορυμαγδό του λαχανόκηπου μέσα, τύπου “ότι βρήκα έβαλα”, το λέμε Τουρλού.
Τουρλού στα τούρκικα είναι το “Γύρω γύρω” Το ανακατεμένο.
Υλικά για όσους έχετε στο σπίτι.
Εμείς σπίτι μας καθότι έχουμε μια λόξα με τα λαχανικά, παίζει να το φάμε και δύο άτομα μια κατσαρόλα. Ειδικά άμα τα λαχανικά είναι από το μπαχτσέ, γάμησε τα σε λέω!
Πάνω κάτω, τράβα στο Σ/Μ και πάρε τα εξής που σου σημειώνω εδώ παρακάτω, τα οποία θα στα χωρίσω σε Πρωταγωνιστές λαχανικά, και λαχανικά κομπάρσους, τα οποία ναι μεν, δεν είσαι υποχρεωμένη φυσικά να βάλεις, αλλά αν τελικά βάλεις και αυτά το φαγάκι μας, από Απλό καθημερινό σήριαλ θα σου βγει Blockbuster!

Τι έχουμε εδώ κοπελιά?

[Πρωταγωνιστές]

3 μέτριες μελιτζάνες

4 μέτριες πατάτες

4 κολοκυθάκια

1 Κόκκινη πιπεριά

2 κρεμμύδια

2 – 3 σκελίδες σκόρδου

½ ματσάκι μαϊντανός

1 πιπεριά πράσινη

1 πιπεριά πορτοκαλί

1 πιπεριά κίτρινη

5 ώριμες ντομάτες

[Κομπάρσοι]

2 καρότα

Μπάμιες

Φασολάκια

Κολοκυθοανθοί

[αυτά από μια φούχτα να βάλεις καλέ όχι πολλά μη σκιάζεσαι!]

1 κ.γ ζάχαρη για να σπάσει η ξινίλα της ντομάτας

αλάτι, πιπέρι να νοστιμίσει

½ ποτήρι ελαιόλαδο

½ ποτήρι κρασί ή ρετσίνα για να δώσει μια αρωματικότερη γεύση και να σπάσει και η πολύ γλύκα των λαχανικών.

Τι κάνω τώρα θεία?
Πλένεις τα χέρια σου. Έφυγες! Τώρα!
Λοιπόν τα φαγητό αυτό που λες είναι ποιο εύκολο και απ'το να κάνεις Beaute! [έλα μη με κοιτάς στραβά τώρα]
Τσάκω όλα τα λαχανικά πλένετα, καθάρνατα και ψιλόκοψε τα σε κομματούλια.
Τσάκω τη γάστρα, χώστα μέσα όλα μαζί.
Ναι παιδάκι μου όπως στο λέω όλα μαζί.
Τουρλού τουρλού! Το πιασες τώρα μανίτσα?
Ανακάτεψε με τα χεράκια και κλείσε τη γάστρα, ψήσε στους 200 βαθμούς για καμιά ώρα και αν το δεις να κρατάει άστο ακόμη λίγο με ανοιχτό καπάκι.
Υποσημείωση!
ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΣΕΙΣ ΝΕΡΟ!
Θα αφήσεις το φαγητό να ψηθεί με τα δικά του ζουμιά, όπου τα λαχανικά ξέρεις θα βγάλουνε ένα κάρο ζουμιά, τα οποία σε συνδυασμό με το αργό ψήσιμο της γάστρας θα γίνουνε απλά υπερπαραγωγή!
Και μια Υποσημείωση για την Μαριέτα μας: "Ψωμί Τυρί δεν είχαμε, Χοντρή Ψωλή μας ήρθε!" 

Επειδή "Ξέρει η πάπια που ναι η λίμνη" για τα ανίψια που δεν έχουν ή είναι εκεί στα εξωτερικά η θειούλα έψαξε και το λοιπόν, ΓΑΣΤΡΕΣ θα βρείτε:

ΕΔΩ
ΕΔΩ
ΕΔΩ
ΕΔΩ
ΕΔΩ
ΕΔΩ

Φιλέτο! Φτώχια! και Φιλότιμο!

Κοίτα για να ξηγηθούμε ανιψώλη μου!

Το ξεκοκάλισμα, στα πουλερικά ειδικά, δεν το λες και εύκολη υπόθεση.

Αλλά επειδή όπως έλεγε η σχωρεμένη η Μαλβίνα “Εμείς είμαστε και ζαβολιάρηδες αλλά και ερασιτέχνες” και καθότι ο καταραμένος γούγλης δεν βγάζει κάνα αποτέλεσμα στο ψάξιμο, αυτή τη φορά θα το αγοράσεις έτοιμο. Εγώ θα σου δώσω σήμερα μια συνταγή μούρλια! Για Γαλοπούλα φιλέτο γεμιστό με μοτσαρέλα!

Που και δεν θα χρειαστείς καταναλωτικό δάνειο για να την φτιάξεις! Και δεν θα κλείσεις μεροκάματο για το Οκτάωρο μέσα στην κουζίνα!

Τσάκω λοιπόν, [για τέσσεροι νοματαίοι είναι η συνταγή σήμερα] και πετάξου μέχρι το κοντινότερο Lidl [οικονομία χρυσό μου για μαλάκες ψάχνεις?] σου χω εδώ και τις λινκιές να ξέρεις τι θα αγοράσεις!

Θα χρειαστείς.

1 φιλέτο Γαλοπούλας στήθος.

[Είναι Ένα κιλό περίπου]

2 συσκευασίες Μοτσαρέλας σε άλμη

1 συσκευασία τυρί σε φέτες

[ εννοώ Gouda, Edam ή κάτι τέτοιο]

1 συσκευασία μπέικον σε φέτες.

[Και αυτό στα Lidl θα τα βρεις]

2 κουτάκια μανιτάρια

[θα πας που θα πας, κράτα και κανένα καβάτζα μαρή!]

2 μπουκάλια Μοσχοφίλερο

[ το ένα θα το γουρλώσουμε μη σκιάζεσαι]

1 μικρή κρέμα γάλακτος

Αλατοπίπερα

[Ελπίζω να έχεις στην κουζίνα, τι διάολο!]

Αυτά για το κυρίως.

Για σαλάτα και για συνοδευτικό πάρε ότι σε φωτίσει ο θεός όλα εγώ θα στα πω καμάρι μου?

Λοιπόν λύνε χεράκια, βάλε ποδίτσα τσουπωτή και μπες μέσα στο μαγεριό!

Τσάκω το γαλόπουλο και εναπόθεσε το επάνω στο ξύλο κοπής, βούτα το μαχαίρι και χωρίς να κόψεις κάνα δάχτυλο, κάνε μία τομή από το πλάι του φιλέτου μέχρι τη μέση περίπου.

Όταν φτάσεις στη μέση θα ανοίξεις το φιλέτο στα δύο χωρίς να το χωρίσεις μέχρι κάτω, και μετά θα κάνεις μία ακόμη τομή από την απέναντι πλευρά του προς την αντίθετη πλευρά.

Σαν να γίνει ένα χαρτί διπλωμένο στα 3.

Πόσο ποιο κατανοητή να γίνω η πουτάνα πια?

Ωραία...τώρα πάτα το με τα χεράκια να γίνει έτσι.. ποιο ομοιόμορφο, και στρώσε επάνω τόσες φέτες κίτρινο τυρί, ώστε να καλύψεις όλη την επιφάνεια του. Χώσε από πάνω την μοτσαρέλα που θα έχεις κόψει σε φέτες, και καπάκωσε με το μισό μπέικον. Το άλλο μισό θα σε πω σε λίγο τι θα το κάνουμε.

Κλείσε ξανά τις άκρες του φιλέτου, αυτή τη φορά αντίθετα από ότι τις άνοιξες. Θα έρθει στα ίσα του αυτό τώρα, απλά θα είναι γεμισμένο με τα τυριά. Το λοιπόν! Με το υπόλοιπο μπέικον, κάλυψε την επιφάνεια εξωτερικά, άδειασε του το μισό μπουκάλι κρασί, βάλε και μπόλικο αλατοπίπερο

Λάδωσε το πυρέξ σου, χώσε μέσα το πουλερικό, και πέτα το με χάρη στο φούρνο.

Κάνα 40 λεπτό το θέλει μη σου πω ψέμματα. Σε μέτρια θερμοκρασία να μην μας γίνει στάχτη και Burberry!

Όταν με το καλό ψηθεί άκου τι θα κάνεις.

Θυμάσαι που αγοράσαμε και μανιτάρια?

Ωραία. Αυτά λοιπόν θα τα βάλεις σε ένα κατσαρολάκι με λίγο λάδι και θα τα τσιγαρίσεις καλά για να τα κάνουμε σάλτσα με το ζουμί της γαλοπούλας....

καθότι ανιψώλι μου, η γαλοπούλα όση ώρα θα ψήνεται θα βγάλει ζουμιά τα οποία εσύ δεν θα πετάξεις, αλλά θα τα περάσεις από ένα σουρωτήρι σαν αυτό πού έχουμε για να στραγγίζουμε το χαμομήλι, και θα τα αδειάσεις στο κατσαρολάκι.

Θα ρίξεις και την κρέμα γάλακτος στα καπάκια για να δέσει και η σάλτσα είναι έτοιμη.

Όσο εσύ φτιάχνεις τη σάλτσα, το φιλέτο θα έχει κρυώσει κάπως, οπότε θα το κόψεις σε φέτες χωρίς να μαζεύεις τα χυμένα τυριά, και θα το σερβίρεις με τη σαλτσούλα του και από δίπλα ..ε..βάλε καμιά πατάτα τηγανητή μωρέ..την κάνεις που την κάνεις τη γουρουνιά, να το φχαριστηθείς κιόλας!

Να μην ξεχάσω καθότι είμαι σίγουρη ότι θα με ρωτήσεις μετά.

Το φιλέτο γαλοπούλα εκ πεποιθήσεως είναι στεγνό. Πριν το χώσουμε στο φούρνο, το καλύπτουμε με το υπόλοιπο μπέικον έτσι ώστε όταν ψήνεται, αφενός με να μην μας αρπάξει εξωτερικά, και αφετέρου δε να μην γίνει σαν την έρημο Σαχάρα στο ψήσιμο αφού θα κρατάει τα υγρά και τα λίπη που θα βγάζει το χοιρινό.

Αυτά για την ιστορία.

Φιλιά Πολλά και καλή πετυχισιά!